„ირფელ გაკეთით, ნამდა ვადინუათ წმინდა შურშე მეღებულ ართობა“

მუჭოთ თე სიტყვეფშე იძირე, „ართობა“, ნამუთ მიღუნა, ღორონთიშ წმინდა შურშე მაფუნა მეღებულ, მუთ ნიშნენს, ნამდა თინა ღორონთიშ მოქმედ ძალაშ ნაყოფ რე. მარა, მუჭოთ პავლე იჩიებ, თე ართობაქ ოკო ვა დინას. მიქ ოკო აკეთას თენა? თითოულ ქრისტიანქ მუშ წილ ოკო გაკეთას თიშო, ნამდა ვა ვოდინუათ „წმინდა შურშე მეღებულ ართობა“.

მაგალთო, წერმიდგინით, ნამდა მიდგარენქ მანქანა ქუგაჩუქეს. მუს თქუანთ, მიქ ოკო მიკულუას თის? მუშო ოკო რაგად, თქვა. ვა ულუანდითინ თიშ გურშენ თე მანქანაქ გილელ-და, თენა კინ თქვან ბრალ იჸი დო მაჩუქებელ მუთუნ შქას ვა რე.

თეშნერო, თი ართობა, ნამუთ ქრისტიანეფს მიღუნა, ღორონთიშ საჩუქარ რე დო თის არძა ოკო ფთხილანდათ. თანაქრისტიანწკუმა ურთიერთობა გილალუაფირ ქუმაფუნან-და, ოკო დეფიფქრათ: «ქუვოცადუქო თე პრობლემაშ მოგვარებას, ნამდა „წმინდა შურშე მეღებულ ართობაქ“ ვა დინასინ თიშო ჩქიმ წილ გუვაკეთე?».

„ᲘᲠᲤᲔᲚ ᲒᲐᲙᲔᲗᲘᲗ“, ᲜᲐᲛᲓᲐ ᲕᲐᲓᲘᲜᲣᲐᲗ ᲐᲠᲗᲝᲑᲐ

მუჭოთ პავლექ თქუ, მინშა შილებე მანგარ მონდომაქ იჸუას საჭიროქ, ნამდა ართობაქ ვამდინან. შილებე თექ განსაკუთრებულო თი შემთხვევას იჸუას ძნელქ, მუჟამსით თანაქრისტიან მოწყინებაფუანა. ართობაქ ვა დინასინ თეშო ირო თინა რენო აუცილებერ, ნამდა ქუდურაგადუათ თი პიროვნებას პრობლემაშ გურშენ? ირო ვარ. დეფიქრით: „დორაგადაფა მაგვარენს პრობლემას დოვარ უმოსო გაუფრაშენს?“. მინშა ჭკვერულ რე, შურო ყურადღება ვემვაქცუათ მუდგარენს ვარდა გურს იშენით ქუმოფხვადეს-და, ქუვაპატუათ დო გიპჭყოლიდუათ (იგავ. 19:11; მარ. 11:25).

პავლექ თქუ: „ჸოროფათ ქიგინტირინეთ ართიანიშ კილ“ (ეფეს. 4:2). ართ წყარო იჩიებ, ნამდა თე ფრაზაქ შილებე თეშნერო ხოლო ითარგმნას: „მიღით შხვეფ თიცალეფო, მუნერეფით რენა“. თენა ნიშნენს, ნამდა ოკო მარჩქილედან, თანაქრისტიანეფ ხოლო ჩქინცალო ცოდამეფ რენან. მუშო ოკო რაგად, არძა ვოცადუთ „ახალ პიროვნებათ“ გინორთას (ეფეს. 4:23, 24). მარა თენა სრულყოფილო ნამთინს ვეგშმალენა (რომ. 3:23). თენა ქუმარჩქილენან-და, უმოს ადვილ მაჸინა ჸოროფათ გიმტირინუათ ართიანიშ კილ, ქუვაპატუათ დო თეშნერო ხე შეუნწყუათ ართობას.

თანაქრისტიანეფწკუმა ართობა მაღვენუნა, მუჟამსით ქუვაპატიენთ დო გიპჭყოლიდუანთ წყენას; მუჭოთ უკვე ფთქვით, მინშა თექ შილებე ხვალე ჩქინ გურს მოხვადას. ბერძნულ სიტყვა, ნამუთ ეფესოელეფიშ 4:3-ს თარგმნილ რე, მუჭოთ „ართობა“, კოლოსელეფიშ 2:19-ს „სახსარეფო“ რე მოშინაფილ. სახსარ რე მანგარ ქსოვილ, ნამუთ ძვალეფს ართიანწკუმა აკავშირენს. თეშნერო, მშვიდობა დო და დო ჯიმალეფიშ ჸოროფა ხოლო მოხვარუნა, მუდგა უთანხმოება ვა მიღუდანინ, ვა ვოდინუათ თინეფწკუმა ხოლოშიან ურთიერთობა.

ათეშენ, მუჟამსით თანაქრისტიან გოწყინებაფუანა ვარდა გუგაღიზიანენა, ქეცადით, კრიტიკულო მეუდირთათინ თიშ მანგიორო, გემშართათ თიშ მდგომარეობაშა (კოლ. 3:12). რახანს არძა არასრულყოფილეფ ვორეთ, ალბათ თქვა ხოლო გიწყინუაფუნა მიდგაინ. თეშ გოშინა მიგეხვარებუნა, ირნერო ქეცადათ, „ვადინუათ წმინდა შურშე მეღებულ ართობა“.