Μια Ημέρα Χωρίς την Αστυνομία

Ποια θα ήταν η κατάστασις αν η αστυνομία της πόλεώς σας εγκατέλειπε τα καθήκοντά της για μια μέρα; Τι θα συνέβαινε; Θα τηρούσαν άραγε οι πολίται τους νόμους, μολονότι θα εγνώριζαν ότι δεν υπάρχουν γύρω τους αστυνομικοί που να τους συλλάβουν για εγκληματικές πράξεις;

Οι πολίται μιας μεγάλης πόλεως έλαβαν τελευταία απάντησι σε τέτοιες ερωτήσεις, όταν συγχρόνως οι αστυνομικοί και οι πυροσβέσται της απήργησαν. Αυτό όμως που έλαβε χώραν σ’ εκείνη την πόλι, θα μπορούσε επίσης να συμβή οπουδήποτε. Γιατί αυτό;

Διότι όλο και περισσότερο γίνεται συνήθεια στους κρατικούς υπαλλήλους ν’ ασκούν πίεσι χάριν αυξήσεως μισθών με το ν’ αρνούνται να εργάζωνται. Έτσι, στην πόλι της Νέας Υόρκης το περασμένο έτος οι εργάται καθαριότητος της πόλεως εκήρυξαν απεργία και άφησαν μια μέρα να συσσωρευθούν 10.000 τόννοι σκουπιδιών. Μια παρόμοια απεργία στο Λονδίνο της Αγγλίας τον περασμένο Οκτώβριο συνεσώρευσε τ’ απορρίμματα σε ψηλούς σωρούς.

Αλλά το Μόντρεαλ του Καναδά ήταν η πόλις που έμεινε για μια μέρα χωρίς αστυνομία. Οι εκεί αστυνομικοί εκήρυξαν απεργία προσπαθώντας να επιτύχουν αύξησι μισθών, που θα εξίσωνε τις απολαβές τους μ’ αυτές που ελάμβαναν οι αστυνομικοί του Τορόντο. Ό,τι έλαβε χώραν στη διάρκεια εκείνης της ημέρας, ήταν πράγματι αποκαλυπτικό.

Αποσύρεται η Προστασία

Η απεργία των 3.700 αστυνομικών του Μόντρεαλ άρχισε στις 8 το πρωί, την Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 1969. Οι περισσότεροι από τους αστυνομικούς συγκεντρώθηκαν στην Αρένα του Πωλ Σωβέ για μια ολοήμερη συνάθροισι. Μερικοί ανώτεροι αξιωματικοί προσεπάθησαν να διατηρήσουν ένα μειωμένο προσωπικό σε υπηρεσία, αλλά μαχητικοί νέοι αξιωματικοί τούς εξηνάγκασαν να φύγουν.

Η Επαρχιακή Αστυνομία του Κουεμπέκ, πολύ μικρότερη δύναμις που διατηρείται από την επαρχιακή κυβέρνησι, προσπάθησε να εξασφαλίση περιωρισμένη προστασία στην πόλι καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Εν τούτοις, μερικοί από τη δημοτική αστυνομία που απεργούσε, παρεμπόδισαν επίσης αυτούς τους αξιωματικούς που ήθελαν να επιβάλουν τον νόμο. Ο Αστήρ του Μόντρεαλ ανέγραψε:

«Οι μαχητικοί αστυνομικοί του Μόντρεαλ, που βρίσκονταν στην Αρένα του Πωλ Σωβέ, όταν άκουσαν ότι η Επαρχιακή Αστυνομία της Κουεμπέκ ανελάμβανε τα καθήκοντά της, απεφάσισαν να ‘παρεμποδίσουν’ το σχέδιο.

«Άρχισαν να παρακολουθούν τις ραδιοφωνικές εκπομπές των ομάδων της Επαρχιακής Αστυνομίας του Κουεμπέκ. Οποτεδήποτε ένα αυτοκίνητο εκαλείτο σε μια ειδική διεύθυνσι, δώδεκα αξιωματικοί της πόλεως επεβιβάζοντο συνωστιζόμενοι μέσα σ’ ένα αντιοχλοκρατικό αυτοκίνητο της αστυνομίας ‘αμέσου δράσεως’ και απήρχοντο για να συναντήσουν το περιπολικό της Επαρχιακής Αστυνομίας του Κουεμπέκ.

«Οι άνδρες των περιπολικών απήγοντο και ωδηγούντο πίσω στην Αρένα του Πωλ Σωβέ, ενώ οι σειρήνες ούρλιαζαν και τα φώτα άστραφταν. Εύθυμοι αστυνομικοί του Μόντρεαλ επευφημούσαν κάθε άφιξι.

«Αργότερα, οκτώ επιταγμένα περιπολικά, των οποίων τα ραδιοκύματα είχαν ‘μπλοκαρισθή’ περιοδικά από κύματα της αυτής συχνότητος, καθώς και ολόκληρη η επαρχιακή αστυνομία του Κουεμπέκ εκλήθησαν πίσω στο Αρχηγείο της Αστυνομίας με διακεκομμένες παρεμβολές στις συχνότητες των ραδιοφώνων τους.

Έτσι, η πόλις του Μόντρεαλ αφέθη σχεδόν εξ ολοκλήρου χωρίς αστυνομική προστασία. Ό,τι συνέβη εκείνη την ημέρα έκαμε πολλούς να τα χάσουν, αν θα συνέβαινε κάτι παρόμοιο στην δική τους πόλι, κάτω από τέτοιες περιστάσεις.

Ομαδική Παρανομία

Οχλοκρατία ξέσπασε μαζί με εμπρησμούς και λεηλασίες. Σε ωρισμένα μέρη του Μόντρεαλ υπήρχαν σωροί από σπασμένα τζάμια, ολόκληρα τετράγωνα καταστημάτων είχαν λεηλατηθή και οχήματα είχαν πυρποληθή. «Ποτέ δεν έχετε δει την πόλι μ’ αυτήν την όψι,» είπε ένας ιδιοκτήτης καταστήματος, κοιτάζοντας τα ερείπια του κτιρίου του. «Είναι σαν να γίνεται πόλεμος.»

Στη διάρκεια της ημέρας εσημειώθησαν είκοσι τρεις μεγάλες ληστρικές επιθέσεις, περιλαμβανομένων δέκα ληστειών εις βάρος τραπεζών. Οπλοφόροι άνδρες εξηφανίσθησαν γρήγορα συναποκομίζοντας $28.000 από το Τοπικό και Περιφερειακό Ταμιευτήριο της οδού Σαιντ Ντενίς. Τέσσαρες άνδρες με πολυβόλα ελήστευσαν μια οικονομική εταιρία. Οι συνθήκες επεδεινώθησαν τόσο, ώστε ο Λυσιέν Σωλνιέρ, Εισηγητής της Εκτελεστικής Επιτροπής της Πόλεως, σε μια ραδιοφωνική του ομιλία συνεβούλευσε τους πολίτας να παραμείνουν στο σπίτι τους και να προστατεύσουν την περιουσία τους. Ένας οικοδεσπότης, που το έκανε αυτό, επυροβόλησε και άφησε νεκρό έναν διαρρήκτη.

Κατά τις 8 μ.μ., δεκάδες ταξί σταμάτησαν κοντά στο γκαράζ της Εταιρίας Αυτοκινήτων Μούρραιη Χιλ. Οι οδηγοί των ταξί εγόγγυζαν από καιρό κατά της εταιρίας. Ερρίφθησαν εμπρηστικές βόμβες «Μολότωφ» και πυρπολήθηκαν λεωφορεία και επιβατικά αυτοκίνητα. Υπάλληλοι της εταιρίας άνοιξαν πυρ κατά του όχλου με όπλα. Φονεύθηκε ένας επαρχιακός αστυνομικός και άλλα άτομα τραυματίσθηκαν από πυρά όπλων.

Διαβάται βρέθηκαν απότομα μέσα στον τόπο των βιαίων σκηνών κι ένας όχλος διακοσίων έως τριακοσίων ατόμων εγκατέλειψε το γκαράζ της Μούρραιη Χιλ κι επροχώρησε προς τον κυριώτερο τομέα του Μόντρεαλ, όπου βρίσκονται τα καταστήματα και τα ξενοδοχεία. Με κλομπς, με ρόπαλα του μπέιζ μπωλ και με πέτρες, οι οχλοκράται άρχισαν ένα όργιο παράφρονος καταστροφής και λεηλασίας.

Έθραυσαν τα κρύσταλλα των προθηκών του Ξενοδοχείου Κουήν Ελίζαμπεθ, προβαίνοντας σε λεηλασίες διαφόρων ειδών. Επηκολούθησε διαρπαγή στο υπόγειο του ωραίου κτιρίου ΙΒΜ. Κατόπιν έσπασαν τις γυάλινες βιτρίνες των Ξενοδοχείων Ουίντσωρ και Μάουντ Ρόγιαλ κι ελεηλάτησαν τα καταστήματα.

Οι λεηλατηταί ξεχύθηκαν ανατολικά πάνω στην οδό της Αγίας Αικατερίνης, θραύοντες βιτρίνες και λαφυραγωγώντας στο δρόμο τους καταστήματα. Σπασμένα κρύσταλλα βιτρινών ήσαν διασκορπισμένα κατά μήκος του δρόμου, σε απόστασι δύο μιλίων. Οι ζημιές ήσαν τόσο πολύ μεγάλες, ώστε ένας εμπειρογνώμων των κρυστάλλων υπελόγισε ότι η αντικατάστασις των βιτρινών θα κόστιζε $2.000.000. Η ολική ζημία από πυρκαϊές, καταστροφές και κλοπές υπολογίσθηκε σε περισσότερα εκατομμύρια.

Κοσμηματοπωλεία, καταστήματα ενδυμάτων και προθήκες γεμάτες από ηλεκτρικά είδη υπήρξαν οι πρωταρχικοί στόχοι. Φωτογραφίες, που ενεφανίσθησαν στις εφημερίδες, έδειχναν κλέπτες να διαρπάζουν εμπορεύματα.

Όταν τέσσαρες αξιωματικοί της Επαρχιακής Αστυνομίας του Κουεμπέκ προσεπάθησαν στις 11.30 μ.μ. να θέσουν τον όχλο υπό έλεγχον, καταπατήθηκαν κυριολεκτικά από τους ορμητικούς οχλοκράτες. Ένα περιπολικό αυτοκίνητο της ΕΑΚ που απετόλμησε να διασχίση τον δρόμο, κυριεύθηκε από τον όχλο και κομματιάσθηκε σαν ένα ολοκληρωτικό ναυάγιο, ενώ οι αξιωματικοί παρέμεναν μέσα σ’ αυτό.

Επειδή είχαν αρθή οι αστυνομικοί φραγμοί, ο νόμος και η τάξις είχαν καταλυθή. Μερικοί κυβερνητικοί ηγέται είπαν ότι η πόλις «απειλείτο από την αναρχία.» Ο Λέο Πήρσον, μέλος του νομοθετικού σώματος, είπε: «Προτού το αντιληφθούμε, θα ήταν δυνατόν να έχωμε μπροστά μας μια επανάστασι σε πλήρη κλίμακα.» Η έκτασις της παρανομίας ήταν καταπληκτική. Ένας άνδρας εξιστόρησε:

«Δεν εννοώ αλήτες και συνηθισμένους παραβάτες του νόμου· εννοώ απλώς κοινούς ανθρώπους που διέπραξαν παραβάσεις, που δεν θα εφαντάζοντο να τις αποπειραθούν αν υπήρχε ένας αστυνομικός όρθιος στη γωνία. Είδα να οδηγούν αυτοκίνητα ανάμεσα από κόκκινα φώτα. Οδηγοί ανέπτυσσαν ξαφνικά ταχύτητα στην αντικανονική πλευρά του δρόμου, διότι αντιλαμβάνονταν ότι κανένας δεν θα τους συνελάμβανε.

«Δεν θα πιστεύατε τον αριθμό των τροχαίων δυστυχημάτων που είδα και που συνέβησαν εξ αιτίας του ότι οι οδηγοί βρήκαν την ευκαιρία να στρίβουν στις γωνίες και να διασχίζουν καθέτως στενούς δρόμους παραβαίνοντας τους κανονισμούς. Εγνώριζαν ότι δεν υπήρχε γύρω τροχονόμος για να τους “γράψη”.»

Ενέργειες της Επαρχιακής Κυβερνήσεως

Ενώ η κατάστασις απέβαινε σοβαρώτερη, η επαρχιακή κυβέρνησις του Κουεμπέκ έλαβε μέτρα για να θέση την παρανομία υπό έλεγχο. Στις 4.30 μ.μ. όλη η επαρχιακή αστυνομία και η δημοτική αστυνομία πενήντα έξι μικροτέρων δήμων ετέθησαν κάτω από την ενιαία διοίκησι του Μωρίς Σαιντ Πιέρ, Διευθυντού της Επαρχιακής Αστυνομίας.

Στις 8.10 μ.μ. ο επαρχιακός Γενικός Εισαγγελεύς Ρεμί Πωλ εκάλεσε την ομοσπονδιακή κυβέρνησι να στείλη στρατό για ν’ αποκαταστήση την τάξι. Έφθασαν στο Μόντρεαλ στρατιωτικά τμήματα του 22ου Βασιλικού Συντάγματος από το Βαλκατίερ, που είναι κοντά στην Πόλι του Κουεμπέκ.

Επιπροσθέτως, το επαρχιακό νομοθετικό σώμα κινήθηκε γρήγορα για να ψηφίση έναν ειδικό νόμο. Ετέθη σε ισχύ στις 10 μ.μ., διατάσσοντας την αστυνομία ν’ αναλάβη τα καθήκοντά της το μεσονύκτιο, δεκαέξι ώρες μετά την έναρξι της απεργίας. Ο νόμος προέβλεπε χρηματικές ποινές από $25 έως $100 την ημέρα για άρνησι προς συμμόρφωσι και πρόστιμα από $5.000 έως $50.000 την ημέρα για κάθε Ένωσι ή εκπρόσωπο Ενώσεως, που θα ενεθάρρυνε παράβασι του νέου νόμου.

Ο Ενωμοτάρχης Μαρσίλ, πρόεδρος της Αστυνομικής Αδελφότητος, όταν πληροφορήθηκε τον νόμο, μίλησε στους αστυνομικούς που ακόμη ήσαν σε επιφυλακή στην αρένα. Τους είπε: «Είναι καθήκον μου, ως προέδρου αυτής της Αδελφότητος, να σας ζητήσω να επιστρέψετε στο έργο σας . . . Σας διατάσσω να επιστρέψετε στα τμήματά σας.» Μόλις το έκαμαν αυτό, αποκατεστάθη μια επιφανειακή ησυχία, αλλά παρέμειναν ένοπλοι στρατιώται σε επιφυλακή.

Μια πολιτική διαδήλωσις, που είχε προγραμματισθή για τις 10 Οκτωβρίου στο δημαρχείο, ακυρώθηκε κατόπιν διαταγής. Για να εξασφαλισθή η διατήρησις της τάξεως, πάνω από 5.000 ένοπλοι άνδρες της Αστυνομίας του Μόντρεαλ, της Επαρχιακής Αστυνομίας του Κουεμπέκ, της Καναδικής Βασιλικής Εφίππου Αστυνομίας και των Καναδικών ενόπλων δυνάμεων περιεκύκλωσαν το δημαρχείο. Ήταν η μεγαλύτερη επίδειξις ενόπλου ισχύος σε μια Καναδική πόλι από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η διαδήλωσις αναχαιτίσθηκε και το πλήθος διελύθη χωρίς περαιτέρω βίαιες εκδηλώσεις.

Η Σημασία

Πολλοί, κατάπληκτοι από το αιφνίδιο ξέσπασμα και την αγριότητα της βίας, ετόνισαν τη σημασία αυτών που συνέβησαν. Τι σημαίνουν αυτά; Γιατί αυτές οι καταστρεπτικές βίαιες εκδηλώσεις;

Προφανώς, το πρόβλημα δεν αφορά απλώς τη διαμάχη γύρω από μισθούς μεταξύ δημοσίων υπαλλήλων και μιας πόλεως. Το πρόβλημα προχωρεί πολύ βαθύτερα. Ούτε και οι δυσκολίες περιορίζονται στο Μόντρεαλ. Διότι μια τρομακτική παρακμή ως προς την ακεραιότητα και την ηθική έχει παρατηρηθή σ’ ένα τεράστιο τμήμα του πληθυσμού παντού.

Πράγματι, πολλά άτομα θα συμπεράνουν ασφαλώς ότι αυτό που συνέβη στο Μόντρεαλ θα μπορούσε να συμβή και στη δική τους πόλι, αν αυτή εγκατελείπετο χωρίς αστυνομική προστασία. Ο πρώην Γενικός Εισαγγελεύς του Κουεμπέκ, Κλωντ Βάγκνερ, περιέγραψε τη δυσάρεστη κατάστασι με πολύ ωμό τρόπο, εξηγώντας: «Όταν μας εγκαταλείψη η αστυνομία, γνωρίζομε ότι βρισκόμεθα στο χείλος της επαναστάσεως.»

Ο πρωθυπουργός Πιέρ Ελλιότ Τρουντώ εσημείωσε επίσης την ευρέως διαδεδομένη φύσι του προβλήματος. Είπε ότι η κάθοδος σε απεργία των αστυνομικών και των πυροσβεστών του Μόντρεαλ είναι απλώς «σύμπτωμα του κοινωνικού συνόλου που έχει καταληφθή από ανθρωποκτονική μανία.» Και ο Κυβερνήτης του Κουεμπέκ, Ζαν Ζακ Μπερτράντ, εσημείωσε απλώς: «Η βία είναι η μόδα της εποχής.»

Οι Χριστιανοί, περιστοιχισμένοι από ένα τέτοιο πνεύμα βίας και παρανομίας, θα θελήσουν να είναι άγρυπνοι, ώστε να μην επηρεασθούν απ’ αυτό. Ένας αυτόπτης μάρτυς παρετήρησε ότι συνηθισμένοι τύποι ανθρώπων διέπραξαν παραβάσεις που διαφορετικά δεν θα είχαν διαπράξει. Μήπως και σεις, επίσης, θα μπορούσατε να επηρεασθήτε ώστε να παραβήτε το νόμο, βλέποντας τους γείτονάς σας και τους γνωρίμους σας να ενεργούν έτσι; Θα θέλατε μήπως να επωφεληθήτε από την κατάστασι, δικαιολογώντας τον εαυτό σας με την σκέψι ότι ‘ο καθένας το κάνει αυτό’;

Ένας αληθινός Χριστιανός θα σταθή μακριά, σαν άνθρωπος νομοταγής, είτε υπάρχουν γύρω αξιωματούχοι προς επιβολήν του νόμου είτε όχι. Αντιλαμβάνεται ότι ο Θεός βλέπει και ότι ο Θεός είναι εκείνος τον οποίο επιθυμεί, πάνω απ’ όλους, να ευαρεστήση. Έτσι, άσχετα με το τι μπορεί να κάνουν άλλοι, θα δείξη μια έντιμη διαγωγή.—1 Πέτρ. 3:10-12.