Μέρος 3

Πρέπει να Απαγορευτεί το Κάπνισμα;

«ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΩ πάρα πολύ το κάπνισμα. Αν αυτό στοιχίζη λίγα χρόνια από τη ζωή μου, το αξίζει λόγω της ευχαριστήσεως που αισθάνομαι.» Έτσι εκφράσθηκε ένας άνθρωπος στον εγγονό του εξηγώντας γιατί καπνίζει. Αργότερα αυτός ο άνθρωπος πέθανε από καρκίνο.

Υπάρχουν όμως και μακροχρόνιοι καπνιστές που έζησαν ως τα 80 ή 90 χρόνια και οι οποίοι απολαμβάνουν μια σχετικώς καλή υγεία. Αν λοιπόν ένας καπνιστής γνωρίζη τους κινδύνους, θα πρέπει να του στερήσωμε αυτό που τον ευχαριστεί;

Ταυτόχρονα, μήπως ένας καπνιστής έχει ευθύνη για το πώς η συνήθειά του να καπνίζη επηρεάζει τους άλλους;

Είναι Ηθική Ευθύνη;

Δεν μπορούμε να το αρνηθούμε—οι περισσότεροι καπνιστές άρχισαν να καπνίζουν όταν ήσαν νεαροί. Στη Σοβιετική Ένωσι, γράφει το περιοδικό Παγκόσμιος Υγεία τα εξής: «Τα 82,4 τοις εκατό των καπνιστών που ρωτήθηκαν, είπαν ότι άρχισαν να καπνίζουν πριν από τα 19 τους χρόνια.» Άλλη μια μελέτη κατέδειξε ότι περίπου το ένα τρίτο των τακτικών καπνιστών άρχισαν να καπνίζουν προτού φθάσουν σε ηλικία εννέα ετών!

Γιατί τα παιδιά αρχίζουν μια συνήθεια την οποία πολλά απ’ αυτά λένε αργότερα ότι θα ήθελαν, αν μπορούσαν, να την σταματήσουν; Το παράδειγμα των ενηλίκων είναι ο πρώτιστος λόγος. Τα παιδιά καπνίζουν για να φαίνωνται ότι έχουν μεγαλώσει. Επιθυμούν να μιμούνται τον σκληρό και περίπλοκο κόσμο των ενηλίκων. Στη Σοβιετική Ένωσι τέσσερις στους πέντε καπνιστές προήλθαν από οικογένειες στις οποίες ένας ενήλικος κάπνιζε. Μολονότι λοιπόν ένας καπνιστής μπορεί να νομίζη ότι εκείνο που κάνει, είναι καθαρά δική του υπόθεσις, το παράδειγμά του επηρεάζει τους άλλους.

Ιδιαίτερα ισχύει αυτό για το παράδειγμα που δίνει το ιατρικό προσωπικό. Αυτοί γενικά θεωρούνται ως άνθρωποι που γνωρίζουν αν το κάπνισμα είναι πραγματικά επικίνδυνο στην υγεία. Όπως παρατήρησε ένα κύριο άρθρο του Περιοδικού του Αμερικανικού Ιατρικού Συνδέσμου:

«Κάθε μονάδα της οργανωμένης ιατρικής πρέπει να αντιμετωπίση τετραγωνικά το γεγονός ότι τα μέλη της αποτελούν ένα κύριο παράδειγμα για τη διαγωγή των ασθενών. Αν εμείς καπνίζωμε ή επιτρέπωμε το κάπνισμα στις συνεδριάσεις μας και στα ιατρικά μας ιδρύματα, τότε λέμε καθαρά, ‘Μην πιστεύετε στα λόγια μας, κοιτάξετε τι κάνομε.’ Επομένως, τα ιατρικά ιδρύματα πρέπει να εξαλείψουν το κάπνισμα σε όλα τα επίσημα λειτουργήματά τους και να παροτρύνουν τα μέλη τους να κάνουν το ίδιο και στα δικά τους γραφεία και στα ιατρικά ιδρύματα με τα οποία συνδέονται. Τελικά, αν οι γιατροί, που έχουν την περισσότερη γνώσι για τις νοσογόνες επιδράσεις του καπνίσματος και οι οποίοι γενικά είναι μάλλον πειθαρχημένοι άνθρωποι, αρνούνται να αναλάβουν τέτοια ενέργεια, πώς μπορούμε λογικά να αναμένωμε από τον απλό, απληροφόρητο και σχετικά απαίδευτο άνθρωπο να κάνη κάτι καλύτερο;»

Θα περιμένατε τώρα ότι για να υποστηριχθούν οι προειδοποιήσεις των γιατρών για τους κινδύνους του καπνίσματος, θα απαγορευόταν το κάπνισμα μέσα στα νοσοκομεία. Αλλά από τα 7.200 νοσοκομεία των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως έγραψε το περιοδικό Νέα του Ιατρικού Κόσμου, μόνο τα 472 είχαν ωρισμένους χώρους για μη καπνιστές, και μόνο 491 απαγόρευσαν τις πωλήσεις τσιγάρων μέσα στο νοσοκομείο. Ένα νοσοκομείο μάλιστα που έπαψε να πωλή τσιγάρα ακύρωσε την απόφασί του «διότι οι, πωλήσεις λιγόστεψαν όταν το κατάστημα δώρων του νοσοκομείου κατάργησε τα τσιγάρα.»

Τι σκέπτεσθε για κείνους που βάζουν τα χρήματα και το δικό τους συμφέρον πάνω από την ευημερία των άλλων; Σας ενδιαφέρει πραγματικά πώς το δικό σας παράδειγμα επηρεάζει τους άλλους; Δυστυχώς, πολύ συχνά κυριαρχεί το ατομικό συμφέρον. Παραδείγματος χάρι, στο έτος 1978 η Επιθεώρησις Δημοσιογραφίας της Κολομβίας δεν μπόρεσε να βρη, στα προηγούμενα επτά έτη, ούτε ένα κατατοπιστικό άρθρο για τους κινδύνους του καπνίσματος σε κανένα μεγάλο εθνικό περιοδικό που δέχθηκε να δημοσιεύση διαφημίσεις τσιγάρων.

Το Κάπνισμα Απαγορεύεται

Αλλά η τάσις της απαγορεύσεως αυξάνει σταθερά. Το κάπνισμα απαγορεύεται σε ολοένα περισσότερους τόπους. Και όταν άτομα καπνίζουν σε περιωρισμένους χώρους συχνά παρακαλούνται να σβήσουν τα τσιγάρα τους.

Μερικές πολιτείες των Η.Π. έχουν υιοθετήσει αυστηρούς αντικαπνιστικούς νόμους. Στη Μιννεζότα, το κάπνισμα απαγορεύεται σε δημόσιους τόπους και σαν δημόσιοι τόποι ορίζονται «οποιοσδήποτε περιφραγμένος κλειστός χώρος που χρησιμοποιείται από το κοινό.» Η πολιτεία Γιούτα έχει επιβάλλει παρόμοιους περιορισμούς για το κάπνισμα ώστε, όπως εξηγείται, «οι καπνιστές στη Γιούτα είναι τώρα τελείως ελεύθεροι να καπνίζουν μόνο στο ύπαιθρο ή σε ιδιωτικά σπίτια!»

Επίσης, τα εμπορικά αεροπλάνα στις Η.Π, διατάσσονται τώρα διά νόμου να παρέχουν καθίσματα σε χώρους για μη καπνιστές σε κάθε επιβάτη που θέλει ένα τέτοιο κάθισμα.

Πολλοί καπνιστές αποστρέφονται τον αυξανόμενο αριθμό των περιορισμών της ελευθερίας τους να καπνίζουν. Τον περασμένο Δεκέμβριο ένας άνθρωπος, πυροβόλησε και σκότωσε τον αστυνομικό που του ζήτησε να σβήση το τσιγάρο του! Είναι δικαιολογημένες οι απαγορεύσεις;

Η Επίδρασις στους μη Καπνίζοντες

Ίσως λίγοι να γνωρίζουν πόσο τεράστια βλάβη προξενεί το κάπνισμα στους άλλους, εκτός από την βλάβη που φέρνει στον ίδιο τον καπνιστή. Παραδείγματος χάρι, πολλές χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από πυρκαϊές που προξενούνται από κάπνισμα, 2.000 το χρόνο στις Η.Π. και μόνο! Στον Καναδά, πάνω από το 40 τοις εκατό όλων των πυρκαϊών σχετίζονται άμεσα με το κάπνισμα.

Επί πλέον, ο καπνός του τσιγάρου μολύνει πολύ τον αέρα. Στη διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα μέσα στο γήπεδο Πόντιακ Σίλβερντόμ στο Μίτσιγκαν μια δειγματοληψία του αέρα αποκάλυψε ότι το επίπεδο των επιβλαβών στοιχείων του αέρα ήταν τόσο υψωμένο ώστε θα προκαλούσε συναγερμό για τη μόλυνση του αέρος αν συνέβαινε έξω από το στάδιο. Αιτία ήταν το κάπνισμα από πολλούς από τους 80.000 φιλάθλους.

Το βλαβερό αποτέλεσμα σ’ εκείνον που αναπνέει αέρα γεμάτο καπνό μπορεί να είναι το ίδιο με εκείνο του καπνιστού. Το περιοδικό Αμερικανικά Ιατρικά Νέα, παραθέτοντας τα λόγια του Δρ Τσαρλς Φ. Τέιτ, ανέγραψε τα εξής: «Υπάρχουν τώρα μελέτες που δείχνουν ότι εάν κάθεσθε σ’ ένα χώρο όπου καπνίζουν, ανάλογα με τον αριθμό των καπνιζόντων μέσα σ’ αυτό το χώρο και το μέγεθος του χώρου, ο μη καπνιστής γίνεται καπνιστής σαν να κάπνιζε ένα πακέτο τσιγάρα την ημέρα.» Και η εισπνοή καπνού από ένα τσιγάρο που καίει χωρίς να το καπνίζουν είναι πραγματικά πιο επιβλαβής, εφόσον περιέχει σχεδόν διπλάσια ποσότητα πίσσας και νικοτίνης από όσο ο καπνός που εισπνέει το άτομο που καπνίζει το τσιγάρο.

Επί ένα διάστημα παραδέχονταν ότι οι μη καπνίζοντες ενήλικοι που έπασχαν από νοσήματα καρδιάς και πνευμόνων, καθώς και τα νεαρά παιδιά, παθαίνουν βλάβη από τον καπνό των τσιγάρων. Πρόσφατα μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Ιατρικό Περιοδικό της Νέας Αγγλίας αποκάλυψε ότι και υγιείς, μη καπνιστές ενήλικοι υποφέρουν επίσης από επιβλαβείς επιδράσεις. «Τώρα, για πρώτη φορά, έχομε τη δυνατότητα να μετρήσωμε ποσοτικά τις επιδράσεις στο σώμα,» γράφει ο Δρ Κλωντ Λένφαντ και η Βαρβάρα Λιού σ’ ένα κύριο άρθρο του παραπάνω περιοδικού.

Ιδιαίτερα επικίνδυνο είναι το κάπνισμα σ’ ένα αγέννητο βρέφος όταν μια έγκυος γυναίκα καπνίζει. Το κάπνισμα συστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία και τις αρτηρίες της μήτρας, και στερεί το αγέννητο βρέφος από το αναγκαίο οξυγόνο και τα θρεπτικά στοιχεία. Επίσης, το δηλητηριώδες μονοξείδιο του άνθρακος διέρχεται τον πλακούντα, και φθάνει στο έμβρυο. «Είναι πολύ σαφές,» λέει η Δρ Μαίρη Β. Μέγιερ της Σχολής Υγιεινής και Δημοσίας Υγείας Τζωνς Χόπκινς, «ότι το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο της εκτρώσεως, της θνησιγεννήσεως και του πρόωρου τοκετού.»

Λαμβάνοντας υπ’ όψι τη βλάβη που υφίσταται ο καπνιστής, καθώς και εκείνοι που μπορεί να αναγκάζωνται να αναπνέουν τον καπνό του, δεν βλέπετε ότι υπάρχει σοβαρός λόγος απαγορεύσεως του καπνίσματος; Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, προ πολλού, κατέδειξαν ότι το κάπνισμα είναι ασυμβίβαστο με τις Βιβλικές αρχές. «Ας καθαρίσωμεν εαυτούς από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος,» λέει ο Λόγος του Θεού. (2 Κορ. 7:1) Είναι λοιπόν σαφές ότι το κάπνισμα μολύνει και συχνά αρρωσταίνει τον καπνιστή, καθώς και τους πλησίον του. Πώς λοιπόν μπορεί ένα άτομο να καπνίζη και να αγαπά τους άλλους που επιθυμούν να μένουν αμόλυντοι από τον καπνό;—Ματθ. 22:39.

Όταν η βασιλεία του Θεού καταστρέψη το μισητό παλαιό σύστημα πραγμάτων, δεν θα υπάρχουν πια καπνιστές. Το κάπνισμα ασφαλώς δεν πρόκειται να παραμείνη. Αν λοιπόν θέλετε να παραμείνετε για να απολαμβάνετε τις ευλογίες της νέας τάξεως του Θεού—και συμβαίνη να είσθε ένας καπνιστής—πρέπει να απαλλαγήτε απ’ αυτή τη μολυντική συνήθεια. Και αν το θέλετε πραγματικά, μπορείτε!

[Εικόνα στη σελίδα 10]

Το παράδειγμα των ενηλίκων είναι ο πρώτιστος λόγος που τα παιδιά αρχίζουν να καπνίζουν

[Εικόνες στη σελίδα 11]

Το κάπνισμα απαγορεύεται σε ολοένα περισσότερα μέρη

Η αναπνοή του καπνού ενός τσιγάρου που σιγοκαίει βλάπτει περισσότερο απ’ όσο βλάπτει η εισπνοή του καπνού τον ίδιο τον καπνιστή

[Εικόνες στη σελίδα 12]

Το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο αποβολής, τη γέννηση θνησιγενούς παιδιού και τον πρόωρο τοκετό

Μπορεί ένα άτομο να ζει με τις αρχές της Βίβλου και να καπνίζει;