Πράξεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά στους Σύγχρονους Καιρούς στη Γερμανία
(Από το βιβλίο του Έτους 1974—συνέχεια)
ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ αύξησαν οι δυνατότητες να εισάγεται πνευματική τροφή σε όλα τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Η Γ. Οττ και 18 άλλες αδελφές που ήσαν φυλακισμένες στο Άουσγουιτς εστάλησαν να εργασθούν σ’ ένα ξενοδοχείο που διέμεναν οι γυναίκες των Ες Ες. Επειδή και άλλοι άνθρωποι έρχονταν να φάνε και να πιούν εκεί, δεν πέρασε πολύς καιρός και οι αδελφές που ήσαν ακόμη ελεύθερες ανεκάλυψαν τις φυλακισμένες αδελφές καθαρίζοντας παράθυρα. «Είμεθα κι’ εμείς αδελφές,» εψιθύριζαν περνώντας, χωρίς να κυττάζουν. Ύστερ’ από τρεις εβδομάδες διευθετήθησαν να συναντηθούν στην τουαλέτα. Κατόπιν έρχονταν τακτικά και έφερναν Σκοπιές και άλλες δημοσιεύσεις στις αδελφές του Ράβενσμπρουκ.
Στις αρχές του Δεκεμβρίου 1942 μια ειδικώς θαυμάσια ευκαιρία παρουσιάσθηκε σε 40 περίπου αδελφούς που είχαν αφεθή στην Βέβελσμπουργκ να φροντίζουν για ένα ειδικό έργο εκεί. Μολονότι ακόμη τους μεταχειρίζονταν ως εγκλείστους, απήλαυσαν αρκετή ελευθερία, γιατί δεν υπήρχαν πια ακιδωτά ηλεκτροφόρα σύρματα ή φρουροί να τους φρουρούν μέσα στο στρατόπεδο. Ο Αδ. Ένγκελχαρδ ήταν ακόμη ελεύθερος τον καιρό εκείνο που είχε εκδώσει οδηγίες στους αδελφούς που ζούσαν εκεί πλησίον να προσπαθήσουν να βρουν κάποιο τρόπο να εισάγουν Σκοπιές μέσα στο στρατόπεδο. Αφού υπερνίκησαν αρκετά προβλήματα, ο Σ. Μπίερ από την Χέρφορντ και η Μ. Τούνκερ από την Λέμγκο εξήτασαν την κατάστασι με το να κάμουν περίπατο στο μέρος εκείνο όπως κάνει ένα ζεύγος. Γρήγορα ήλθαν σ’ επαφή με τους αδελφούς και τακτικά τους εφωδίαζαν με Σκοπιές. Την πρώτη φορά συνήντησαν τους αδελφούς μέσα σ’ ένα νεκροταφείο σ’ ένα ωρισμένο τάφο· την άλλη φορά, έκρυψαν τα περιοδικά μέσα σ’ ένα σωρό από άχυρα, ή τα παρέδιδαν στους αδελφούς προσωπικώς τα μεσάνυκτα σ’ ένα προκαθορισμένο μέρος. Ένα μέρος συναντήσεως διευθετείτο για κάθε παράδοσι περιοδικών. Αφού ο Αδ. Ένγκελχαρδ και οι αδελφές που ετύπωναν και διένειμαν τα περιοδικά συνελήφθησαν, το ερώτημα εγέρθηκε σχετικά με το πώς εκείνοι που ήσαν ακόμη ελεύθεροι θα εφοδιάζονταν με πνευματική τροφή.
Την φορά αυτή οι αδελφοί στη Βέβελσμπουργκ προσπάθησαν οι ίδιοι να βρουν μια λύσι. Μπόρεσαν να προμηθευθούν μια γραφομηχανή, την οποία ένας αδελφός μεταχειριζόταν να γράφη στένσιλς. Ένας άλλος αδελφός κατασκεύασε μια αρχέγονη πολυγραφική μηχανή από ξύλο. Αδελφές με τις οποίες ακόμη είχαν επαφή, έφερναν στους αδελφούς τα αναγκαία εφόδια για πολυγράφησι. Τόσα πολλά αντίτυπα Της Σκοπιάς τελικά παράγονταν εδώ ώστε εφωδιάζετο ένας μεγάλος τομεύς της βορείου Γερμανίας. Η Ελισάβετ Έρνστινγκ θυμάται ότι αυτή πάντοτε ελάμβανε 50 αντίτυπα για να εφοδιάζη τον τομέα που είχε υπό την φροντίδα της. Έτσι επί σχεδόν δυο χρόνια, ως την κατάρρευσι του καθεστώτος το 1945, ήταν δυνατόν να εφοδιάζωνται με Σκοπιές οι αδελφοί που ζούσαν στη Γουέστφαλεν και σ’ άλλα διαμερίσματα.
Ο εφοδιασμός με πνευματική τροφή των αδελφών μέσα στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως καλυτέρευσε τόσο πολύ ώστε κατά το 1942 στο Σάξενχαουζεν μπορούσε να παραβληθή μ’ ένα μικρό ρεύμα. Καταδικασμένος σε θάνατο λίγο πριν καταρρεύση το Ναζικό καθεστός αλλά μη εκτελεσθείς, ο Αδ. Φρίτς από το Βερολίνον μπόρεσε επί μια περίοδο 18 μηνών να προμηθεύη στους αδελφούς, όχι μόνο όλα τα νέα περιοδικά, αλλ’ επίσης παλαιές εκδόσεις, ως και όλα τα βιβλία και βιβλιάρια που στο μεταξύ είχαν κυκλοφορήσει. Ήταν σαν οι αδελφοί να είχαν οδηγηθή σε πλούσιες βοσκές, γιατί κάθε αδελφός είχε ένα αντίτυπο από τις δημοσιεύσεις της Εταιρίας για μελέτη κάθε βράδυ. Τι αλλαγή! Αλλ’ αυτό δεν είναι όλο. Η οργάνωσις λειτουργούσε τόσο καλά ώστε ο Αδ. Φρίτς μπορούσε ν’ αποστέλλη επιστολές στους συγγενείς των αδελφών, ή επιστολές μέσα σ’ άλλα στρατόπεδα ή σε ξένα τμήματα. Έτσι ήταν δυνατόν μέσα σε ενάμισυ έτος να στείλη λαθραίως 150 επιστολές, και σχεδόν την ίδια ποσότητα μέσα στα στρατόπεδα. Οι επιστολές που εξαπεστέλλονταν μαρτυρούσαν την καλή πνευματική κατάστασι των αδελφών. Εγένοντο επίσης πολλά αντίτυπα των επιστολών αυτών. Μερικές μάλιστα είχαν πολυγραφηθή και χρησιμοποιηθή ως ενθάρρυνσις στους έξω αδελφούς και ειδικώς στους συγγενείς των φυλακισμένων.
ΘΕΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΣ ΘΑΡΡΑΛΕΑ ΔΙΑΚΗΡΥΤΤΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ
Όλα ήσαν καλά για ενάμισυ χρόνο, μέχρι το φθινόπωρο του 1943, όταν συνελήφθη ο Αδ. Φρίτς. Βρέθηκαν εκθέσεις για το Σάξενχαουζεν στις έρευνες σπιτιών που κατηύθυναν την προσοχή σ’ αυτόν. Η αστυνομία βρήκε, όχι μόνο Σκοπιές και άλλες δημοσιεύσεις στην κατοχή του, αλλ’ επίσης μερικές επιστολές που επρόκειτο να παραδώση. Η αστυνομία, αφού ανεκάλυψε ότι αλληλογραφία διεξήγονταν σε διεθνή σχεδόν κλίμακα, υποπτεύθηκε την ικανότητα ή προθυμία των ηγετών του στρατοπέδου να εκτελέσουν τις υποχρεώσεις των. Γι’ αυτό ο Χίμλερ διέταξε να γίνη άμεσος έρευνα σ’ όλα τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως που υποπτεύονταν.
Η εκστρατεία άρχισε στα τέλη του Απριλίου. Ένα πρωί μερικοί επίσημοι της Μυστικής Αστυνομίας ήλθαν στο Σάξενχαουζεν. Η αιφνίδιος επίθεσις επί των αδελφών είχε καλώς σχεδιασθή. Εκείνοι που εργάζονταν μέσα στο στρατόπεδο εκλήθησαν από τα μέρη της εργασίας των και τους ελέχθη να σταθούν στην αυλή, όπου τους εξήτασαν για τα ημερήσια εδάφια και τους έγινε σωματική έρευνα. Βρήκαν μερικές δημοσιεύσεις. Όλον αυτό συνοδευόταν με τον συνήθη δαρμό. Αλλ’ η Γκεστάπο απέτυχε να κάμη τους αδελφούς να αναιρέσουν, γιατί ο Ιεχωβά τους είχε διαθρέψει πλουσίως εν μέσω των εχθρών των. Είχαν σαφή όρασι της αποστολής των και δεν φοβήθησαν να σταθούν ηνωμένα για την θεοκρατική κυριαρχία.
Ο Έρνστ Σέλιγκερ ήταν γνωστός ως ο συνδετικός κρίκος του Αδ. Φρίτς, και γι’ αυτό του δόθηκε ειδική «προσοχή.» Είχε προσπαθήσει όχι μόνο να επιδέση τις σωματικές πληγές, αλλ’ επίσης πνευματικές, και ο ταπεινός του και πατρικός τρόπος είχε πολύ συντείνει στην ενότητα των αδελφών στο στρατόπεδο. Αλλ’ είχε πολύ ταραχθή για την έκβασι των πρώτων του ανακρίσεων και προσευχηθή στον Ιεχωβά να στρέψη την «ήττα» του, ως την θεωρούσε, σε νίκη. Αλλ’ αυτό δεν επρόκειτο να είναι δοκιμασία για ένα μόνο άτομο. Ο Γ. Ρότζερ από την Χίλντεν περιγράφει την κατάστασι ως εξής: «Τώρα ήταν υπόθεσις να είναι ‘Ένας για όλους και όλοι για ένα!’» Όλοι οι αδελφοί επαλήθευσαν την δήλωσι του Αδ. Σέλιγκερ ότι είχε διανείμει ημερήσια εδάφια για την ενθάρρυνσίν των. Επιβεβαίωσαν το γεγονός ότι είχαν διαβάσει την έντυπο ύλη που έφερνε ο Αδ. Σέλιγκερ στο στρατόπεδο και ότι θα εξακολουθούσαν να ενθαρρύνουν ο ένας τον άλλον και να ομιλούν για την ελπίδα των στο μέλλον.