Όταν ο Σεισμός και η Παλίρροια Συνδυάζονται
Από τον ανταποκριτή του «Ξύπνα!» στις Φιλιππίνες
«ΞΑΦΝΙΚΑ, αισθανθήκαμε ένα τίναγμα, και το δωμάτιο μας ταλαντεύθηκε ελαφρά, ενώ ο κραδασμός δυνάμωνε κάθε δευτερόλεπτο μέχρις ότου το τίναγμα έγινε σαν τρελλό.
«Δεν βγάζαμε μιλιά καθώς το δωμάτιο μας στριφογύριζε μπροστά στα τρομαγμένα μάτια μας. Τα φώτα έσβησαν ξαφνικά, και ακολούθησαν υπόκωφοι θόρυβοι, το γκρέμισμα τοίχων και γυαλιών που ξεχύθηκαν σε όλο το κτίριο. . . . Κραυγές αγωνίας αντήχησαν μέσα στο σκοτάδι.»
Αυτά αφηγήθηκε κάποιος που επέζησε από έναν δίλεπτο σεισμό που έσεισε τη νήσο Μιντανάο των Νοτίων Φιλιππίνων την Τρίτη, 11 Αύγουστου 1976, στις 12:13 π.μ.
Ο σεισμός, που έφθασε στους 7,8 βαθμούς της κλίμακος Ρίχτερ, ήταν ο πιο ισχυρός, καταστρεπτικός και εφιαλτικός σεισμός που έπληξε τις Φιλιππίνες απ’ όσους αναφέρονται σ’ όλη την γραπτή ιστορία της. Ήταν τεκτονικής προελεύσεως, δηλαδή, προξενήθη από την κίνησι ή την παραμόρφωσι του φλοιού της γης. Οι Αμερικανοί σεισμογραφικοί σταθμοί τοποθέτησαν το επίκεντρο στον Κόλπο Μόρο, έναν βραχίονα της Θαλάσσης της Κελέβης, περίπου 652 μίλια (1.049 χιλιόμετρα) νοτιοανατολικά της Μανίλας.
Πιο σκληρά επλήγη η Πόλις Κοταμπάτο (με πληθυσμό 80.000) και οι παραθαλάσσιες πόλεις της Ζαμποάνγκα. Ένα μεγάλο ποσοστό των εμπορικών κτιρίων στην Πόλι Κοταμπάτο κατέρρευσε, είτε τελείως, είτε μερικώς. Ολόκληρες οικογένειες θάφτηκαν μέσα σε κτίρια που κατέπεσαν. Αγροκτήματα βυθίστηκαν στο νερό της θάλασσας. Οι ψαράδες έχασαν τα μέσα συντηρήσεως των καθώς ο όγκος του νερού παρέσυρε τις ψαρόβαρκες τους.
Σύμφωνα με μια εφημερίδα υπό τον τίτλο «Μπούλλετιν Τουντέη,» ο σεισμός και τα σεισμικά κύματα που ακολούθησαν, άφησαν 3.373 νεκρούς, 9.149 τραυματίες, 2.938 αγνοούμενους και περισσοτέρους από 119.000 άστεγους. Η αρχική ζημία υπολογίσθηκε 100 έως 135 εκατομμύρια δολλάρια.
Ο Φόρος των Σεισμικών Κυμάτων
Ο σεισμός ακολουθήθηκε από σεισμικά κύματα, που συχνά ονομάζονται «παλιρροϊκά κύματα.» Μερικά από αυτά έφθασαν σε ύψος 30 ποδών (9 μέτρων) και ταξίδευαν με ταχύτητα μέχρι 447 μιλίων (719 χιλιομέτρων) την ώρα. Ο φόρος που πήραν ήταν πράγματι βαρύς. Ένας ψαράς που επέζησε αναφέρει:
«Το σπίτι μου ήταν εγκατεστημένο κοντά στη θάλασσα. Συνήθως ψαρεύω το βράδυ. Ήταν περασμένα μεσάνυχτα της 16ης Αύγουστου, και επιδιώρθωνα το δίχτυ μου, όταν το σπίτι μας άρχισε να τρέμη και να τρίζη δυνατά. Έπειτα το κούνημα του εδάφους σταμάτησε για μια στιγμή.
«Ξαφνικά άκουσα έναν άλλο ήχο, σαν από βροντή, να ορμά προς το μέρος μας. Η οικογένειά μας, ξύπνια τώρα, άρχισε να τρέχη με μανία προς έναν κοντινό λόφο. Τα αφρισμένα νερά μάς πρόφθασαν. Κολυμπήσαμε όσο ποτέ πριν. Αν και καταπίναμε αρκετή ποσότητα θαλασσινού νερού στην πορεία μας, κατωρθώσαμε να σωθούμε.»
Από τον λόφο όπου βρήκε καταφύγιο, αυτή η οικογένεια είδε το σπίτι της να παρασύρεται στη θάλασσα σαν πλωτό σπιρτόκουτο. Δεν ήσαν όμως όλοι τόσο τυχεροί. Ενώ έστεκαν έκθαμβοι μπροστά στον τοίχο του νερού που ωρμούσε προς το μέρος τους, πολλοί παρασύρθηκαν.
Κοντά στη νήσο Σακόλ, στα γειτονικά μέρη της Πόλεως Ζαμποάνγκα, ένας ψαράς σε μια βάρκα περισσότερο από 325 πόδια (περίπου 100 μέτρα) μακρυά από την ακτή, είδε πενήντα περίπου σπίτια να καταρρέουν σε ένα σκληρό κτύπημα γιγαντιαίων κυμάτων. Όταν τα νερά υποχώρησαν, βρέθηκε στην κορυφή ενός δένδρου καρύδας. Μια γυναίκα σε κάποια άλλη περιοχή είπε ότι είδε τον πατέρα της να παρασύρεται στη θάλασσα, έπειτα να σύρεται πίσω πάλι με το επόμενο κύμα, ακόμη ζωντανός. Ένα άλλο άτομο ανέφερε για το παιδί του γείτονά του, που σύρθηκε στη θάλασσα κρατώντας σφιχτά ένα ξύλινο δοκάρι. Και το παιδί, επίσης, σύρθηκε πίσω στην ακτή ζωντανό.
Σε μερικές περιπτώσεις, η επιθυμία περισώσεως υλικών αγαθών ωδήγησε σε απώλεια ζωών. Ένας άνθρωπος άφησε το παιδί του στην φροντίδα μιας υπηρέτριας όταν πήγε πίσω στο σπίτι του να πάρη μια βαλίτσα. Το παιδί πέθανε. Ένας άλλος άνδρας έχασε τη ζωή του όταν επέστρεψε να κλειδώση τις πόρτες του για να προλάβη τη λαφυραγωγία. Οι λαφυραγωγοί δεν ήλθαν ποτέ.
Ένας επιζών από τη νήσο Ολουτάνγκα στον Κόλπο του Μόρο αναφέρει: «Όταν σταμάτησε ο σεισμός, πήγα στην αποβάθρα και είδα τέσσερα σπίτια να βουλιάζουν. Τότε παρετήρησα κάποιον να δείχνη προς τη θάλασσα και να φωνάζη: «Παλιρροϊκό κύμα!» Έτρεξα όσο πιο γρήγορα μπορούσα σε ένα λόφο. Σπίτια που έμειναν όρθια από τον σεισμό έγιναν κομμάτια από τα γιγαντιαία κύματα. Καθώς τα μεγάλα κύματα έσπαζαν στην ακτή, πουλιά πετούσαν ψηλά στον ουρανό, σκυλιά ούρλιαζαν, χοίροι φώναζαν δυνατά, άνθρωποι ξεφώνιζαν και κραύγαζαν. Εγίνοντο παράφρονες επικλήσεις σε πολλούς θεούς. Ήταν ένα ανατριχιαστικό, σπαρακτικό θέαμα.»
Οι Συνέπειες
«Όταν το πρώτο φως της αυγής πέρασε απαλά ανάμεσα από ένα γκριζωπό ουρανό,» ανέφερε ένας επιζών, η παραλιακή έκτασις «ήταν ένα πεδίο από ισοπεδωμένα σπίτια και παιδιά που έκλαιγαν. Οι νεκροί ευρίσκοντο ολόγυρα. Εκείνοι που επέζησαν δεν μπορούσαν να πιστέψουν αυτά που είδαν και υπέστησαν. Ο θρήνος αυτών που έχασαν τους προσφιλείς των αναμίχθηκε με την ησυχία που επακολούθησε. Αργά σηκώθηκαν και, μέσα σε μια παραζάλη, άρχισαν να περπατούν τριγύρω ψάχνοντας για κάτι και για τίποτα.»
Σύντομα μετά την παύσι της συμφοράς, πολιτικές και στρατιωτικές αντιπροσωπείες εξαπέλυσαν μια προσπάθεια ολικής διασώσεως, περιθάλψεως και αποκαταστάσεως. Άρχισε να δίδεται βοήθεια, τεχνική και υλική. Ένας δημοσιογράφος παρετήρησε ότι, στις περιοχές που επλήγησαν, εκείνοι που ήσαν ικανοί «εργάσθηκαν ώμος προς ώμον ξεθάβοντας τους ζωντανούς και τους νεκρούς από ερείπια.»
Ενέργειες των Μαρτύρων του Ιεχωβά Μετά τη Συμφορά
Υπάρχουν περισσότεροι από 76.000 Μάρτυρες του Ιεχωβά στις Φιλιππίνες. Φυσικά όλοι ενδιαφέρθηκαν να μάθουν σε ποια κατάστασι βρίσκονται οι συγχριστιανοί τους. Όσο πιο σύντομα εγίνετο, μετά τις σεισμικές δονήσεις και τις πλημμύρες, πρεσβύτεροι εκκλησιών σε όλη την πληγείσα περιοχή ξεκίνησαν να βρουν όλους τους άλλους Μάρτυρες. Ένας ειδικός εκπρόσωπος της Εταιρίας Σκοπιά γράφει:
«Σκεφθήκαμε αρκετές οικογένειες Μαρτύρων του Ιεχωβά που ζούσαν σε ψαροκαλύβες δίπλα στη θάλασσα. Δεν περιμέναμε το φως της ημέρας, αλλά όσο πιο γρήγορα γινόταν, κατευθυνθήκαμε σ’ αυτή την περιοχή. Μόλις φθάσαμε, τρίβαμε τα μάτια μας με δυσπιστία. Η κάποτε πυκνοκατοικημένη, δραστήρια κοινότης είχε εξαφανισθή!» Ευτυχώς, εν τούτοις, κανείς από τους Μάρτυρας του Ιεχωβά εκεί δεν υπέστη ούτε θάνατο ούτε κανένα σοβαρό τραύμα, μολονότι όλοι τους έχασαν τα σπίτια και τα έπιπλά τους.
Στο Μαλάνγκας ερείπια όλων των ειδών ήσαν διασκορπισμένα γύρω. Μερικά σπίτια ήσαν ακόμη άθικτα, αλλά τα περισσότερα είχαν ισοπεδωθή. Μερικά άτομα χρησιμοποιούσαν βενζινακάτους για να ρυμουλκήσουν τα σπίτια τους πίσω στην ακτή. Ένας πρεσβύτερος από μια εκκλησία αυτής της περιοχής αναφέρει: «Κατώρθωσα να ρυμουλκήσω το σπίτι μου· μόνο τα ρούχα μας χάθηκαν. Αλλά πολλές ζωές χάθηκαν, ανθρώπων και ζώων. Εν τούτοις, αν και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εδώ υπέφεραν σημαντικές απώλειες και ζημίες στην περιουσία τους, ούτε ένας από αυτούς δεν πέθανε.»
Μετά την άρσι της απαγορεύσεως της κυκλοφορίας στην Πόλι Κοταμπάτο στις τέσσερις η ώρα το πρωί μετά την καταστροφή, ένας διακονικός υπηρέτης των Μαρτύρων του Ιεχωβά πήρε ένα τζιπ κι έκανε γύρους επισκεπτόμενος σπίτια συγχριστιανών. Κι εδώ, επίσης, όλοι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είχαν επιζήσει και διαφύγει τον σοβαρό τραυματισμό. Η μεγάλης κλίμακος απώλεια περιουσίας, εν τούτοις, κατέστησε απαραίτητο για μερικούς από αυτούς να διαμείνουν σε κέντρα διακομιδής που είχαν ορισθή από την κυβέρνησι. Άλλοι έστησαν σκηνές ή έφτιαξαν πρόχειρες καλύβες σε μικρή απόστασι από το σπίτι από φόβο μήπως γίνουν κι άλλα πολυάριθμα τραντάγματα αργότερα.
«Σεισμοί Κατά Τόπους»
Αυτός ο σεισμός ήταν ένας από τους τρεις σεισμούς που έπληξαν την Ασία στη διάρκεια της ιδίας εβδομάδος. Ο εντεταλμένος Γκρεγκόριο Άνταλ της Επιτροπής Ηφαιστειολογίας είπε: «Ο φλοιός της γης σ’ αυτό το σημείο βρίσκεται σε μια «ταραχώδη κατάστασι και μπορεί να συμβούν σεισμοί παντού στον κόσμο, οποτεδήποτε.» Μια άλλη ομάδα επιστημόνων πιστεύει ότι κάποια σεισμική πορεία, όχι πλήρως κατανοητή επί του παρόντος, μπορεί να λαμβάνη χώρα.
Σχετικά με αυτό, ο Ιησούς προείπε ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό ενός ‘σημείου’ που θα χαρακτήριζε το ‘τέλος’ του παρόντος συστήματος πραγμάτων. Επιπρόσθετα με τους πολέμους τον διωγμό των Χριστιανών, την αύξησι της ανομίας και άλλες «ουαί,» ο Ιησούς προείπε τα εξής: «Θέλουσι γείνει . . . σεισμοί κατά τόπους.» (Ματθ. 24:3-8· Μάρκ. 13:4-8) Ο Βιβλικός ιστορικός Λουκάς προσθέτει ότι ο Ιησούς είπε: «Θέλουσι γείνει . . . σεισμοί μεγάλοι.»—Λουκ. 21:11.
Στη διάρκεια των περασμένων εξήντα δύο ετών οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν τονίσει στους συνανθρώπους των ότι όλες οι πλευρές του σημείου που έδωσε ο Ιησούς έχουν ιδεί εκπλήρωσι από το 1914. Σχετικά με τους σεισμούς ως ένα χαρακτηριστικό αυτού του σημείου, περισσότερα από 900.000 άτομα έχουν πεθάνει εξ αιτίας των σεισμών από εκείνο το έτος. Μετρώντας 1.000 περίπου χρόνια στο παρελθόν, ο μέσος όρος ετησίας αναλογίας θανάτων από σεισμούς ήταν 3.000 πριν από το 1914· αλλ’ από τότε αυτός ο μέσος όρος έχει ανέλθει σε 15.000 το έτος. Οι προφητείες του Ιησού για τους σεισμούς εφαρμόζονται τώρα!
Έτσι, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στις Φιλιππίνες είναι απησχολημένοι καθώς επισκέπτονται εκείνους που επέζησαν από τον πιο ερημωτικό σεισμό τους. Τους παρηγορούν με το χαροποιό άγγελμα ότι ένα νέο σύστημα, όπου οι άνθρωποι ποτέ πάλι δεν θα υφίστανται θανάτους από ατυχήματα σε φυσικές καταστροφές, είναι τώρα κοντά, επί θύραις.—2 Πέτρ. 3:13· Αποκάλ. 21:3-5.
[Χάρτης στη σελίδα 13]
(Για το πλήρως μορφοποιημένο κείμενο, βλέπε έντυπο)
ΝΗΣΟΣ ΜΙΝΤΑΝΑΟ
ΘΑΛΑΣΣΑ ΖΟΥΛΟΥ
Νήσος Ολουτάνγκα
Κοταμπάτο
Ζαμποάνγκα
Νήσος Σακόλ
ΚΟΛΠΟΣ ΜΟΡΟ
ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ
ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΕΛΕΒΗΣ
[Εικόνα στη σελίδα 14]
«Η παραλιακή έκτασις ήταν ένα πεδίο από ισοπεδωμένα σπίτια και παιδιά που έκλαιγαν»