მუჭო ოხვარუდ გაიუსი თანაქრისტიანეფს
პირველ საუკუნეს გაიუსი დო შხვა თანაქრისტიანეფ პრობლემეფს შითმოხვადუდეს. ნამთინე ტყურა გურაფეფს ავრცელენდ დო ოცადუდ კრება შეასუსტკო დო გეკარღუკო (1 იოან. 2:18, 19; 2 იოან. 7). ართ ქრისტიან, სახელო დიოტრეფე „გლახას ოსიმუანდ“ მოციქულ იოანეშენ დო შხვეფშენ, ვარიას იჩიებუდ მიღუკო სტუმარო თანაქრისტიანეფ დო ოცადუდ, შხვეფ ხოლო დარწმუნკო, მუცალო ქიმიქცისკო (3 იოან. 9, 10). თეცალ სიტუაცია რდუ, მუჟამსით იოანექ გაიუსის წერილ მეჭარ. მოციქულიშ წერილ, ნამუქით სოდგარენ ახალ წანაკოროცხუათ 98 წანას იჭარ, ქრისტიანულ ბერძნულ წერილეფშა „მასმა იოანეშ“ სახელით რე მიშულირ.
პრობლემეფიშ უმკუჯინუო, გაიუსი ართგურო ომსახურუდ იეჰოვას. სოვრეშე იძირედ, თინა ართგურ რდუნ? ჩქი მუშენ ოკო მივაჸუნათ გაიუსიშ მაგალითის? მუჭო მიმეხვარებნა იოანეშ წერილ, მივაჸუნათ თიშ მაგალითის?
წერილ ძვირფას მეგობარს
მასმა იოანეშ მაჭარალ მუშ დუც მიშინანს, მუჭოთ „უხუცესი“. თენა დასაბაღ რდუ თიშ საჸოროფო სულიერ სქუაშო, გაიუსშო, მოციქულო მეუღებუდკო იოანე. იოანექ გემუან სიტყვეფი მეჭარ გაიუსის: „საჸოროფო, გაიუსის, ნამუთ მთელ გურით მიჸორს“. თეშ უკულ იოანექ იმენდი გიმოხანტ, ნამდა თინა ფიზიკურო ხოლო თიცალ ჯანმრთელ იჸიდ, მუჭოთ სულიერო. მართალო მუ გურიშემაკინალ იჸუაფუდ თე ირფელ გაიუსშო (3 იოან. 1, 2, 4).
იოანეშ წერილშე ვეძირე, მარა შილებე გაიუსი კრებაშ ზედამხედველ ჸოფედკონ. იოანე ოცქვანდ გაიუსის თიშენ, ნამდა სტუმარო ღებულენდ ჯიმალეფს თიშ უმკუჯინუო, იჩინენდ დო ვარ თინეფს. მოციქულშო თენა გაიუსიშ რწმენაშ მაძირაფალ რდუ, მუშენდა ღორონთიშ მსახურეფი ირიათო გიშარჩქუდეს სტუმარიშ პატიცემათ (დაბ. 18:1—8; 1 ტიმ. 3:2; 3 იოან. 5).
თი სიტყვეფშე, სოდეთ იოანე გაიუსის სტუმარიშ პატიცემაშენ ოცქვანსინ, იძირე, ნამდა თი დროს ქრისტიანეფ ხშირაშო გილეშეს კრებეფ დო თი ადგილ შქას, სოდეთ იოანე რდუ. შილებე იოანე თინეფშე გებულენდკო კრებეფიშ ახალ ამბეფს დო თის ხოლო, მუ პრობლემეფს შითმოხვადუდეს.
ქრისტიანეფ, ნამუთ ართ ადგილშე მაჟია ადგილშა გილეშესინ, თანაქრისტიანეფწკუმა უსხუნდესკონ იჸიდ დოკსილადა, მუშენდა თექიან სასტუმროეფს გლახა სახელ დო მომსახურება უღუდ დო თექიანობა უზნეობათ რდუ ეფშა. ათეშგურშენ გონიერ კათა ქორდ შიეოლებერ-და, მეგობრეფშა მიშეს დო ქრისტიანეფი ხოლო თანამორწმუნეეფწკუმა სკიდუდეს.
„თიშ სახელიშ გურშენ გიშართეს“
იოანე ელუჩანდ გაიუსის, გუგრძელებუდკო სტუმარეფიშ მეღება. მოციქულქ უწუ თის: „ქორთხინქ, ღორონთიშ წოხოლე ღირსეულო გეგნაზარე თინეფ“. თე შემთხვევას, გინოზარება ნიშნენდ თის, ნამდა დუკმაყოფილებუდკო თინეფიშ საჭიროებეფი დო ქიმუჩამუდკო დასაბაღ ორზოლ, ნამუთ შარას ობაღუდეს. არგამა რდუ, ნამდა გაიუსი თაშ ოქცუდ მუშ სტუმარეფს, მუშენდა თინეფ იოანეს ურაგადდეს მუნერ ჸოროფათ მექცუ გაიუსიქ თინეფს (3 იოან. 3, 6).
სტუმარეფ შილებე ჸოფედესკო მისიონერეფი, იოანეშ მეშკუმალირეფ ვარდა გილმალ ზედამხედველეფ. მუჭოდგა ვაჸოფედკო, თინეფ სახიოლო ამბეშ ოქადაქებშა გილეშეს. იოანექ თქუ: „თიშ სახელიშ გურშენ გიშართეს“ (3 იოან. 7). მა-6 მუხლის იოანექ უკვე მიშინუ ღორონთი, თაშ ნამდა ფრაზას „თიშ სახელიშ გურშენ“ იეჰოვაშ სახელი იგულისხმებ. თი ჯიმალეფი, ნამუთ გილეშეს, ქრისტიანულ კრებაშ ნაწილ რდეს დო ჯგირ მეღებას იმსახურენდეს. იოანექ ჭარ: „ჩქი ვალდებულ ვორეთ გეგმიფრჩქინათ სტუმარიშ პატიცემა თეცალეფშა, მუშენდა თინეფიშ თანამსახურეფქ ქიპჸუათ ჭეშმარიტებას“ (3 იოან. 8).
მოხვარა რთულ სიტუაციას
იოანეს ხვალე მადლობაშ ორაგადე წერილ ვემუჭარუ გაიუსშა. იოანეს თინა ხოლო ოკოდ, ნამდა ქიმეხვარკო თის სერიოზულ პრობლემაშ გინოჭკირუას. მუდგარენ მიზეზიშ გურშენ, კრებაშ ართ წევრი, დიოტრეფე სტუმარო ვაღებულენდ გილმალ ქრისტიანეფს. თინა შხვეფს ხოლო ოცილუდ, გეგმურჩქინდესკო სტუმარიშ პატიცემა (3 იოან. 9, 10).
მუშო ოკო რაგად, ართგურ ქრისტიანეფს ვაკოდესკონ იჸიდ დიოტრეფეწკუმა დოსკილადა, თენა შეიოლებერ ჸოფედკონ ხოლო. დიოტრეფეს კრებას პირველობა უჸორდ; თინა მუთუნს ვაღებულენდ იოანეშე პატიცემათ დო გლახას უსიმუანდ მოციქულს დო შხვა ქრისტიანეფს. იოანეს დღას ვამუშინუაფ თინა მეტყურე მასწავლებელო, მარა დიოტრეფე იშენ ვაღიარენდ მოციქულიშ უფლებამოსილებას. საეჭვო რდუ დიოტრეფეშ ართგურობა, მუშენდა თის მუშ დუდიშ განდიდება ოკოდ დო ქრისტიანშო მიღებულ ვარდუნ ფერ თვისებეფს გიმირჩქინანდ. დიოტრეფეშ მაგალითშე იძირე, ნამდა ამბიციურ დო ამაყ კათაქ შილებე ქეცადან კრებაშ წევრეფწკუმა ხოლო ქიმოქმედან. ათეშგურშენ იოანექ გაიუსი დო ჩქი ხოლო გუმაფრთხილეს: „გლახას ვემიაჸუნათ“ (3 იოან. 11).
ჯგირიშ კეთება
დიოტრეფეშ გინაწონს, ქრისტიან სახელო დემეტრიუს იოანექ ჯგირ მაგალითო მიშინუ. „დემეტრიუსიშ გურშენ არძაქ დამოწმუ . . . ჩქი ხოლო ვამოწმენთ დო თქვა გიჩქუნა, ნამდა ჩქინ დამოწმება ჭეშმარიტ რე“ (3 იოან. 12). შილებე დემეტრიუსის გაიუსიშ მოხვარა ოსაჭირუდკონ, ათეშგურშენ მა-3 იოანეს მოციქულიშ შესავალ სიტყვეფი დო რეკომენდაციეფი რე მოჩამილ სტუმარიშ პატიცემაშ გურშენ. შილებე დემეტრიუსიქ მუშ ხეთ მეუღკო თე წერილ გაიუსის. დემეტრიუს, მუჭოთ იოანეშ მეშკუმალირ კოჩი, ვარდა მუჭოთ გილმალ ზედამხედველ, ალბეთ უმოსო გენწყუნდ, მუს გულისხმენდ იოანე მუშ წერილს.
მუშენ უწუ იოანექ გაიუსის გუგრძელებუდკო სტუმარეფიშ მეღება, მუჟამსით თინა უკვე თაშ იქციებუდ? ხომ ვა ფიქრენდ იოანე, ნამდა გაიუსის მეტ გაბედულება ოსაჭირუდ? ვარდა ხომ ვა წუხენდ იოანე თიშე, ნამდა შილებედ გაიუსიქ დუდ ეუჩილითუკო სტუმარეფიშ მეღებას, მუშენდა დიოტრიფე ოცადუდ სტმუარიშმოჸოროფე ქტისტიანეფი გემკუჸოთამუდკო კრებაშე? მუჭოდგა ვაჸოფედკო, იოანექ დარწმუნ გაიუსი: „ჯგირიშ მაკეთებელ ღორონთშე რე“ (3 იოან. 11). თენა რე თიშ მიზეზი, მუშენ ოკო ვაკეთათ ჯგირ დო გუვაგრძელათ თაშ მოქციება.
ქიმეჩუო სტიმულ გაიუსის იოანეშ წერილქ, გუგრძელებუდკო სტუმარიშ პატიცემა? თეს ამტკიცენს თი ფაქტი, ნამდა მა-3 იოანექ ბიბლიაშა გემშართ, მუშენდა ქიმეხვარკო შხვეფს, „მიაჸუნესკო ჯგირს“.
მუს ბგურაფლენთ მასმა იოანეშე
ჩქინ ძვირფას ჯიმა გაიუსშენ ბრელ მუთუნ ვამჩქუნა. მარა თიშ ცხოვრებაშ ჭიჭე მონაკვეთშე ბრელს ბგებულენთ.
მუჭო შემლებნა „გიმიფრჩქინათ სტუმარიშ პატიცემა“?
პირველ რიგის, შილებე ითქუას, ნამდა ჩქინდე ბრელქ ჭეშმარიტება თინეფშე გებგით, მიდგა შხვადოშხვა ადგილშა გილეშ ოქადაქებშა. მუშო ოკო რაგად, ამდღა არძა ქრისტიანს ვაფუ შორ ადგილეფშა ოულარ, ნამდა ქიქადაქას სახიოლო ამბე. მარა ჩქი ხოლო გაიუსცალო შემლებნა ქელუდირთათ დო ქიმვეხვარათ თინეფს, მით გილურს შხვადოშხვა ადგილშა, მაგალთო გილმალ ზედამხედველს დო თიშ ოჯახობას. თეშ გარდა შემლებნა პრაქტიკულო ქიმვეხვარათ თიცალ და დო ჯიმალეფს, მით მუნეფიშ ქიანაშ დინახლე გილულა ართ ადგილშე მაჟიაშა, ვარდა შხვა ქიანაშა მეულა, სოდეთ სამეფოშ მაქადაქებელეფიშ დიდ საჭიროება რე. მორთ, ჩქი ხოლო გეგმიფრჩქინათ სტუმარიშ პატიცემა (რომ. 12:13; 1 ტიმ. 5:9, 10).
მაჟია, შილებე იშვიათო, მარა კრებეფს გორჩქინდას პრობლემეფქ, ნამუთ ჯიმალეფიშ უფლებამოსილებას ოხუ. თექ ვა გამკვირდან ოკო, მუშენდა იოანეშ დო პავლეშ უფლებამოსილება ხოლო გიორინეს ეჭვიშ თუდო (2 კორ. 10:7—12; 12:11—13). მუჭო ოკო მიფქცუათ კრებას თეცალ პრობლემეფს ქეშეფხვადით-და? პავლექ ტიმოთეს ელუჩ: „ღორონთიშ მონა ვა ჩხუპენდას ოკო, თინა არძაწკუმა თავაზიან ოკო რდას; ოკო შეულებდას შხვეფიშ გურაფა დო დუდიშ შეკება, მუჟამსით უბადობას შეხვადუ. გემუანო მეუდირთას უარყოფით განწყობა უღნან ფერეფს დო თეშ ელუჩას“. მუჟამსით დაძაბულ სიტუაციას ლიბ ხასიათის გიმიფრჩქინანთინ, გლახათ რენა განწყობილ ფერ კათაქ ხოლო შილებე მუნეფიშ დამოკიდებულება დოთირუან. შილებე იეჰოვაქ თეცალეფს „მონანიებაშ საშვალება ქიმეჩას, ნამუთ ჭეშმარიტებაშ ზუსტ რჩქინაშა მიჸონანს თინეფს“ (2 ტიმ. 2:24, 25).
მასმა, მნიშვნელოვან რე, ნამდა ქუვოცქუათ თი ქრისტიანეფს, მით წინააღმდეგობაშ უმკუჯინუო ართგურო ომსახურნა იეჰოვას. მოციქულ იოანექ გაიუსის გურშა ელუკინ დო დარწმუნ, ნამდა თინა სწორაშო იქციებუდ. ამდღა უხუცესეფქ ოკო მიაჸუნან იოანეშ მაგალითის დო გურშა ელუკინან და დო ჯიმალეფს. თენა მეხვარებ თინეფს, „ვა შურდან“ (ეს. 40:31; 1 თეს. 5:11).
მოციქული იოანეშ წერილ, ნამუთ თიქ გაიუსის მეჭარ, არძაშ უჭიჭაშ წიგნი რე ბიბლიას; ბერძნულ ტექსტის ხვალე 219 სიტყვა რე, მარა თექ ძვირფას აზრეფი რე მოჩამილ, ნამუთ ამდღა ხოლო გიმადირთნა ქრისტიანეფს.