SLOT

Jy kan moedig wees

Gedrukte weergawe

1. Wat kan ons nog oor moed sê?

Jou antwoord

IN HIERDIE boek het ons baie voorbeelde bespreek van mense wat moedig was en hoe ons hulle kan navolg. Maar daar is nog baie meer wat ons uit die Bybel oor moed kan leer. Byvoorbeeld, die Bybel noem baie ander mense wat moedig was wat ons nie in hierdie boek bespreek het nie. Daar is ook iets wat ons nodig het om moedig te wees wat ons in hierdie hoofstuk sal bespreek.

2. Wie is party van God se ander getroue knegte wat moedig was?

Jou antwoord

² Kan jy aan ander in die Bybel dink wat moedig was behalwe dié wat ons bespreek het? Dalk dink jy aan party uitstekende profete in die Hebreeuse Geskrifte soos Jesaja, Jeremia, Esegiël, Jona of Maleagi. Hulle het dalk party van die dinge deurgemaak wat Paulus beskryf het toe hy gesê het dat party “gely [het] omdat hulle bespot en met ’n gésel geslaan is, en selfs omdat hulle geboei en gevange gehou is”. Hy het geskryf dat ander “gebrek gely het, swaargekry het en sleg behandel is”. Party was selfs doodgemaak (Heb. 11:36, 37). Maar ten spyte van hierdie uitdagings, het hulle aangehou om Jehovah God moedig te dien.

3-4. Hoe het twee vroue wie se name nie genoem word nie, gehelp om koning Dawid gedurende ’n gevaarlike tyd te red?

Jou antwoord

³ Daar is baie moedige mense wie se name nie in die Bybel genoem word nie. Dink aan twee vroue in die dae van koning Dawid. Hulle het Dawid gehelp toe sy eie seun Absalom hom probeer doodmaak het. Absalom was ’n trotse en slegte man en wou koning word. Daarom moes Dawid uit Jerusalem vlug. Dawid het Sadok, ’n moedige priester, gevra om terug na die stad te gaan om inligting te kry oor Absalom se volgende aanval. Toe Sadok uitvind wat Absalom gaan doen, het hy “’n diensmeisie” gestuur om Dawid daarvan te vertel. Alhoewel sy doodgemaak kon word, het sy vir Dawid se twee getroue knegte gesê wat Sadok haar vertel het. Toe het die twee manne na Dawid gegaan om vir hom die boodskap te gee, maar ’n jong man het hulle gesien en Absalom daarvan vertel. Die twee boodskappers was wys en het in ’n put weggekruip. ’n Ander vrou, wie se man die eienaar van die put was, het vinnig ’n doek en graan oor die put gegooi. Toe Absalom se manne die twee boodskappers kom soek, het sy vir hulle gesê dat hulle iewers anders was. Daardie twee moedige vroue het gehelp om die koning wat Jehovah gekies het, te beskerm! – 2 Sam. 15:23-37; 17:8-22.

Collage: Twee vrouens wie se name nie genoem word nie, wat moedig gehelp het om koning Dawid te beskerm. 1. ’n Diensmeisie praat met Dawid se twee knegte. 2. Die vrou wat Dawid se knegte in haar man se put weggesteek het, dink daaroor na terwyl die twee manne in die verte wegstap. — Die moedige diensmeisie en die dapper vrou wat Jehovah se mense gehelp het

⁴ Die Bybel is vol voorbeelde van moed. Party se name word genoem en ander word nie. Party was ryk en ander was arm. Party het groot verantwoordelikhede gehad en ander was gewone mense. Maar hulle was almal moedig en het geloof in Jehovah gewys. Hulle stories kan ons vandag help.

Die belangrikheid van gebed

5-7. Waar het Paulus die moed gekry wat hy nodig gehad het tydens baie moelike tye?

Jou antwoord

⁵ Hoe kan ons die moed van manne en vroue in die Bybel navolg? Ons moet besef dat hulle almal nie van nature moedig was nie. Het hulle Jehovah suksesvol gedien as gevolg van hulle eie krag? Nee, daar was iets anders wat hulle nodig gehad het om moedig te wees. Wat was dit?

⁶ Dink aan die apostel Paulus. In Filippi was hy en Silas aangeval deur ’n groep woedende manne, hulle klere was van hulle afgeskeur, hulle was met stokke geslaan en toe in ’n donker tronk gegooi waar hulle voete in ’n blok vasgemaak was (Hand. 16:12, 19-24). Nadat hulle vrygelaat was, was Paulus bang om aan te hou preek? Dit sou net natuurlik wees. Maar Paulus het ’n toewysing van Jehovah gehad. Hy moes vir die mense in Tessalonika gaan preek. Waar het hy die krag en moed gekry wat hy nodig gehad het?

⁷ Hy het later geskryf: “Soos julle weet, het ons in Filippi gely en is ons verneder, maar met die hulp van ons God het ons die moed bymekaargeskraap om julle die goeie nuus van God te vertel, al het ons groot teenstand ondervind” (1 Tess. 2:2). Paulus het geweet dat hy moed nodig gehad het om te doen wat God hom gevra het. Wat het hom gehelp om moedig te wees? Het hy diep in homself ’n spesiale bron van moed gehad? Nee, hy het daardie moed bymekaargeskraap “met die hulp van ons God”. Hy het Jehovah nederig gevra om hom die moed te gee wat hy nodig gehad het. En Jehovah het hom geantwoord.

8. Soos Paulus, wat kan ons doen wanneer ons moed nodig het?

Jou antwoord

⁸ Jy kan doen wat Paulus gedoen het. Moenie bekommerd wees en dink dat jy diep in jouself moet soek vir ’n spesiale bron van moed nie. Gaan eerder na Jahovah God in gebed en smeek hom om jou die moed te gee wat jy nodig het. – Hand. 4:29.

9. Hoekom sal dit wys wees om ons Vader vir meer geloof te vra?

Jou antwoord

⁹ Jy kan ook jou Vader vra vir ’n eienskap wat baie na aan moed is: geloof. Geloof is deel van die vrug van God se heilige gees (Gal. 5:22, 23). Dit is ook deel van die geestelike wapenrusting wat elke Christen nodig het (Ef. 6:16). Christelike geloof is so sterk dat die Bybel sê dat dit “die wêreld oorwin het” (1 Joh. 5:4). Geloof in Jehovah is die beste grondslag vir moed. Wanneer jy ten volle vertrou dat Jehovah jou sal help wanneer jy deur moeilike tye gaan, sal jy sien dat jou moed net sterker en sterker word. So elke Christen het goeie rede om te vra wat Jesus se apostels gevra het: “Gee ons meer geloof.” – Luk. 17:5.

“Moenie bang wees nie!”

10-11. Hoekom het Paulus die belangrikheid van moed beklemtoom toe hy aan die Hebreeuse Christene geskryf het?

Jou antwoord

¹⁰ Toe Paulus aan die Hebreeuse Christene in en rondom Jerusalem geskryf het, het hy geweet dat hulle binnekort donker tye sou ondervind. Jesus het die verskriklike vernietiging van die stad voorspel, en daardie tyd was nou vinnig op pad (Luk. 19:41-44; 21:20-24). Hoe het Paulus hulle herinner aan die belangrikheid van moed? Kom ons kyk weer na sy woorde wat ons in die Inleiding van hierdie boek aangehaal het. Hy het na Jehovah se liefdevolle belofte verwys: “Ek sal jou nooit verlaat nie en jou nooit in die steek laat nie.” Hoe sou daardie belofte hulle help? Paulus het bygevoeg: “Daarom kan ons goeie moed hou en sê: ‘Jehovah is my helper. Ek sal nie bang wees nie. Wat kan ’n mens aan my doen?’” – Heb. 13:5, 6.

¹¹ Alhoewel die Bybel nie enige details gee oor die vernietiging van Jerusalem in 70 HJ nie, kan ons hiervan seker wees: Die getroue Christene in daardie stad het Paulus se geïnspireerde raad gevolg. Hulle het die moed bymekaargeskraap om Jesus se instruksie te gehoorsaam en op die regte tyd “na die berge [te] begin vlug”. – Luk. 21:20, 21.

12. (a) Hoe kan jy moedig wees wanneer jy deur moeilike tye gaan? (b) Hoe het party in hierdie laaste dae uitsonderlike moed gewys, en wat is jy vasbeslote om te doen? (Sien die venster “Volg hulle moed na”.)

Jou antwoord

¹² Dieselfde kan met jou gebeur as jy vandag en in die toekoms moeilike tye deurmaak (Eseg. 38:1, 2, 10-12; Matt. 24:21). Onthou altyd dat Jehovah self belowe het om ons te beskerm (Eseg. 38:19-23; 2 Tess. 3:3). Hy sal nooit dié verlaat wat hom liefhet en hulle geloof in hom stel nie. Wat Jehovah vir Josua gesê het, is ook op jou van toepassing. Jy kan “moedig en baie sterk” wees! (Jos. 1:7, 9, 18). Onthou altyd wat Jesus vir sy volgelinge gesê het: “Moenie bang wees nie!” Hy sal altyd by sy belofte bly om vir jou Jehovah se heilige gees te gee om jou moediger te maak sodat jy enige en elke uitdaging kan hanteer (Joh. 14:26; 15:26, 27; 16:33). Jy kan werklik moedig wees!

Collage: Broers en susters wat moedig is gedurende moeilike tye. 1. ’n Tienersuster in ’n klaskamer glimlag vol vertroue terwyl sy ’n skoolhandboek en die brosjure “Is lewe geskep?” vashou. 2. By ’n vlugtelingkamp sit ouers hulle arms om hulle dogtertjie terwyl hulle glimlag. 3. ’n Jong broer glimlag terwyl hy deur die tralies van sy tronksel kyk. — Maak nie saak wat ons omstandighede is nie, Jehovah belowe om sy heilige gees te gebruik om ons moediger te maak sodat ons enige en alle uitdagings kan hanteer

Volg hulle moed na

Martin en Gertrud Poetzinger

Martin en Gertrud was vir net drie en ’n half maande getroud en het hulle voltydse diens saam geniet toe Adolf Hitler se Nazi-regering hulle van mekaar skei. Martin was skielik in 1936 gearresteer en na die konsentrasiekamp in Dachau gevat. Later was Gertrud ook gearresteer. Hulle het mekaar vir nege lang jare nie gesien nie. Vir die meeste van daardie tyd het nie een van hulle geweet of die ander een nog lewe nie. Maar hulle was albei vasbeslote om getrou aan Jehovah te bly. Martin was toe na die Mauthausen-konsentrasiekamp gevat waar hy onbeskryflik wreed behandel was. Gertrud was gevonnis tot drie en ’n half jaar in alleenopsluiting en daarna moes sy nog vier jaar in die Ravensbrück-konsentrasiekamp spandeer. Toe die oorlog eindig, het sy uitgevind dat Martin nog lewe. Sy het ’n militêre bevelvoerder gesmeek om Martin vry te laat, wat daarna toe gelei het dat nog 100 ander Getuies wat die wrede mishandeling in die Mauthausen-konsentrasiekamp oorleef het, ook vrygelaat was. Toe hulle uiteindelik weer bymekaar was, het Martin en Gertrud weer saam in die voltydse diens gedien. Hulle was later genooi om by Bethel in Brooklyn, New York, te dien waar Martin ’n lid van die Bestuursliggaam van Jehovah se Getuies geword het. Hy het gereeld vir sy broers en susters gesê: “Moed is die kosbaarste besitting wat jy kan hê!” Hulle al twee het Jehovah getrou en met vreugde tot die dood gedien.

“Moed is die kosbaarste besitting wat jy kan hê!” – M. Poetzinger

Walentina Garnofskaja

Walentina het in Belarus gebly toe sy vir die eerste keer een van Jehovah se Getuies in 1945 ontmoet het. Sy was omtrent 20 jaar oud. Sy was lief vir wat sy oor die Bybel uit daardie gesprek geleer het en uit nog twee ander gesprekke daarna. Maar sy het nooit weer daardie Getuie gesien nie. En omdat die werk van Jehovah se Getuies verbied was, was dit moeilik om hulle te kontak. Maar sy het dit wat sy geleer het, moedig met ander gedeel. En as gevolg daarvan, was sy gearresteer en vir agt jaar na ’n gevangeniskamp gestuur. Toe sy in 1953 vrygelaat was, het sy onmiddellik weer aangegaan om Bybelwaarhede met mense te deel. Daarom was sy weer gearresteer en hierdie keer was sy vir nog tien jaar na die kampe toe gestuur. In een kamp, het sy ’n hele paar vroue ontmoet wat Getuies was. Hulle het ’n boek gehad wat verbied was – ’n Bybel. Toe een van hulle dit vir Walentina wys, was dit die eerste keer dat sy daardie heilige boek gesien het ná haar gesprek met ’n Getuie baie jare vroeër. Nadat sy in 1967 vrygelaat was, was Walentina as een van Jehovah se Getuies gedoop. Sy het ywerig in die bediening deelgeneem totdat sy weer in 1969 gearresteer was en vir nog drie jaar tronk toe gestuur is. Maar sy het aanhou preek. Toe sy in 2001 gesterf het, het sy omtrent 44 mense gehelp om die waarheid oor God se Woord te leer. Sy het oor haar lewe gesê: “Ek het nooit my eie blyplek gehad nie. Al my besittings was in een koffer, maar ek was gelukkig en tevrede om Jehovah te dien.”

“Ek het nooit my eie blyplek gehad nie. Al my besittings was in een koffer, maar ek was gelukkig en tevrede om Jehovah te dien.” – W. Garnofskaja

Alfredo Fernández

Alfredo was in sy laat tienerjare toe hy geroep was om in Argentinië se weermag te dien. Sy Christengewete het hom nie toegelaat om in hierdie wêreld se oorloë te veg nie, daarom het hy geweier om ’n soldaat te wees en selfs om ’n militêre uniform te dra. Hy was tronk toe gestuur as ’n gewetensbeswaarde, waar die wagte hom wreed behandel het en partykeer gemaak het asof hulle hom dood gaan maak. Maar hy het aangehou om sy Bybel te lees en om notas te maak van wat hy geleer het. By sy verhoor, het die regter hom sy vryheid aangebied as hy net sy militêre uniform na die hof toe sou dra. Hy het getrou geweier. Daarom was hy terug tronk toe gestuur. As gevolg van die marteling, het hy baie siek geword. Die dokter wat by die tronk gewerk het, het gesê dat hy verwag om Alfredo volgende keer in ’n kis te sien. Toe Alfredo besef dat hy binnekort sou sterf, het hy ’n brief aan sy familie gestuur. “My geliefde familie,” het hy gesê. “Ek wou nooit ’n brief soos hierdie vir julle geskryf het nie. Maar as gevolg van die omstandighede, is dit nodig.” Hy het vir hulle dankie gesê vir al die ondersteuning wat hulle vir hom gegee het gedurende die tyd toe hy in die tronk was. Hy het geskryf: “Ek is baie dankbaar teenoor ons liefdevolle God, Jehovah, wat my toegelaat het om deel te wees van ’n familie soos hierdie. . . . Ek verstaan die pyn wat julle gaan ervaar wanneer julle hierdie woorde Iees. Ek vra net dat julle nie sal toelaat dat die pyn julle onderkry nie, maar dat julle eerder daarteen sal veg. Draai na die onuitputlike bron van vertroosting wat die Heilige Skrif voorsien. . . . Onthou dat die dood net tydelik is. Ek hoop dat wanneer julle aan my dink en aan die feit dat ek getrou gebly het dat dit julle sal aanmoedig om ook getrou te bly.” Nadat hy vir drie jaar in die tronk was, het hy op die ouderdom van 21 in 1982 gesterf, getrou tot die einde.

“Ek vra net dat julle nie sal toelaat dat die pyn julle onderkry nie, maar dat julle eerder daarteen sal veg.” – A. Fernández

Karen Oehm

Karen was van jongs af ’n gelukkige en bedrywige kneg van Jehovah. Sy was lief vir haar pionierdiens, en toe haar lewe by Bethel in die Verenigde State saam met haar man, Rainer. Maar toe sy omtrent 55 jaar oud was, was sy skielik gediagnoseer met ’n dodelike siekte: amiotrofiese laterale sklerose (ALS). Die siekte maak die senuselle dood totdat ’n persoon nie meer kan praat of beweeg nie en uiteindelik sterf. Van die begin af was Karen vasbeslote om die beste van haar slegte situasie te maak. Sy het haar hart en siel in haar persoonlike studie en bediening gegooi vir so lank as wat sy kon, terwyl sy hard gewerk het om die siekte te hanteer soos dit erger geword het. Soos sy haar vermoë om te praat begin verloor het, het sy geleer om ’n rekenaar te gebruik wat haar toegelaat het om met haar oë woorde op ’n skerm uit te spel. Alhoewel hierdie proses baie moeilik was, kon sy haar antwoorde vir die vergadering uitskryf en ook deelneem aan die bediening deur briewe te skryf. Een van haar verpleegsters, ’n mede-Christen, het gesê: “Sy het nooit gevra: ‘Hoekom het dit met my gebeur?’ nie. Net twee weke voordat sy gesterf het, het sy ’n brief geskryf vir ’n vrou vir wie ek gepreek het en sy het afgesluit met die woorde: ‘As jy ooit ’n skouer nodig het om op te huil, is ek hier.’” ’n Ander verpleegster het gesê: “Sy het nooit gehuil oor haar diagnose nie. Sy het baie redes gehad om mismoedig te wees, maar haar sterk geloof in die opstanding het mismoedigheid onlogies vir haar gemaak. Sy het geweet dat sy sou opstaan en dat Jehovah haar gesond en perfek sou maak.” Toe Karen siek geword het, het haar tweelingsuster gevra: “Hoe kry jy dit reg om so sterk te wees?” Karen het eenvoudig gesê: “Jehovah gee jou regtig die krag wat jy nodig het.” Daardie woorde was waar tot die einde toe. Ná Karen se dood het haar man ’n hele paar briewe vir vriende en familie gegee wat sy geskryf het om dankie te sê, hulle te vertroos en aan te moedig.

“Jehovah gee jou regtig die krag wat jy nodig het.” – K. Oehm

13. Wat help jou om vandag moedig te wees?

Jou antwoord

¹³ Dink aan die tyd wanneer hierdie hele aarde in vrede sal wees en ons dié terugverwelkom wat veilig in Jehovah se geheue was. Ons sal die moedige manne en vroue ontmoet wat ons in hierdie boek bespreek het – en nog baie meer! Dink jy dat enige een van hulle spyt sal wees dat hulle gekies het om Jehovah te dien in Satan se ou wêreld, al het party dalk met hulle lewe betaal? Natuurlik nie! En wat van jou? Terwyl jy saam met hulle werk om hierdie aarde in ’n paradys te verander, sal jy ooit spyt wees dat jy gekies het om Jehovah te dien gedurende hierdie laaste dae? Natuurlik nie! Wees dan vasbeslote om reg tot die einde toe moedig te wees. Jy sal vir ewig bly wees dat jy dit gedoen het!

Broers, susters en kinders geniet die lewe in die Paradys. Party voer kameelperde terwyl ander na ’n rooikat kyk, pizza maak, gesels of musiekinstrumente speel.