Υπάρχει Επιστημονική Βάσις για την Υδροσκοπία;
ΚΑΜΜΙΑ επιστημονική βάσις δεν φαίνεται να υπάρχη στις αντιδράσεις που μερικοί υδροσκόποι ισχυρίζονται ότι είχαν. Σε μερικές περιπτώσεις, το διχαλωτό ραβδί, τραντάζεται απότομα και, σε άλλες, το τίναγμα είναι ισχυρό ώστε το ραβδί σπάζει. Άλλοι υδροσκόποι ισχυρίζονται ότι μπορούν να εντοπίσουν το νερό, απλώς με το να ερευνήσουν ένα χάρτη της περιοχής. Τέτοιες δηλώσεις εγείρουν υπόνοιες ότι δαιμονικές δυνάμεις περιλαμβάνονται στο ζήτημα. Το τεύχος της 15ης Μαρτίου 1963 του περιοδικού Σκοπιά είχε ένα ενδιαφέρον άρθρο για τα πονηρά πνεύματα και τις δραστηριότητές τους. Ετάσσετο υπέρ της απόψεως ότι δαιμονικές δυνάμεις θα μπορούσαν κάλλιστα να περιλαμβάνωνται σε τέτοιες εμπειρίες.
Ωστόσο, το άρθρο έλεγε, επίσης και τα εξής: «Έτσι, ενώ η επιστημονική έρευνα, που έχει γίνει ίσαμε σήμερα, δεν παραδέχεται ότι η αναζήτησις ύδατος με τη χρήσι διχαλωτού κλάδου βασίζεται στη λειτουργία φυσικών νόμων, αυτό δεν σημαίνει ότι οι ερευνηταί αυτοί σκέπτονται απολύτως ορθά. Πιθανόν να υπάρχουν ωρισμένοι βασικοί νόμοι της φύσεως που περιλαμβάνονται.»
Σε συμφωνία μ’ αυτό, 17 χρόνια αργότερα δημοσιεύθηκε στο σοβαρό περιοδικό Νέος Επιστήμων (8 Φεβρουαρίου 1979) ένα ενδιαφέρον άρθρο, με τίτλο «Η Υδροσκοπία Αποκτά Ανανεωμένη Εμπιστοσύνη.» Το κείμενο έλεγε εν μέρει τα εξής: «Ειδήσεις από τη Σοβιετική Ένωσι για επιτυχή επιστημονικά πειράματα στην αρχαία τέχνη της μαντικής ανακαλύψεως νερού και ορυκτών, επιβάλλουν μια εκ νέου εξέτασι της πιθανής πρακτικής εφαρμογής αυτής της τεχνικής.» Οι Σοβιετικοί γεωλόγοι που ασχολήθηκαν «τόνισαν τα πλεονεκτήματα μιας ιδιαίτερης μεθόδου που αναπτύχθηκε πρόσφατα στη Σοβιετική Ένωσι και είναι γνωστή ως ‘ΒΡΜ’». Το άρθρο στο περιοδικό Νέος Επιστήμων προσθέτει: «Όπως φαίνεται, το ΒΡΜ (bio-physical method, βιο-φυσική μέθοδος), είναι απλώς μια νέα σεβαστή ονομασία για την μαντική ανακάλυψι ή ραβδοσκόπησι νερού και ορυκτών!»
Η Εκκλησία Αντιτίθεται
«Η πρώτη αυθεντική μαρτυρία για ραβδοσκόπησι,» κατά την Αμερικανική Εγκυκλοπαιδεία, «προέρχεται από τη μεσαιωνική Γερμανία: το 1556 ο Γκεόργκιους Αγκρίκολα περιέλαβε στο βιβλίο του De re metallica (Περί των μετάλλων), μια περιγραφή ραβδοσκοπήσεως που έκαναν Τεύτονες μεταλλωρύχοι για να εντοπίσουν ορυκτά και μεταλλεύματα. Ο Μαρτίνος Λούθηρος και άλλοι κληρικοί πίστευαν ότι η ραβδοσκόπησις μπορεί να είχε σατανικές σχέσεις. Παρά τις διαταγές της εκκλησίας, η ραβδοσκόπησις εξαπλώθηκε από τη Γερμανία σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.» Η Αμερικανική Εγκυκλοπαιδεία στη συνέχεια περιγράφει τη μέθοδο:
«Το παραδοσιακό, και μέχρι σήμερα πιο δημοφιλές, όργανο είναι ένα διχαλωτό ραβδί σε σχήμα Υ. Κάθε διχάλα του ραβδιού κρατιέται με κάθε χέρι. Οι παλάμες του χεριού είναι στραμμένες προς τα πάνω. Η άκρη του ραβδιού δείχνει προς τα μπρος και κρατείται σε οριζόντια ή ελαφρά ανυψωμένη θέσι. Όταν η άκρη του ραβδίου κλίνη προς τα κάτω, υπονοείται η παρουσία του επιθυμητού αντικειμένου. Στο παρελθόν, προτιμώντο ραβδιά από φουντουκιές. Τώρα χρησιμοποιούνται διάφορα ξύλα και ραβδιά από κόκκαλα φάλαινας, νάυλον και μέταλλο.»
Αφού δηλώνει ότι η ραβδοσκόπησις «αμφισβητείτο από την αρχή και υφίστατο συχνές επιθέσεις από την Εκκλησία, ως έργο του Διαβόλου,» το περιοδικό Νέος Επιστήμων αμφισβητεί τους ισχυρισμούς ότι μόνο ωρισμένα άτομα έχουν αυτή τη δύναμι. Βάσει ερευνών με συνηθισμένους ανθρώπους, «φαίνεται ότι η ικανότης να έχουν τέτοιες αντιδράσεις είναι πολύ πιο διαδεδομένη απ’ ό,τι επιστεύετο προηγουμένως . . . . Χρησιμοποιώντας αυτά τα όργανα που όπως και τα παραδοσιακά ραβδιά από φουντουκιές, δρουν απλώς σαν ισχυροί μηχανικοί ενισχυτές των μικρών κινήσεων των χεριών, εκατοντάδες άνθρωποι διεπίστωσαν ότι μπορούσαν να δοκιμάσουν αντιδράσεις ραβδοσκοπήσεως.» Ώστε δεν είναι το ραβδί που ελκύεται από το νερό ή το ορυκτό. Αυτό απλώς μεγαλώνει και κάνει ορατές τις μικρές, αδιόρατες κινήσεις των χεριών. Η Αμερικανική Εγκυκλοπαιδεία το επιβεβαιώνει αυτό λέγοντας: «Μερικοί ραβδοσκόποι ισχυρίζονται ότι μπορούν να ανιχνεύσουν αντικείμενα μόνο με τα χέρια.»
Το άρθρο στο περιοδικό Νέος Επιστήμων, ανέφερε για μια μελέτη που διεξήγαγαν δύο πρώην σκεπτικιστές επιστήμονες στο Εργαστήριο Ερευνών Υδάτων του Πανεπιστημίου της Πολιτείας Γιούτα. Δεν χρησιμοποίησαν πεπειραμένους ραβδοσκόπους, αλλά «δοκίμασαν τις ικανότητες 150 αρχαρίων ραβδοσκόπων, που οι περισσότεροι ήσαν από το προσωπικό και τους φοιτητές του Πανεπιστημίου της Πολιτείας Γιούτα. . . . Οι ερευνητές της Γιούτα έκαναν τη σπουδαία διαπίστωσι ότι περισσότεροι από το 99 τοις εκατό των ανθρώπων που δοκίμασαν, είχαν αντιδράσεις στη ραβδοσκόπησι.»
Η Πιθανή Επιστημονική Βάσι
Μερικά βιολογικά συστήματα έχουν «αξιοσημείωτη ευαισθησία σε πολύ μικρές αλλαγές στα γύρω μαγνητικά και ηλεκτρομαγνητικά πεδία,» σύμφωνα με τους επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Ιλλινόις και του Δημόσιου Πανεπιστημίου της Μόσχας. Πειράματα απέδειξαν ότι τα ταξιδιωτικά περιστέρια αισθάνονται το μαγνητικό πεδίο της γης και το χρησιμοποιούν σαν σύστημα κατευθύνσεως. Και οι μέλισσες, επίσης, το αισθάνονται και πρόσφατα πειράματα φαίνεται να δείχνουν ότι ακόμη και μερικά σαλιγκάρια είναι ευαίσθητα σ’ αυτό. Μπορεί το ανθρώπινο χέρι να ανταποκρίνεται σε διαφοροποιήσεις του μαγνητικού πεδίου; Αν ναι, πώς θα μπορούσε αυτό να σχετίζεται με την ύπαρξι νερού; Το άρθρο στο περιοδικό Νέος Επιστήμων εξηγεί:
«Πώς θα μπορούσε αυτή η θεωρία να εξηγήση το φαινόμενο της ραβδοσκοπήσεως νερού και μεταλλευμάτων, ή τη ΒΡΜ, όπως την εφαρμόζουν οι Σοβιετικοί βιολόγοι; Οι φλέβες ορυκτών και τα ρέοντα υπόγεια νερά συνδέονται με γεωλογικές ασυνέπειες όπως ρωγμές, ζώνες χασμάτων και τάφρων, προέχοντα συνδυασμένα επίπεδα, παλαιούς αγωγούς, κοιλότητες σε ασβεστόπετρες, αγωγούς λάβας σε ηφαιστειακά πετρώματα και τα λοιπά. Αυτές οι ασυνέπειες προξενούν μικρές γεωφυσικές διαταράξεις, στην ισχύ του μαγνητικού πεδίου, επί παραδείγματι, που θα μπορούσαν να είναι υπεύθυνες για την αντίδρασι στη ραβδοσκόπησι. Αυτό πιστεύουν οι Σοβιετικοί γεωλόγοι που χρησιμοποιούν τη μέθοδο ΒΡΜ πάνω από μια δεκαετία και των οποίων το έργο αξίζει να γίνη πιο γνωστό στη Δύσι.»
Σύμφωνα μ’ αυτή τη θεωρία, πιστεύεται ότι οι διαταράξεις στην ισχύ του μαγνητικού πεδίου, που προξενούνται από τους ιδιαίτερους γεωλογικούς σχηματισμούς, είναι εκείνες που προξενούν την αντίδρασι κατά τη ραβδοσκόπησι, και όχι η παρουσία νερού ή μετάλλων. Ωστόσο, αυτοί οι σχηματισμοί ευνοούν την απόθεσι φλεβών μεταλλευμάτων ή αποθεμάτων νερού. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα επιτυχούς ραβδοσκοπήσεως στη Σοβιετική Ένωσι, για την εντόπισι και μεταλλευμάτων και ρέοντος νερού.
Στα πειράματα του Πανεπιστημίου της Πολιτείας Γιούτα που αναφέρθηκαν προηγουμένως, δόθηκαν σε καθένα από τους 150 αρχάριους ραβδοσκόπους 30 κομμάτια ξύλου και, στη συνέχεια βάδισαν ακολουθώντας προκαθωρισμένη πορεία. Όπου είχαν ραβδοσκοπική αντίδρασι έπρεπε να ρίχνουν ένα ξύλο. Καθένας έκανε τη διαδρομή μόνος του και πριν συνεχίση ο επόμενος, τα ξύλα απομακρύνοντο αφού κατεγράφετο η θέσις τους. Σε πολλές περιπτώσεις τα ξύλα είχαν ριχθή στις ίδιες θέσεις. Αφού τα ανέφερε όλ’ αυτά, το άρθρο στο περιοδικό Νέος Επιστήμων συνέχισε ως εξής:
«Αυτά τα αποτελέσματα υπεδείκνυαν ότι θα άξιζε να εξετάσωμε την πιθανότητα ότι οι ραβδοσκοπικές αντιδράσεις σχετίζοντο με μικρές διαφοροποιήσεις του μαγνητικού πεδίου κατά μήκος των πειραματικών οδών, όπως μετρήθηκαν από μαγνητόμετρα ατμού καισίου. Βρέθηκε κάποιος συσχετισμός: οι ραβδοσκόποι είχαν πιο συχνές αντιδράσεις σε τμήματα της πορείας όπου συνέβαιναν μεγαλύτερες αλλαγές αποκλίσεως του μαγνητικού πεδίου. Οι Τσάντγουηκ και Τζένσεν συνεπαίραναν ότι η πιθανή σχέσις ανάμεσα στις ραβδοσκοπικές αντιδράσεις και τις αλλαγές του μαγνητικού πεδίου, που αφωρούσε ρέοντα υπόγεια νερά θα μπορούσε να αποτελέση τη βάσι περαιτέρω έρευνας.»
Συμπέρασμα
Το περιοδικό Νέος Επιστήμων συμπεραίνει: «Αν η ραβδοσκοπική αντίδρασις είναι γενική όπως αυτή, και αν οι ισχυρισμοί των Σοβιετικών ως προς την αποτελεσματικότητα της ΒΡΜ σαν τεχνικής γεωτρήσεων πρέπει να ληφθούν υπ’ όψι σοβαρά, φαίνεται ότι έχομε κάθε λόγο να κάνωμε τη ραβδοσκόπησι νερού και ορυκτών θέμα προσεκτικής έρευνας. . . . αν η λύσις ενός αρχαίου μυστηρίου, που συχνά συνδέθηκε με μαντικές ικανότητες και αποκρυφισμό, απεδεικνύετο τελικά ότι είναι απλώς ζήτημα επιμελούς αναλύσεως, θα ήταν μια έγκαιρη απόδειξις της αξίας της επιστημονικής μεθόδου.»
Ακόμη κι αν αποδειχθή ότι υπάρχουν αντιδράσεις στις αλλαγές του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, τις οποίες μερικοί αποδίδουν στην παρουσία νερού, ωστόσο, κι έτσι δεν εξηγούνται οι υπερβολικές αντιδράσεις μερικών οι οποίοι ισχυρίζονται ότι το ραβδί τραντάζεται απότομα και μερικές φορές σπάζει από τη βιαιότητα της αντιδράσεως. Ούτε και υπάρχει καμμιά εξήγησις για τον ισχυρισμό ότι, μερικοί μπορούν να περάσουν ένα ραβδί πάνω από το χάρτη μιας περιοχής και να εντοπίσουν νερό. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να περιλαμβάνωνται δαιμονικές δυνάμεις. Τα πονηρά πνεύματα μερικές φορές αρπάζονται από φυσιολογικές αντιδράσεις και τις διαστρέφουν εντελώς, ή παίρνουν μια αλήθεια και την εξωθούν σε τέτοια άκρα, που γίνεται χονδροειδής εξαπάτησις.