Μέρος 3
Οι Αποδείξεις Υπάρχουν!
ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ τους φυσικούς ραδιοθορύβους που προέρχονταν απ’ το έξω διάστημα, οι επιστήμονες έχουν ανιχνεύσει κάτι που έχει συγκλονίσει πολύ τις σκέψεις τους.
Το θέμα ξεκίνησε το 1965 όταν ο Άρνο Πεντσίας κι ο Ρόμπερτ Γουίλσον εργάζονταν με μια κερατοειδή αντέννα 6 μέτρων (20 ποδών) στα εργαστήρια Μπελ στη Νέα Ιερσέη. Ενώ μελετούσαν τις ακτινοβολίες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις επικοινωνίες μέσω δορυφόρου, εντόπισαν ασθενή σήματα μικροκυμάτων που είχαν προέλευσι κάθε σημείο του ουρανού. Με τον καιρό κατάλαβαν ότι άκουγαν απομεινάρια κάποιας ακτινοβολίας. Που είχαν απομείνει από τι; Η θεωρία που επικρατεί είναι ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε με μια τρομακτική έκρηξι—ένα «μεγάλο μπαμ»—και η ακτινοβολία που βρίσκεται διάχυτη γύρω είναι η εξασθενημένη λάμψη απ’ την έκρηξι αυτής της πύρινης σφαίρας.
«Αλλά τι σχέσι έχει αυτό με το ερώτημα αν υπάρχουν νοήμονα πλάσματα εκεί έξω;» μπορεί να διερωτηθήτε.
Αυτή η ανακάλυψι, για την οποία οι Πεντσίας και Γουίλσον κέρδισαν το Βραβείο Νόμπελ έπεισε πολλούς επιστήμονες ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε σε κάποια στιγμή. Ο διακεκριμένος αστρονόμος Δρ Ρόμπερτ Τζάστρω εξηγεί: «Αναλογισθήτε πόσο τεράστιο είναι το πρόβλημα. Η επιστήμη απέδειξε ότι το Σύμπαν δημιουργήθηκε με μια έκρηξι κάποια συγκεκριμένη στιγμή. Και διερωτάται, Ποια αιτία προκάλεσε αυτό το αποτέλεσμα; Ποιος η τι έβαλε μέσα στο Σύμπαν την ύλη και την ενέργεια;»
Πολλοί παραδέχονται τώρα ότι η επιστήμη από μόνη της ποτέ δεν θα μπορέση να λύση πλήρως το πρόβλημα. Αλλά ο Τζάστρω και πολλοί άλλοι επιστήμονες έβγαλαν το εξής συμπέρασμα: «Τώρα καταλαβαίνουμε το πώς τα αστρονομικά δεδομένα οδηγούν στη βιβλική άποψι περί της προελεύσεως του κόσμου. Οι λεπτομέρειες διαφέρουν, αλλά τα ουσιαστικά στοιχεία και στην αστρονομική και στη βιβλική αφήγησι της Γενέσεως είναι τα ίδια: η αλυσίδα των γεγονότων που ωδήγησαν στον άνθρωπο άρχισε ξαφνικά κι απότομα κάποια συγκεκριμένη στιγμή στο χρόνο, με μια έκρηξι φωτός και ενέργειας.»
Αλλά η Βίβλος κάνει κάτι παραπάνω απ’ το να ρωτά ‘Ποιος έβαλε την ύλη και την ενέργεια μέσα στο Σύμπαν;’ Δίνει τη λογική απάντησι: ο Δημιουργός, ο Θεός. Και συνεπής η Βίβλος με την ανακάλυψι του Αϊνστάιν ότι η ενέργεια μπορεί να γίνη ύλη και αντίστροφα, πιστοποιεί ότι ο Δημιουργός είναι η πηγή τρομακτικής «δυναμικής ενέργειας.»—Γέν. 1:1· Ψαλμ. 90:2· Ησ. 40:26-29, (ΜΝΚ).
Ο Τζάστρω συμπεραίνει: «Για τον επιστήμονα που έχει ζήσει με την πίστι του στη δύναμι της λογικής, η ιστορία τελειώνει σαν κακό όνειρο. Έχει αναρριχηθή στα βουνά της άγνοιας· είναι έτοιμος να κατακτήση την ψηλότερη κορυφή· καθώς σκαρφαλώνει στον τελευταίο βράχο, τον υποδέχεται μια ομάδα θεολόγων που κάθονται εκεί αιώνες τώρα.»—Ο Θεός και οι Αστρονόμοι.
Και όμως στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να φθάση να δεχθή κανείς τις αποδείξεις για την ύπαρξι ενός Δημιουργού. Ένα άτομο που έχει ευρύτητα σκέψεως ώστε να δέχεται την πιθανότητα υπάρξεως νοημόνων πλασμάτων έξω από τη γη δεν δυσκολεύεται σοβαρά στο να παραδεχτή όσα λέγει η Βίβλος για τον ζωντανό Δημιουργό. Επί παραδείγματι, η Βίβλος μάς πληροφορεί ότι η Πρώτη Αιτία, αντί να έχη υλικό σώμα με σάρκα και αίμα όπως εμείς, είναι πνεύμα. (Ιωάν. 4:24) Έτσι, έστω κι αν δεν μπορούμε να την δούμε, μπορούμε να παρατηρήσουμε όσα επιτελεί, όπως και οι επιστήμονες δεν μπορούν να δουν με τα μάτια τους τα φυσικά ραδιοκύματα απ’ το διάστημα, αλλά μπορούν και να τα συλλάβουν και να τα μετρήσουν.
Επί πλέον, η ύπαρξι, ενός νοήμονος Δημιουργού συμφωνεί με την σοφία και το σχέδιο που αποκαλύπτεται στο σύμπαν—απ’ τα άστρα και τους γαλαξίες που προκαλούν δέος μέχρι τις ασύλληπτες λεπτομέρειες του ατόμου.
Η Ζωή στη Γη—Από Διάνοια
Αν υπήρχε «νοήμων ζωή εκεί έξω», με τη μορφή ενός ζωντανού σοφού Δημιουργού, αυτό θα βοηθούσε να εξηγηθούν σημαντικά πράγματα για τη ζωή μας εδώ στη γη.
Όσο περισσότερα μαθαίνουν οι επιστήμονες για άλλους πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα και γενικά για το σύμπαν, τόσο περισσότερο εκτιμούν την ακρίβεια με την οποία είναι σχεδιασμένη η γη μας για να συντηρήση τη ζωή. Οι Τάιμς της Νέας Υόρκης στο μακροσκελές άρθρο «Μελέτη Συμπεραίνει ότι Ζωή Μπορεί να Υπάρχη Μόνο στη Γη,» υπογράμμισε: «Σε απόστασι 93 εκατομμυρίων μιλίων απ’ τον ήλιο, οι γήινες θερμοκρασίες έχουν στηρίξει τη ζωή. Αλλά αν η γη μας περιφερόταν σε μια τροχιά μόλις 5 τοις εκατό πλησιέστερα στον ήλιο, θα είχε μορφή θερμοκηπίου που θα μετέτρεπε τον πλανήτη σε κάτι σαν την Αφροδίτη—ένα πλανήτη καλυμμένο με σύννεφα, με θερμοκρασίες κοντά στους 482° Κ (900° Φ).
«Αν, αφ’ ετέρου, ήμασταν 1 τοις εκατό μακρύτερα απ’ τον ήλιο όταν η γη μας ήλθε σε ύπαρξι, πάγοι θα είχαν καλύψει τη γη και 1,7 δισεκατομμύρια χρόνια πριν ο πλανήτης μας θα είχε γίνει μια έρημος σαν τον Άρη.»—24 Απριλίου, 1979.
Ούτε και είναι απλώς ζήτημα κατάλληλης θερμοκρασίας. Υπάρχουν και πολλοί άλλοι παράγοντες αναγκαίοι για την ύπαρξι ζωής, μεταξύ των οποίων το νερό και η κατάλληλη ατμόσφαιρα. Μια ομάδα 30 επιστημόνων που μετέσχαν σε μια σύσκεψι στο Πανεπιστήμιο της Μαίρυλαντ, που ασχολήθηκε με τους προηγμένους πολιτισμούς, συγκέντρωσαν την προσοχή τους σε όσα χρειάζονται για να υπάρξη ζωή. Αφού παραδέχθηκαν ότι «κανένας πλανήτης έξω απ’ το ηλιακό σύστημα δεν έχει ακόμη ανακαλυφθή,» παρατήρησαν: «Ακόμη κι αν σχηματισθή κι ένα άλλο πλανητικό σύστημα, δεν υπάρχει καμμιά βεβαιότητα ότι θα διαμορφώση ένα στερεό πλανήτη σαν τη Γη, η οποία περιέχει σχεδόν 100 στοιχεία, μεταξύ των οποίων και τα απαραίτητα για τη ζωή.»
Επίσης, έστω κι αν επικρατήσουν οι σωστές συνθήκες, που μόνο στη γη συμβαίνει αυτό και πουθενά αλλού απ’ όσο ξέρουμε, η ζωή δεν εμφανίζεται αυτόματα. Μάλιστα οι επιστήμονες δεν μπορούν πραγματικά να εξηγήσουν πώς εμφανίστηκε η ζωή στη γη, δηλαδή αν εξαιρέση κανείς το συμπέρασμα ότι δημιουργήθηκε από ένα νοήμονα Δημιουργό.
Το τεύχος Αυγούστου/Σεπτεμβρίου 1979 του Τεκνόλοτζυ Ρηβιού, επέστησε την προσοχή σ’ αυτό το γεγονός. Παραδέχθηκε ότι υπάρχει «ένα τεράστιο χάσμα» μεταξύ των χημικών ουσιών που χρειάζονται για να υπάρξη ζωή και των απλούστερων ακόμη «ζωντανών συστημάτων που μπορούν να ονομασθούν πρωτοκύτταρα.» Μερικοί επιστήμονες, επιστρατεύοντας τη νοημοσύνη τους, τις ικανότητές τους και τα προηγμένα εργαστήρια, μπόρεσαν να προτείνουν μια θεωρία για το πώς μπόρεσαν να υπάρξουν στην πρωτόγονη γη «οι προζωικές οργανικές χημικές ουσίες» (οι χημικές ενώσεις που χρειάζονται για τη ζωή). «Αλλά,» ανέφερε το άρθρο, «το πώς από κει έγινε η μετάβασι σ’ ένα ζωντανό σύστημα, που μπορεί να ερμηνεύη πληροφορίες, να μεταβιβάζη πληροφορίες και να ενεργή βάσει πληροφοριών . . . σύμφωνα με τον Αλέξανδρο Ριτς του Μ.Ι.Τ. (Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασσαχουσέτης), είναι ‘ο μεγάλος διανοητικός λίθος προσκόμματος στη σύνθεσι της ζωής’.»
Από Πού Προήλθε η Ζωή;
Καθώς διεξάγονται νεώτερες έρευνες για τη ζωή, το ερώτημα γίνεται όλο και πιο μεγάλο, ‘πώς ξεκίνησε η Ζωή στη γη αρχικά;’
Μερικοί επιστήμονες, όταν αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα, ξαναφέρνουν στην επιφάνεια μια θεωρία που παρουσιάστηκε το 1908 απ’ το Σουηδό χημικό Σβάντε Αρρένιους. Η θεωρία αυτή ονομάζεται «θεωρία της πανσπερμίας.» Βασικά, ισχυρίζεται ότι ίσως τυχαία στη γη να σπάρθηκαν ζωντανά κύτταρα απ’ αυτά που περιπλανώνται στο σύμπαν. Εκσυγχρονίζοντας λιγάκι αυτή την ιδέα ο Λέσλη Όργκελ του Ινστιτούτου Σωλκ και ο κάτοχος βραβείου Νόμπελ Φράνσις Χ. Κ. Κρικ πρότειναν τη θεωρία της «κατευθυνόμενης πανσπερμίας.» Η ιδέα τους είναι ότι κάποιος προηγμένος πολιτισμός κάπου αλλού στο σύμπαν ίσως να «μόλυνε» τη γη με ζωή κάνοντας ένα πείραμα. Τι νομίζετε γι’ αυτή την πιθανότητα;
Γίνεται σαφές, έτσι δεν είναι;, ότι τέτοιες θεωρίες δεν απαντούν πραγματικά στο ερώτημα για την προέλευσι της ζωής. Απλώς κατά κάποιον τρόπο το αποφεύγουν με το να μεταθέτουν στο μακρυνό σύμπαν, παρ’ όλο ότι οι επιστήμονες δεν έχουν αποδείξει: 1) ότι υπάρχουν πλανήτες αλλού, πολύ περισσότερο δε δεν έχουν αποδείξει αν αυτοί οι πλανήτες έχουν τα προσόντα για να συντηρήσουν τη ζωή, 2) ότι υπάρχουν πολιτισμοί έξω απ’ το ηλιακό μας σύστημα και 3) ότι υπάρχουν μικροοργανισμοί σε άλλους πλανήτες μέσα στο ηλιακό μας σύστημα.
Επί πλέον, η σύγχρονη μορφή αυτής της θεωρίας δείχνει ανάγλυφα ότι, είτε ευσυνείδητα είτε όχι, πολλοί σοβαροί επιστήμονες αναγνωρίζουν ότι η ύπαρξι της ζωής πρέπει να είναι αποτέλεσμα μιας ενέργειας μιας νοήμονος Υπάρξεως, που η Βίβλος αποκαλύπτει ότι είναι ο Θεός.
Σχετικά μ’ αυτό, ο επιστημονικός συγγραφέας Άλμπερτ Ρόζενφελντ λέγει: «Τα συζητούσα όλα αυτά με ένα φίλο όχι επιστήμονα, που τελικά είπε: ‘Επειδή χρόνια τώρα μελετώ το βιβλίο της Γενέσεως, κατά κάποιον τρόπο δεν με εκπλήττει η ιδέα ότι κάποιος Εκεί Έξω μας έβαλε εδώ. Και αν υπάρχη μια τέτοια μαγική, μυστηριώδης και ισχυρή διάνοια, που ξεπερνά εντελώς την ανθρώπινη φαντασία, μπορείς να μου δώσης ένα βάσιμο λόγο γιατί δεν θα πρέπει να την αποκαλώ Θεό’; Δεν μπόρεσα να του δώσω κανένα βάσιμο λόγο γιατί δεν θάπρεπε να την αποκαλή Θεό.»—Σάτερντεη Ρηβιού/ Γουώρλντ.
Επωφελούμενοι απ’ τη Διάνοια Εκεί Έξω
Πριν τονίσαμε ένα κύριο κίνητρο που βρίσκεται πίσω απ’ την έρευνα για νοήμονα πλάσματα στο έξω διάστημα: Πολλοί που μετέχουν σ’ αυτή την έρευνα πιστεύουν ότι, αν μπορούσαν νάρθουν σ’ επαφή μαζί τους, εμείς εδώ πάνω στη γη θα είμαστε σε θέσι να ωφεληθούμε. Θυμηθήτε ότι ο αστρονόμος Καρλ Σαγκάν είπε ότι οι εξωγήινοι ίσως μας βοηθήσουν να θέσουμε τέρμα στην έλλειψι τροφίμων, τον πόλεμο και τη μόλυνσι. Μάλιστα διατυπώνεται η θεωρία ότι κι ο θάνατος ακόμη θα μπορούσε έτσι να νικηθή. Αυτό είναι αφάνταστα ενδιαφέρον, γιατί η Διάνοια, ο Δημιουργός, προς τον οποίον δείχνουν τα δεδομένα, έχει αποκαλύψει το σκοπό του να τερματίση αυτά ακριβώς τα πράγματα.
Αστροναύτες απ’ το φεγγάρι έχουν στείλει μηνύματα, και τηλεοπτικές ακόμη εικόνες, πίσω στη γη. Έτσι δεν προκαλεί έκπληξι το ότι ο Δημιουργός μπορεί να μεταβιβάση πληροφορίες σε ανθρώπους και το έκανε στο παρελθόν. Αυτές οι πληροφορίες έχουν καταγραφή και για να διατηρηθούν και για να έχουν πλατιά διάδοσι βρίσκονται μέσα στη Βίβλο..
Παρατηρήσαμε προηγουμένως ότι ο Δρ Ρόμπερτ Τζάστρω έφτασε στο συμπέρασμα πως η Βίβλος είναι συνεπής με τις πρόσφατες ανακαλύψεις των αστρονόμων. Και μια τέτοια αρμονία ανάμεσα στη Βίβλο και την επιστήμη δεν περιορίζεται καν στη δημιουργία του σύμπαντος. (Συγκρίνετε Ιώβ 26:7· Ησ. 40:22.) Έτσι έχουμε βάσιμους λόγους για να εξετάσουμε όσα λέγει η Βίβλος για το πότε και πώς ο Δημιουργός θα τερματίση τη μόλυνσι, τον πόλεμο και τον ίδιο το θάνατο ακόμη. Σας προτρέπουμε να εξετάσετε τις Βιβλικές πληροφορίες απ’ τον Δημιουργό τόσο σοβαρά όσο σοβαρά οι επιστήμονες ερευνούν για ζωή στο έξω διάστημα.
[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 12]
«Τώρα καταλαβαίνουμε το πώς τα αστρονομικά δεδομένα οδηγούν σε μια βιβλική άποψι περί της προελεύσεως του κόσμου»
[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 12]
«Κανένας πλανήτης έξω απ’ το ηλιακό μας σύστημα δεν έχει ανακαλυφθή ακόμη»
[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 14]
Έχουμε σοβαρούς λόγους να εξετάσωμε το τι λέει η Βίβλος