Ποιος Δρόμος για τους Ολλανδούς Εκκλησιαζομένους;
ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗ ΤΟΥ «ΞΥΠΝΑ!» ΣΤΗΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑ
ΑΥΤΟΙ είναι δύσκολοι καιροί για τους εκκλησιαζομένους στην Ολλανδία. Για αρκετά χρόνια τώρα ένας αυξανόμενος αριθμός απ’ αυτούς έχουν πολύ ενοχληθή μ’ αυτά που βλέπουν να συμβαίνουν στις εκκλησίες τους.
Το ότι δεν τους αρέσουν αυτά που βλέπουν μπορεί να παρατηρηθή από το γεγονός ότι ο αριθμός των εκκλησιαζομένων μειώνεται. Στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, το εκκλησίασμα του Σαββατοκύριακου μειώθηκε από 64 τοις εκατό το 1966 σε 45 τοις εκατό το 1970.
Οι Προτεσταντικές εκκλησίες βρίσκονται στην ίδια σχεδόν κατάστασι. Η μεγαλύτερη είναι η Ολλανδική Μεταρρυθμιστική Εκκλησία. Στο Άμστερνταμ, ο αριθμός των εκκλησιαζομένων αυτής της εκκλησίας μειώθηκε από 47.000 σε 37.000 στη δεκαετία που τελείωσε το 1970, μια μείωσις 21 τοις εκατό.
Η απελπισία επηρέασε επίσης τις τάξεις του κλήρου. Σε όλες τις Καθολικές επισκοπές στην Ολλανδία, μόνο τέσσερις ιερείς χειροτονήθηκαν σ’ ένα από τα τελευταία χρόνια. Αλλά 95 πέθαναν και άλλοι 95 παραιτήθηκαν τον ίδιο αυτό χρόνο! Επίσης, στη διάρκεια του 1970 ένα σύνολο από 243 ιερείς όλων των τάξεων και 156 μοναχοί εγκατέλειψαν τη θέσι τους.
Η Εχθρική Στάσις Αυξάνει
Μερικοί εκκλησιαζόμενοι έχουν αναπτύξει μεγάλη εχθρότητα προς τις εκκλησίες τους. Ένας Ρωμαιοκαθολικός εκνευρίσθηκε τόσο πολύ ώστε είπε σ’ έναν που έπαιρνε συνέντευξι: «Κάθε τι που συμβαίνει στην Καθολική Εκκλησία είναι βλάσφημο. Πώς τολμούν να έχουν ακόμη ανοιχτές τις πόρτες της εκκλησίας;»
Είναι όμως γεγονός ότι οι πόρτες της εκκλησίας δεν είναι ανοιχτές τόσο πολύ όπως προηγουμένως. Συνήθιζαν να τις έχουν ανοιχτές όλη την ημέρα κι όλη τη νύχτα, αλλά τα τελευταία χρόνια πολλές απ’ αυτές ανοίγουν μόνο στη διάρκεια της λειτουργίας. Αυτό συμβαίνει διότι οργιάζει η κλοπή εκκλησιαστικών αντικειμένων.
Ένας ιερεύς στην Ρέρμοντ της Ολλανδίας ξεκάρφωσε ή ξεβίδωσε τα πιο πολύτιμα αντικείμενα της εκκλησίας του. Ένας περιηγητής που επισκέφθηκε μια εκκλησία στην ίδια πόλι, ενώ εθαύμαζε τα πολύτιμα αντικείμενα που εξετίθεντο σε μια βιτρίνα προειδοποιήθηκε από έναν υπεφημέριο: «Μη πλησιάζετε πολύ για να μην ακουμπήσετε αυτά τα σύρματα. Είναι φορτισμένα με ηλεκτρισμό υψηλής τάσεως.»
Ο εφημέριος Α. Βαν Καν από την ίδια πόλι λέγει: «Συμβαίνει διαρκώς συχνότερα να κάθωνται στο εξομολογητήρι και να το γεμίζουν με ακαθαρσίες.» Παρετήρησε επίσης ότι «μερικοί ουρούν ακόμη και μέσα στη δεξαμενή του αγιασμού.»
Πώς μπορεί να εξηγηθή τέτοια απρέπεια σε μια περιοχή που επικρατούν τόσο πολύ οι Ρωμαιοκαθολικοί; Ο κληρικός είπε: «Κανείς δεν γνωρίζει. Σ’ αυτές τις Καθολικές περιοχές η εκκλησία ήταν κάτι άγιο σε παλαιότερες ημέρες. Αλλά τώρα για μεγάλους ομίλους αυτό ανήκει στο παρελθόν. Ξαφνικά η εκκλησία δεν έχει πια γι’ αυτούς κανένα νόημα.»
Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; Τι κάνει τόσο πολλούς εκκλησιαζομένους, ακόμη και κληρικούς, να αηδιάζουν τόσο πολύ με τις εκκλησίες τους;
Μερικές από τις Αιτίες
Μια αιτία για τα προβλήματα μέσα στην Καθολική Εκκλησία είναι ότι η Ολλανδική Εκκλησία διαφωνεί με το Βατικανό. Η Ολλανδική Εκκλησία εξακολούθησε να ασκή πίεσι για αλλαγή, για ‘ανανέωσι.’ Αλλά το Βατικανό αγωνίσθηκε να αναχαιτίση το ρεύμα και έκαμε αντεπιθέσεις. Μια τέτοια ήταν ο διορισμός ενός πολύ συντηρητικού επισκόπου στη σημαίνουσα επισκοπή του Ρόττερνταμ. Αυτό ήταν αντίθετο μ’ εκείνο που ανέμεναν ή επιθυμούσαν οι περισσότεροι εκκλησιαζόμενοι.
Από το άλλο μέρος, μερικοί εκφράζουν πικρία για τις αλλαγές που άλλοι επιθυμούν. Βλέπουν ότι η Ολλανδική Εκκλησία εγκατέλειψε μερικές διδασκαλίες ή συνήθειες που μόλις λίγα χρόνια προηγουμένως εθεωρούντο πάρα πολύ άγιες. Θέλουν να μάθουν αν τους ενέπαιζαν τότε ή μήπως τους εμπαίζουν τώρα.
Ένα άλλο ζήτημα που δημιουργεί μεγάλο ερεθισμό είναι η στάσις πολλών κληρικών απέναντι στη σεξουαλική ηθική. Ένα παράδειγμα είναι η στάσις των στην ομοφυλοφιλία. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν 650.000 ομοφυλόφιλοι στην Ολλανδία, το 5 τοις εκατό περίπου του όλου πληθυσμού. Μερικοί από τον κλήρο το βρίσκουν δημοφιλές να είναι ανεκτικοί προς την ομοφυλοφιλία.
Δυο κληρικοί που είναι κι αυτοί ομοφυλόφιλοι έγραψαν πρόσφατα ένα βιβλίο με τίτλο «Κι Εμείς Επίσης Είμεθα Ομοφυλόφιλοι» στο οποίο προσπάθησαν να δικαιολογήσουν την ανήθικη πορεία τους. Ο δεδηλωμένος σκοπός τους ήταν να γράψουν ένα βιβλίο για τους «Χριστιανούς Ομοφυλοφίλους.»
Τον Νοέμβριον του 1971 μια διάσκεψις αποτελούμενη από ομιλητάς διαφόρων θρησκευτικών ομίλων συζήτησε μια πρότασι που έγινε σ’ έναν μεγάλο θρησκευτικό αξιωματούχο. Η πρότασις ζητούσε να επιτρέπωνται οι κατ’ ιδίαν θρησκευτικές τελετές των ομοφυλοφιλικών ‘γάμων.’ Στη συζήτησι ανεφέρθη ότι θα ήταν κατάλληλο «όπως οι [ομοφυλόφιλοι] σύντροφοι βεβαιώσουν την δοθείσα υπόσχεσι πιστότητος ενώπιον της παρουσίας του Θεού στη διάρκεια της τελετής και όπως ο ιερεύς επικαλεσθή την ευλογία του Θεού.»
Η διάσκεψις περιελάμβανε τον «Πατέρα» Τζ. Β. Φ. Γκότσαλκ και τον «Σεβασμιώτατο» Α. Κλάμερ, ένα γνωστό πάστορα του ραδιοφώνου. Ο «μεγάλος θρησκευτικός αξιωματούχος» δεν ήταν άλλος από τον Βερνάρδο Καρδινάλιο Άλφρινκ, που άκουσε ευνοϊκά την υπόδειξι. Πολλοί ειλικρινείς εκκλησιαζόμενοι έχουν στενοχωρηθή υπερβολικά γι’ αυτήν την ανοχή απέναντι στην ομοφυλοφιλία. Έχει προκαλέσει μεγάλη σύγχυσι στις διάνοιές τους.
Επιπρόσθετα, οι άνθρωποι δεν νομίζουν ότι λαμβάνουν κατάλληλη θρησκευτική καθοδήγησι. Αυτό οφείλεται συνήθως στον ‘εκσυγχρονισμό’ που απέκτησε τόση δύναμι στις διδασκαλίες και τις συνήθειες της Καθολικής Εκκλησίας. Οι εκκλησιαστικές λειτουργίες περιλαμβάνουν τώρα λόγους από πολιτικούς, ηθοποιούς και ομοφυλοφίλους. Υπάρχει συχνά μουσική από μια ορχήστρα μουσικής ‘μπητ’ ή ‘ροκ,’ που στενοχωρεί πολλούς, ιδιαίτερα τα πιο ηλικιωμένα άτομα.
Ένας εκκλησιαζόμενος στο Άμστερνταμ εξέφρασε την αγανάκτησί του ως εξής: «Αυτά τα κορίτσια με τα καυτά σόρτς που κάθονται τις Κυριακές γύρω ή επάνω στην άγια τράπεζα, παραδείγματος χάριν, είναι για μας πηγή ενοχλήσεως από πολύν καιρό. Το ίδιο και η χρήσις του σεξ και των ναρκωτικών στο ενοριακό καφενείο κάτω από την εκκλησία. Ύστερα από μια επιδρομή εκεί της αστυνομίας, ανεκοινώθη από τον άμβωνα ότι οι αξιωματικοί μπήκαν μέσα απλώς για να ζητήσουν οδηγίες. Επίσης όταν ένας γονεύς εξέφρασε παράπονο ότι το παιδί κάποιου δεν είχε πάει στο σπίτι του για τρεις μέρες, τότε ακούσθηκαν τα εξής από τον ιερέα: ‘Κι ο Ιησούς επίσης συνήθιζε να πηγαίνη σε τριήμερα γλέντια αλλά πάντοτε ξαναγύριζε.’»
Η Βασική Αιτία
Γιατί υπάρχει τέτοια σύγχυσις στις Ολλανδικές εκκλησίες; Γιατί οι κληρικοί φιλονεικούν και αντιφάσκουν ο ένας προς τον άλλον; Γιατί διδάσκουν πράγματα που φαίνονται τόσο παράλογα σε πολλούς ανθρώπους;
Η βασική αιτία είναι ότι οι εκκλησίες και οι κληρικοί τους παραμερίζουν διαρκώς περισσότερο τη μόνη πηγή υγιούς διδασκαλίας. Η υγιής αυτή διδασκαλία βρίσκεται στον θεόπνευστο Λόγο του Θεού, τις Άγιες Γραφές. Όπως λέγει το 2 Τιμόθεον 3:16, 17: «Όλη η Γραφή είναι θεόπνευστος, και ωφέλιμος προς διδασκαλίαν, προς έλεγχον, προς επανόρθωσιν, προς εκπαίδευσιν την μετά της δικαιοσύνης· διά να ήναι τέλειος ο άνθρωπος του Θεού, ητοιμασμένος εις παν έργον αγαθόν.»
Η Χριστιανοσύνη βασίζεται σ’ αυτές τις Άγιες Γραφές. Εν τούτοις, όταν η Γραφή νοθεύεται, αντικρούεται ή εγκαταλείπεται, τότε υποχρεωτικά παρουσιάζονται δυσκολίες στις τάξεις αυτών που ομολογούν ότι είναι Χριστιανοί. Δεν μπορείτε να υποσκάπτετε αυτό τούτο το θεμέλιο της Χριστιανοσύνης χωρίς να προκαλήτε αναστατώσεις, διότι οι Άγιες Γραφές είναι η βάσις για τη διατήρησι της Χριστιανικής ενότητος.
Ένας τρόπος με τον οποίον ο κλήρος εγκαταλείπει και αντιφάσκει στη Γραφή είναι η ανοχή ή η δικαιολόγησις της ομοφυλοφιλίας. Επί παραδείγματι, στην προαναφερθείσα διάσκεψι, ο ιερεύς Γκότσαλκ εδήλωσε ότι το αδίκημα των κατοίκων των αρχαίων Σοδόμων δεν ήταν οι ομοφυλοφιλικές τους πράξεις. Αντίθετα, ισχυρίσθηκε ότι το αδίκημά τους είχε σχέσι με «το γεγονός ότι είχαν αμαρτήσει εναντίον του νόμου της φιλοξενίας.» Είπε επίσης σε μια συνέντευξι στο περιοδικό Έλσεβιρς: «Η ομοφυλοφιλία ως συνταγματική διάταξις βρίσκεται εντελώς έξω από την προοπτική της Γραφής.»
Αλλ’ αυτό δεν είναι αληθινό. Είναι μια άμεση αντίφασις στον γραπτό Λόγο του Θεού επάνω σ’ αυτό το ζήτημα. Επί παραδείγματι, το εδάφιο Ιούδας 7, που εγράφη από ένα μαθητή του Ιησού Χριστού, λέγει σύμφωνα με την Καθολική μετάφρασι Ντουαί της Γραφής: «Τα Σόδομα και τα Γόμορρα, και οι πέριξ αυτών πόλεις, εις την πορνείαν παραδοθείσαι κατά τον όμοιον με τούτους τρόπον και ακολουθούσαι οπίσω άλλης σαρκός, πρόκεινται παράδειγμα, τιμωρούμεναι με το αιώνιο πυρ.»
Οπίσω ποιας «άλλης σαρκός» ακολούθησαν; Η Γένεσις κεφάλαιον 19, εδάφια 4 και 5 αναφέρει: «Πριν δε κοιμηθώσιν, οι άνδρες της πόλεως, οι άνδρες των Σοδόμων, περιεκύκλωσαν την οικίαν, νέοι και γέροντες, άπας ο λαός ομού πανταχόθεν· και έκραζον προς τον Λωτ, και έλεγον προς αυτόν, Πού είναι οι άνδρες, οι εισελθόντες προς σε την νύκτα; έκβαλε αυτούς προς ημάς, διά να γνωρίσωμεν αυτούς.» Χωρίς αμφιβολία, λοιπόν, αυτοί ήσαν άνδρες που ήθελαν να διαπράξουν πράξεις ομοφυλοφιλίας. Ο Θεός κατέστρεψε την πόλι εξ αιτίας αυτών των ομοφυλοφίλων.
Ομοίως ο απόστολος Παύλος είπε γι’ αυτή τη σεξουαλική διαστροφή: «Οι άνδρες, αφήσαντες την φυσικήν χρήσιν της γυναικός, εξεκαύθησαν εις την επιθυμίαν αυτών προς αλλήλους, πράττοντες την ασχημοσύνην άρσενες εις άρσενας.» Ο Λόγος του Θεού λέγει ότι αυτοί που πράττουν τέτοια αχρεία πράγματα είναι «άξιοι θανάτου.» Δείχνει επίσης ότι άτομα που «συνευδοκούσιν εις τους πράττοντας» ομοφυλοφιλίαν είναι άτομα που «μετήλλαξαν την αλήθειαν του Θεού εις το ψεύδος.»—Ρωμ. 1:24-32. Ιδέτε επίσης 1 Κορινθίους 6:9, 10· Λευιτικόν 18:22, 29.
Παρά τις πολύ σαφείς δηλώσεις της Γραφής επάνω σ’ αυτό το ζήτημα, η Νέα Κατήχησις που εξεδόθη το 1966 με την ενθάρρυνσι των επισκόπων της Ολλανδίας, λέγει: «Δεν πρέπει να κατανοήται εσφαλμένα το ότι οι Άγιες Γραφές εκφράζονται πολύ αυστηρά για τη γενετήσια ομοφυλοφιλική επαφή. Αυτό δεν το κάνουν για να καταδικάσουν το γεγονός ότι μερικοί άνθρωποι αισθάνονται αυτή την παρέκκλισι μέσα τους χωρίς να οφείλεται σε κάποιο δικό τους λάθος.»
Αυτή η ασθενής, επιεικής και αντιγραφικώς εσφαλμένη στάσις προς την ομοφυλοφιλία οφείλεται άμεσα στην επικριτική στάσι που τόσο πολλοί κληρικοί λαμβάνουν απέναντι στη Γραφή. Έχουν μεγάλη ιδέα για τις σκέψεις των, σκέψεις που συχνά συγκρούονται κατά μέτωπο με τον Θεόν.
Ένα άλλο παράδειγμα τούτου είναι ο ισχυρισμός πολλών κληρικών ότι η Γραφή περιέχει μύθους. Ένας ενοριακός ιερεύς στην Καθολική επαρχία του Νόορντ Μπράμπαντ είπε σε μια χήρα ενός οδοντιάτρου καθώς και σ’ ένα μάρτυρα του Ιεχωβά ότι κατά τη γνώμη του ο Ιησούς δεν ήταν ο Υιός του Θεού και ότι δεν είχε γεννηθή από μια παρθένο. Ο ιερεύς είπε επίσης ότι αν αυτός (ο κληρικός) είχε γεννηθή στην Ταϊλάνδη, πολύ πιθανόν θα είχε γίνει ένας Βουδδιστής ιερεύς αντί Ρωμαιοκαθολικός, διότι κι εκείνη η θρησκεία επίσης ήταν καλή. Είπε ότι, ενώ ο Ιησούς Χριστός ήταν συνδεδεμένος με τον Δυτικό πολιτισμό, σε άλλους πολιτισμούς υπήρχαν άλλοι δρόμοι που ωδηγούσαν στην σωτηρία. Είπε ότι δεν συμφωνούσε με τη δήλωσι του Ιησού στο Ιωάννης 14:6: «Ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα ειμή δι’ εμού.»
Κληρικοί στην Ολλανδική Μεταρρυθμιστική Εκκλησία υπήρξαν επίσης ένοχοι παρόμοιας νοθεύσεως του Λόγου του Θεού. Αυτό αναγνωρίζεται ακόμη και από μερικούς κληρικούς αυτής της θρησκείας. Πρόσφατα αρκετοί από τους θεολόγους της έστειλαν μια ανοιχτή επιστολή σε μέλη της εκκλησίας εφιστώντας την προσοχή στην κρίσι που υπήρχε στην εκκλησία. Παρατήρησαν ότι «σε πολλές περιπτώσεις το κήρυγμα δίνει προτίμησι στις αμφιβολίες παρά στη βεβαιότητα, στη συζήτησι παρά στη διδασκαλία, στην ανθρώπινη γνώμη παρά στη μαρτυρία των Αγίων Γραφών.»
Με τέτοια υποτίμησι, νόθευσι και αντίκρουσι του Λόγου του Θεού από τους εκκλησιαστικούς ηγέτες, πρέπει ν’ απορούμε που πολλοί Ολλανδοί εκκλησιαζόμενοι βρίσκονται σε σύγχυσι και είναι δυσαρεστημένοι; Όπως είπε ένας απ’ αυτούς για τον κλήρο: «Αν οι ποιμένες είναι τέτοιοι, τι θα πρέπει να κάνωμε εμείς τα πρόβατα;» Απάντησε στο ερώτημά του διακηρύσσοντας: «Κι εμείς, λοιπόν, θα τραβήξωμε τον δικό μας δρόμο!»
Τραβώντας τον Δικό τους Δρόμο
Ο αριθμός των δυσαρεστημένων που τραβούν τον δικό τους δρόμο αυξάνει. Μερικοί προτιμούν να κάνουν τις δικές τους εκκλησιαστικές λειτουργίες σε κτίρια που έχουν κλεισθή από την επίσημη Εκκλησία.
Σε άλλα μέρη μερικοί έχουν σχηματίσει τις λεγόμενες «παρενορίες» ή την «Εκκλησία μέσα στην επίσημη Εκκλησία.» Αυτοί οι άνθρωποι δεν συμφωνούν με τις πολλές αλλαγές μέσα στην Ολλανδική Εκκλησία και θέλουν να διατηρήσουν τα πράγματα όπως συνήθιζαν να είναι, γι’ αυτό θέλουν δικές των εκκλησίες και δικούς των ιερείς κι έναν δικό τους επίσκοπο.
Άλλοι που ζουν κοντά στα σύνορα της Γερμανίας παρακολουθούν εκεί τις εκκλησίες, διότι επιδοκιμάζουν τις λειτουργίες τους περισσότερο. Κατόπιν υπάρχει ένα τμήμα ‘προοδευτικών’ ιερέων που αυτονομάζονται «Όμιλος των Εβδομήκοντα.» Θέλουν ν’ ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο και ν’ αποχωρισθούν από την επίσημη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Έπειτα υπάρχουν, επίσης, τα αυξανόμενα πλήθη που απλώς εγκαταλείπουν κάθε θρησκεία.
Εν τούτοις, ένας αυξανόμενος αριθμός ατόμων έχουν έλθει σε επαφή με τους μάρτυρας του Ιεχωβά. Είτε με τις οικιακές επισκέψεις που κάνουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά, είτε διότι τα άτομα αυτά έχουν φίλους ή συγγενείς που είναι Μάρτυρες, μαθαίνουν για τη διευθέτησι δωρεάν οικιακής Γραφικής μελέτης που προσφέρεται από τους μάρτυρες του Ιεχωβά και επωφελούνται απ’ αυτήν. Μ’ αυτόν τον τρόπο ερευνούν τις Γραφές τους για να λάβουν απάντησι για τις αιτίες της παρούσης κρίσεως στη θρησκεία, και ποια είναι η λύσις που θα δώση ο Θεός. Μπορούν να ιδούν ότι πολλά αντιλεγόμενα ζητήματα μέσα στα εκκλησιαστικά συστήματα διευκρινίζονται εύκολα με την προσκόλλησι στη μαρτυρία των Αγίων Γραφών.
Προς το παρόν, υπάρχουν στην Ολλανδία περίπου 10.000 άτομα και οικογένειες που έχουν τέτοιες οικιακές Γραφικές συζητήσεις. Αυτοί οι ειλικρινείς πρώην εκκλησιαζόμενοι εξακριβώνουν αυτά που η Γραφή πράγματι λέγει για τη θρησκεία που ευαρεστεί τον Θεό. Και μαθαίνουν επίσης για τις μεγαλειώδεις υποσχέσεις του Θεού να θέση γρήγορα τέρμα στην πονηρία και ν’ αντικαταστήση αυτό το διεφθαρμένο σύστημα πραγμάτων με μια νέα τάξι. Μαθαίνουν ότι σ’ εκείνη τη νέα τάξι, τα άτομα που έχουν δίκαιη διάθεσι θα έχουν την ευκαιρία να ζουν για πάντα.—2 Πέτρου 3:13.