Νέοι, Μήπως Απομονώνεσθε στον Εαυτό Σας;
Με Κόσμο ή Μόνος Σας—Πού θα Προτιμούσατε να Είσθε;
Η εισαγωγική μουσική της κιθάρας είναι πολύ δυνατή και άγρια. Αισθανόμουν τις σταθερές μπάσες νότες να φθάνουν σ’ εμένα μέσω του δαπέδου. Ο τραγουδιστής θέλει να ζήση μια ελεύθερη ζωή ανενόχλητα. Ξέρω τα αισθήματά του. Είναι και δικά μου αισθήματα επίσης. Όλα είναι εν τάξει όταν ακούω τους δίσκους μου. Είναι σαν να με καταλαβαίνουν οι μουσικοί και τους καταλαβαίνω κι εγώ.
Όχι όπως η Μαμά και ο Μπαμπάς—δεν ξέρουν ποιες είναι οι ιδέες μου. Ή στο σχολείο—οι δάσκαλοι όλο μιλάνε. Ποτέ δεν μας ακούνε. Θα εκπλήσσοντο αν μάθαιναν πώς πραγματικά αισθάνομαι.
Έτσι κάθε μέρα τα ίδια. Έρχομαι κατ’ ευθείαν στο σπίτι από το σχολείο.
«Γεια σου χρυσό μου! »
«Γεια, Μαμά.»
«Τι έμαθες σήμερα;»
«Τίποτα.»
Πάει κι αυτό. Τώρα, ανεβαίνω τις σκάλες, δυο-δυο τα σκαλοπάτια, για το δωμάτιό μου. Τη μουσική μου. Κλείνω την πόρτα. Ο κόσμος μου. Περνώ τον περισσότερο χρόνο μου εδώ, ακούοντας τους δίσκους μου, συμμεριζόμενος σκέψεις και αισθήματα με τους τραγουδιστές και τους μουσικούς. Μερικές φορές θέλομε ν’ αλλάξωμε τον κόσμο· μερικές φορές απογοητευόμαστε για το πόσο μάταια φαίνονται όλα αυτά.
Βλέπομε έξω τον κόσμο όπως πραγματικά είναι, αλλά ο κόσμος δεν βλέπει μέσα μας, όπως πραγματικά είμαστε. Μας λένε παιδιά, αλλά μέσα μας αισθανόμαστε μεγαλύτεροι από την ηλικία μας. Η αδικία η ελευθερία, η αγάπη, η πίεσις, το να συνεργασθούμε για το περιβάλλον—είναι πράγματα που μας ενδιαφέρουν. Αλλά οι μεγάλοι δεν μας παίρνουν στα σοβαρά κι έτσι επικοινωνούμε με το δικό μας τρόπο, μέσα στο δικό μας κόσμο.
Μήπως είσθε ένα νεαρό άτομο που αισθάνεται κάπως έτσι; Μήπως τα αισθήματά σας ‘βράζουν’ μέσα σας; Μήπως έχετε απογοητευθή επειδή νομίζετε ότι οι μεγάλοι δείχνουν λίγο ενδιαφέρον για τα πραγματικά σας αισθήματα; Πώς αντιμετωπίζετε αυτή την απογοήτευσι; Ίσως αισθάνεσθε κάποια σύγχυσι, και έτσι απομακρύνεσθε από τους μεγάλους που σας περιβάλλουν, δαπανώντας πολλές ώρες απομονωμένος στη μουσική σας και ίσως μ’ ένα στενό φίλο. Γιατί νομίζετε ότι είναι τόσο δύσκολο να συνομιλούν πολλοί μεγάλοι και νέοι για τα πραγματικά τους αισθήματα;
Μεγαλώνοντας: Σωματικά και μ’ Άλλο Τρόπο
Αλλάζετε. Δεν είσθε πια παιδί. Το σώμα σας κοντεύει να πάρη την τελική του μορφή σαν ώριμος άνδρας ή γυναίκα. Μπορεί να φαίνεται ότι σχεδόν μέσα σε μια νύχτα προσθέσατε μερικές ίντσες στο ύψος σας. Περισσότερο τρίχωμα φύτρωσε στο σώμα σας σαν γρασίδι και ξαφνικά αναπτυχθήκατε σεξουαλικά. Υποστήκατε τεράστιες σωματικές μεταβολές.
Στη διάρκεια αυτού του ορμητικού ξεσπάσματος της σωματικής σας αναπτύξεως, ένας από τους γονείς σας ή κάποιος άλλος μεγάλος με τον οποίο συνδεόσαστε, μπορεί να συμμερίσθηκε τα γεγονότα της ζωής μαζί σας. Ήταν υποβοηθητικό να το διαπιστώσετε αυτό. Ήταν ανάγκη να ξέρετε ότι όλ’ αυτά ήταν κάτι το φυσιολογικό, ότι δεν είσαστε ο μόνος που του συμβαίνουν αυτά.
Αλλά όσο σημαντικές κι αν είναι αυτές οι εξωτερικές αλλαγές, κι άλλες αλλαγές, το ίδιο μεγάλες ή και μεγαλύτερες ακόμη, συμβαίνουν σ’ εσάς που επηρεάζουν την προσωπικότητά σας. Τον ίδιο περίπου καιρό, αρχίσατε να ωριμάζετε συναισθηματικά. Αυτού του είδους η ανάπτυξις είναι εξ ίσου πραγματική και συχνά το ίδιο γρήγορη, αλλά λαμβάνει χώρα υπό την επιφάνεια, εκεί όπου οι άλλοι δεν μπορούν να τη δουν.
Ενώ οι άνθρωποι μπορεί να παρατηρούν την εξωτερική σας ανάπτυξι και να την αναφέρουν ελεύθερα, αυτό που συμβαίνει μέσα σας, είναι εκείνο που σας κάνει πραγματικά διαφορετικό άτομο. Για να εξακολουθήσουν οι άλλοι να σας γνωρίζουν καλά καθώς μεγαλώνετε, πρέπει να διαθέτουν χρόνο για να μιλούν μαζί σας, κι εσείς πρέπει να μιλάτε ανοιχτά μαζί τους. Συχνά οι άνθρωποι παραμελούν να δώσουν κατάλληλη προσοχή στην εσωτερική ανάπτυξι ενός νεαρού ατόμου.
Αλλάζοντα Ταχύτητα Συναισθηματικά
Σ’ αυτή την περίοδο της ζωής, οι νεαρές καρδιές ξεσπούν και βγάζουν ένα ολόκληρο χείμαρρο από νέα ενδιαφέροντα, πράγματα που σπάνια σκέπτονταν σαν παιδιά. Το νόημα και ο σκοπός της ζωής, ερωτήματα για το μέλλον, ενδιαφέρον για το αντίθετο φύλο, οξεία αίσθησις της εντιμότητας και της δικαιοσύνης, συμπόνια για κείνους που στερούνται πολλά στον κόσμο. Μήπως αυτά τα ζητήματα βράζουν μέσα σας;
Έχετε παρατηρήσει ότι αυτά τα ζητήματα δημιουργούνται συνήθως σε πολλούς στη διάρκεια της εφηβικής ηλικίας τους; Αυτό είναι αλήθεια. Είναι πολύ προσωπικά για σας, αλλά και άλλοι πολλοί της ηλικίας σας αισθάνονται ακριβώς όπως κι εσείς εσωτερικά. Αυτή η συναισθηματική αφύπνισις είναι το ίδιο γενική όπως και οι σωματικές αλλαγές της ήβης. Το είχατε σκεφθή αυτό; Ή νομίζατε ότι αυτά τα καινούργια αισθήματα ήσαν μόνο δικά σας;
Δείτε, λοιπόν, αν αυτό σας φαίνεται λογικό:
Το πρώτο ξύρισμα ενός νεαρού δεν είναι μια τυχαία υπόθεσις. Πιθανώς, αυτός το βλέπει σαν ένα σημείο στροφής στη ζωή του, κι έτσι απορροφάται σε μεγάλο βαθμό στην πράξι αυτή. Είναι συναρπαστικό γι’ αυτόν. Αλλά επειδή αυτό το γεγονός σημαίνει τόσα πολλά γι’ αυτόν, θα ήταν σωστό να νομίζη ότι κανένας άλλος δεν έχει ποτέ γνωρίσει, ούτε θα μπορούσε να γνωρίζη πώς ακριβώς αισθάνεται μέσα του; Κάθε άνδρας έκανε κάποτε το πρώτο ξύρισμα, έτσι δεν είναι; Και κάποια μέρα, όλα τα μικρά αδέλφια θα κάνουν το πρώτο τους ξύρισμα επίσης. Πρόκειται, χωρίς αμφιβολία, για μια ιδιαίτερη στιγμή για τον καθένα, αλλά, που με κανένα τρόπο δεν αποτελεί καινούργια ή διαφορετική εμπειρία για το αρσενικό γένος. Μπορείτε να εφαρμόσετε αυτό το παράδειγμα στον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε ένα νεαρό άτομο να δη ρεαλιστικά τη δική του συναισθηματική ανάπτυξι;
Όταν σταθήτε και το σκεφθήτε, δεν είναι λογικό το ότι εμείς οι άνθρωποι γενικά κάνομε τα ίδια βασικά βήματα αναπτύξεως καθώς προοδεύομε από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωσι; Τα αισθήματά μας στη διάρκεια εφηβείας μπορεί να είναι πολύ προσωπικά και δικά μας, αλλά δεν είναι μοναδικά σ’ εμάς· αποτελούν απλώς μέρος της ανθρώπινης χημείας σ’ αυτή την περίοδο της ζωής μας.
Μήπως η Συναισθηματική Σας Ανάπτυξις Σας Κάνει Ενήλικο;
Τώρα, λοιπόν, τα συναισθήματά σας έχουν μεταβληθή σε ώριμα ενδιαφέροντα. Μήπως αυτό σημαίνει ότι είσθε τελείως ώριμος; Θα ήταν βέβαια κατάλληλο οι μεγάλοι να αναγνωρίζουν και να εκτιμούν την πρόοδο σας, αλλά πρέπει να αναμένετε απ’ αυτούς να σας θεωρούν τώρα σαν εντελώς ενήλικο, ίσο από κάθε άποψι;
Στην πραγματικότητα η πείρα σας στη ζωή είναι ακόμη πολύ περιωρισμένη. Ενώ αρχίζετε να αισθάνεσθε με τον τρόπο που αισθάνονται και οι ενήλικοι, δεν μπορείτε πάντοτε να σκεφθήτε όπως ένας ενήλικος. Δεν έχετε ζήσει τόσο πολύ κι έτσι δεν είχατε τον καιρό ν’ αποκτήσετε ένα υπόβαθρο γνώσεως για πολλές λεπτομέρειες της ζωής.
Δεν θα συμβαίνη αυτό πάντοτε. Στην πραγματικότητα, αυτό το κεφάλαιο της ζωής σας έχει λίγες μόνο σελίδες. Η πείρα σας στη ζωή και η σοφία που τη συνοδεύει, θα φθάση και θα ξεπεράση ακόμη αυτό το συναισθηματικό ξέσπασμα—όπως ακριβώς η χελώνα τελικά ξεπέρασε το λαγό. Αλλά μέχρι τότε, θα κάνετε καλά να αναγνωρίσετε πόσο ισχυρή επιρροή μπορεί να έχη αυτή η συναισθηματική αφύπνισις επάνω σας.
Τα Συναισθήματα και το Πρόβλημα Επικοινωνίας
Τα αισθήματα ενός νεαρού ατόμου έρχονται γρήγορα στην επιφάνεια και το κατευθύνουν σε διάφορα ζητήματα. Έχει την τάσι να αισθάνεται την ανταπόκρισί του μάλλον παρά να τη σκέπτεται. Οι νεαροί συχνά βιάζονται να θέλουν ν’ αλλάξουν τα πράγματα. Επειδή δεν γνωρίζουν όλους τους περίπλοκους παράγοντες που περιλαμβάνονται σ’ ένα ζήτημα, ίσως τείνουν προς μια υπεραπλουστευμένη άποψι των πραγμάτων. Μ’ αυτό δεν θέλομε να πούμε ότι κάθε νεαρό άτομο κατατάσσεται σε μια ξεχωριστή κατηγορία, αλλά αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που μπορεί να παρατηρηθή γενικά. Οι νέοι μπορεί να έχουν λίγη υπομονή με τρόπους που νομίζουν ότι είναι αργοί ή απαρχαιωμένοι και μπορεί εύκολα να φθάσουν σε σημείο απογνώσεως.
Ένας τέτοιος τρόπος σκέψεως μπορεί να τους κάνη να χάσουν τον κατάλληλο σεβασμό για τους γονείς, τους δασκάλους και άλλους ενήλικες. Τότε αποσύρονται από τον πραγματικό κόσμο σ’ έναν κόσμο περισσότερο της αρεσκείας τους—έναν ονειρώδη κόσμο. Μπορείτε να διακρίνετε γιατί αυτό θα σας έβλαπτε αν είσθε ένα νεαρό άτομο; Αν, τον καιρό ακριβώς που είσθε έτοιμος ν’ αρχίσετε να αποκτάτε σοφία στη ζωή, απομονώνεσθε από αυτούς που έχουν τη σοφία κι έχουν τα προσόντα να σας βοηθήσουν, πώς θα μπορούσατε να ωφεληθήτε;
Και, το περισσότερο, οι γονείς σας δεν έχουν απλώς τα προσόντα να σας βοηθήσουν· θέλουν να σας βοηθήσουν. Σας αγαπούν όπως πάντα. Δεν αλλάζουν· σεις αλλάζετε. Δεν έχουν την επιθυμία να απομονωθούν από σας. Ήταν οι γονείς σας εκείνοι που σας έσπρωξαν ν’ ακούτε δίσκους στο υπνοδωμάτιό σας με την πόρτα κλειστή, ή μήπως σεις προτιμήσατε να απομονωθήτε στον εαυτό σας;
Επανασύνδεσις
Ίσως όταν σκεφθήτε το ζήτημα, μπορεί να δήτε ότι έχει δημιουργηθή ένα μικρό ρήγμα ανάμεσα σ’ εσάς και στους δικούς σας. Όχι ότι σεις ή εκείνοι είχαν την πρόθεσι να συμβή αυτό—απλώς συνέβη. Αλλά πώς μπορείτε να το επανορθώσετε; Δεν είναι και τόσο δύσκολο. Δεν είναι σαν να προσπαθούσατε να ειρηνεύσετε μ’ ένα εχθρό.
Αρχίστε μια συζήτησι μ’ έναν από τους γονείς σας, ίσως τον πατέρα σας. Πήτε του τι κάνετε στο σχολείο. Ζητήστε τη γνώμη του πάνω σε κάτι και κατόπιν συμμερισθήτε τις απόψεις σας μαζί του. Ή, εκδηλώστε ενδιαφέρον για πράγματα που γνωρίζετε ότι είναι σημαντικά γι’ αυτόν. Κάνετε κάτι μαζί. Ζητήστε του να σας βοηθήση να τελειώσετε μια δουλειά, ή προσφερθήτε να τον βοηθήσετε σε μια δική του. Πηγαίνετε στους γονείς σας για τα ερωτήματά σας σχετικά με τη ζωή.
Βέβαια, δεν θα συμφωνήτε πάντοτε με τις αποφάσεις που παίρνουν οι γονείς σας, αλλά μην ξεχνάτε ότι βρίσκεσθε σ’ ένα σημείο της ζωής που η ανάπτυξίς σας είναι πλούσια σε αισθήματα και φτωχή σε πείρα. Οι γονείς σας βρίσκονταν στη θέσι σας πριν από λίγο καιρό, αλλά τώρα έχουν προχωρήσει πολύ πιο πέρα από ό,τι σεις έχετε αισθανθή ή κάνει. Ευτυχώς, μπορούν να σας βοηθήσουν να γίνετε σοφός και να σας συμβουλεύσουν καλά καθώς αναπτύσσετε καλή προσωπική κρίσι. Θυμάστε την παροιμία: «Ο περιπατών μετά σοφών θέλει είσθαι σοφός»; Προσπαθήστε να βαδίζετε κοντά με τους γονείς σας και δήτε αν αυτό θα σας βοηθήση να μην αντιδράτε υπερβολικά στις συναισθηματικές σας αγωνίες και παρορμήσεις.—Παρ. 13:20.
Σ’ αυτούς τους κρίσιμους καιρούς δεν ενδιαφέρονται όλοι οι γονείς για τα παιδιά τους. Ελπίζομε ότι οι δικοί σας γονείς ενδιαφέρονται και είναι ευτυχείς να σας έχουν κοντά τους. Ίσως αποτελείτε τον σπινθήρα που τους διατηρεί το ενδιαφέρον τους για τη ζωή. Θα συνεχίσετε να απολαμβάνετε τη μουσική σας και αυτό είναι θαυμάσιο—αλλά μην της επιτρέπετε να σας απομονώνη από την ευχάριστη συντροφιά των γονέων σας.
Οι εταιρίες που ηχογραφούν και παράγουν μουσική σήμερα γνωρίζουν καλά ότι οι νεαροί είναι ευαίσθητοι. Ξέρουν ποιο είδος τραγουδιών να προωθήσουν για να αιχμαλωτίσουν την προσοχή σας και, όπως ελπίζουν, τα χρήματά σας. Μην αφήνετε να σας κατευθύνουν μ’ αυτό τον τρόπο. Να είσθε ο εαυτός σας. Να γνωρίζετε πού πρέπει να σύρετε τη διαχωριστική γραμμή. Μην απομονώνεσθε. «Ο ιδιογνώμων [αυτός που απομονώνεται, ΜΝΚ]» λέει η Βίβλος, «ζητεί κατά την επιθυμία αυτού και εναντιόνεται εις παν ό,τι είναι ορθόν.»—Παρ. 18:1.
Αν σας έχη γίνει συνήθεια να απομακρύνεστε από τους γονείς σας, γιατί να μη δοκιμάσετε έναν άλλο τρόπο να τους αντιμετωπίσετε; Εκμεταλλευθήτε κάποια ευκαιρία. Δείτε αν σας αρέση καλύτερα η ζωή μ’ αυτό τον τρόπο. Την επόμενη φορά που θα νοιώσετε τον πειρασμό να απομονωθήτε στο υπνοδωμάτιό σας και στους δίσκους σας, μην το κάνετε, αντίθετα συνεργασθήτε σε κάποια δουλειά μαζί τους. Συμβάλλετε στο σύνολο. Θα ευχαριστηθήτε που κάνατε την προσπάθεια; Οι γονείς σας; Ίσως όλοι να μείνετε ευχαριστημένοι. Αν συνηθίζατε να απομονώνεσθε, πιθανότατα θα χαρούν να σας έχουν πάλι μαζί τους.