Ματιές στον Κόσμο—Δ΄

Έλλειψις Κληρικών στην Ιρλανδία

◆ Από το 1965 σημειώθηκε μια μείωσις 45 τοις εκατό στον αριθμό των εισερχομένων στο Ρωμαιοκαθολικό ιερατείο και στα θρησκευτικά τάγματα. Ο αριθμός των ιερέων που χειροτονήθηκαν για να υπηρετούν σε επισκοπές της Αγγλίας μειώθηκε από 39 σε 26. Ο θάνατος και οι συντάξεις αυξάνουν τη μείωσι του αριθμού των υπηρετούντων κατά 200 κάθε έτος. Μια μεγάλη έλλειψις έχει δημιουργηθή, που επηρεάζει σοβαρά τη δύναμι του Ρωμαιοκαθολικού κλήρου και των θρησκευτικών ταγμάτων.

Τοκετοί στο Σπίτι

◆ Υπάρχει μια αυξανομένη ζήτησις για τη φροντίδα της μητρότητος και του τοκετού στο σπίτι. Στη διάρκεια των περασμένων είκοσι πέντε ετών ο Δόκτωρ Μόρρις Γκολντ της πολιτείας της Ουάσιγκτον αναφέρει ότι εβοήθησε 2.000 γυναίκες να γεννήσουν στα σπίτια τους και στο γραφείο του. Λέγει: «Γνωρίζομε ότι ο τοκετός στο σπίτι πληροί μια μεγάλη ανθρώπινη ανάγκη.» Πελάτες του, σύζυγοι αγροτών και ξυλοκόπων, τον εβοήθησαν να υπερνικήση τους φόβους του για πιθανές επιπλοκές, όταν άρχισε να κάνη τοκετούς στο σπίτι. «Τα μωρά γεννιούνταν ξεφωνίζοντας,» είπε, «και οι μητέρες σηκώνονταν και περπατούσαν αμέσως.» Πιστεύει ότι οι επίτοκες γυναίκες πρέπει να είναι στα κρεββάτια τους με συγγενείς και φίλους κοντά τους για να βοηθούν, και ότι τα νεογέννητα δεν πρέπει να χωρίζωνται από τις μητέρες των και να τα βάζουν σ’ ένα θάλαμο για βρέφη. Είναι ο τοκετός στο σπίτι ασφαλής; Ο γιατρός απαντά: «Τα νεαρά μας ανδρόγυνα πιστεύουν ότι είναι. Οι πεπειραμένες μαίες στην Αγγλία και στο Κεντάκυ πιστεύουν το ίδιο. Το Κέντρο Μητρότητος του Σικάγου, μετά από 10.000 τοκετούς στις φτωχογειτονιές, νομίζει ότι είναι ασφαλής. Η Ολλανδία, με ποσοστό γεννήσεων στο σπίτι 70 τοις εκατό και αναλογία θανάτων που η Αμερική ζηλεύει, πιστεύει επίσης ότι είναι ασφαλής.»

Έμβρυα Εγκατελείφθησαν για να Πεθάνουν

◆ Ο Δόκτωρ Τόμας Χίλγκερς, απόφοιτος της μαιευτικής και της γυναικολογίας, βεβαιώνει ότι 400.000 αγέννητα παιδιά έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας της νομιμοποιήσεως των εκτρώσεων στην πολιτεία της Νέας Υόρκης. Απ’ αυτά, Ισχυρίζεται ότι 1.800 «γεννήθηκαν ζωντανά και εγκαταλείφθηκαν για να πεθάνουν.» Ο υποδιευθυντής του Υπουργείου Δημοσίας Υγείας Μίκαελ Μπλούμενφελντ λέγει ότι υπήρχαν μόνο 73 τέτοιες περιπτώσεις και ότι δυο απ’ αυτά τα βρέφη είναι ακόμη ζωντανά. Ο Χίλγκερς αναφέρει ότι μια νοσοκόμος που καθάριζε το χειρουργείο του απεκάλυψε ότι έγινε έκτρωσις σ’ ένα έμβρυο ηλικίας 20 εβδομάδων ενώ ήταν «ζωντανό και ανέπνεε.» Όταν αυτή ικέτευσε τον γιατρό να τοποθετήση το μωρό στην κοιτίδα ειδικής φροντίδος για προώρους τοκετούς, αυτός απήντησε: «Αυτό είναι ένα παθολογικό δείγμα και πρέπει να τοποθετηθή στο παθολογικό εργαστήριο.» Ο Χίλγκερς παρατηρεί ότι αρκετοί από τους γιατρούς που κάνουν εκτρώσεις πίνουν πολύ μετά από κάθε επέμβασι. Πολλές γυναίκες που κάνουν εκτρώσεις υποφέρουν ψυχολογικά και σωματικά.