მეგობარო დოსკილადა, მუჟამსით მეგობრობა საფრთხეშ თუდო გერე

ჯგირ მეგობრობა ძვირფას რე, მარა დიდხანიშ მეგობრობა ართ უცფას ვამურს. მუჭო შილებე მეგობრობაშ გინოსკილადა, მუჟამსით თინა საფრთხეშ თუდო რე? ჩქი შემლებნა ბრელ მუთუნ დიბგურუათ ბიბლიას მოშინაფილ კათაშე, მით ნამდვილ მეგობრეფ რდეს, მარა უმოს გვიანო თინეფიშ მეგობრობაქ საფრთხეშ თუდო ქიგედირთ.

მუჟამსით მეგობარ შეცთომას უშვენს

დავითის, ნამუთ ჭყიშ დო მეფე რდუნ, ჯგირ მეგობრეფ ჸუნდ. ართ-ართ თეცალ მეგობარ, ნამუთ ხეთეშე აზრო მუმალენან, იონათან რე (1 სამ. 18:1). მარა დავითის შხვა მეგობრეფ ხოლო ჸუნდ, მაგალთო წინასწარმეტყველ ნათანი. ბიბლია ზუსტას ვეჩიებ, მუჟამ დიჭყ თინეფიშ მეგობრობაქ. არჩა თიქ ნათანს უწუ, ნამდა მნიშვნელოვან მუდგარენ აფუდ ორაგადე, თეშ მუჭოთ თქვა შილებე მნიშვნელოვან მუდგარენ უწუათ თქვან მეგობარს. დავითის ოკოდ იეჰოვაშო ტაძარიშ აშენება. მუშო ოკო რაგად, დავითი მეფე აფასენდკონ იჸიდ ნათანიშ აზრის, მუშენდა თინა მუშ მეგობარ რდუ, თეშ გარდა თის იეჰოვაშ შურ ხემძღვანელენდ (2 სამ. 7:2, 3).

მარა უმოს გვიანო თინეფიშ მეგობრობაქ საფრთხეშ თუდო ქიგედირთ. დავითიქ ქიმრუშ ბათ-შებაწკუმა დო უმოს გვიანო თიშ ქომნოჯ, ურია დაჸვილაფუ (2 სამ. 11:2—21). წანეფიშ დინახალე დავით ართგურო ომსახურუდ იეჰოვას დო სიმართლეშ მხარეს გერდ. მარა უკულ თიქ საშინელ ცოდა ჩედინ! მუქ აღოლ თე ჯგირ მეფეს? ვარწყედუო მუშმადიდა შეცთომა დუშვუნ თის? ხო ვა ფიქრენდ, ნამდა თეს ღორონთს დუფულუნდუნ?

მუჭო მიქციებუდ ნათანი? შხვას ორაგადაფუანდუო დავითშა შეცთომა დუშვუნ თის? ურიაშ ჸვილუა დავითიქ დაგეგმუნ თინა, შხვეფს ხოლო უჩქუდეს. თაშ ნამდა, მუშენ ოკო გარისკუკო ნათანქ დო გილელუკო დავითწკუმა თესხი წანაშ მეგობრობა? ნათანქ მუთუნ ქოთქუკონ, ოშკურანჯ რდუ, სიცოცხლე მიოდინუკონ. ირფელ თექ ქორდასინ, დავითიქ ბრალ ვაუღუდუნ ფერ ურია დაჸვილაფუ.

მარა ნათანი ღორონთიშ წარმომადგენელ რდუ. წინასწარმეტყველს უჩქუდ, ნამდა ხონარს ვეკიღანდ-და, ვაღვენუდ დავითწკუმა ჯვეშობურ ურთიერთობა დო სინდის ხოლო შეაწუხენდ. თიშ მეგობარ დავითიქ თიცალო მიქცუ, მუთ იეჰოვაშო ვარდ მოსაწონ. დავითის ოსაჭირუდ იეჰოვაწკუმა ურთიერთობაშ გიშანწყუალა. თის ნამდვილ მეგობარ ოსაჭირუდ დო ნათანი რდუ ზუსტას თეცალ პიროვნება. ნათანქ გეგნოჭყვიდ, თიშნერ მაგალით ქუმუჸუნაფუდკო დავითშა, ნამუთ ქეშეხებუდ ართ დროს ჭყიშ რდუნ ფერ კოჩიშ გურს. ნათანქ დავითის ღორონთიშ ცნობა თეშ გეგნოჩ, ნამდა თიქ ქენანჭ მუშ შეცთომეფიშ სერიოზულობას დო მზათ რდუ გეგნოდგუკო ნაბიჯეფი (2 სამ. 12:1—14).

მუჭო მიქციებუდით, თქვან მეგობარს დიდ შეცთომა დუშვებუდკო ვარდა სერიოზულ ცოდა ჩუდინებუდკო? ქიგედირთუდითო ცდუნებაშ წოხლე დო დოწკურუნდითო თოლს მეგობარიშ შეცთომაშენ, თიშ შიშით, ნამდა თენა თქვან მეგობრობას გილალუანდ? ვარდა ხომ ვეფიქრენდით, ნამდა მეგობრობაშ ღალატ იჸუაფუდ, თქვან მეგობარიშ შეცთომაშ გურშენ უხუცესეფშა ქოითქუალდესკო, მიდგას შეულებ შემცოდველეფიშ სულიერო მოხვარა?

ჟიშე მოშინაფალ ჯანი იჩიებ: «ქიმეფხვად, ნამდა მუდგარენქ დითირ. მაურიციო ადრე რდუნ თიშნერო ვარდ ჩქიმწკუმა. გეგნობჭყვიდ, ქუდომრაგადუაფუდკო თიშა, თიშ უმკუჯინუო, ნამდა მანგარო მიჭირდ თეშ კეთება. ფიფქრენდ: „თის ვაუჩქუნ ფერს, მა მუს უწინქ? შილებე გლახა რეაქციაქ აღვენუას!“. მარა ქიგიფშინ ირფელ, მუთ ართო იბგურეთ დო მუთ იჸუნ გეგნობჭყვიდ, ქუდურაგადეკო თის. თაშ იქციებუდ მაურიციო, მუჟამსით მა ხოლო მოსაჭირუდ მოხვარა. ვა მოკოდ ჩქინ შკას ურთიერთობაქ გილელკონ, მარა მოკოდ ქიმვეხვარკო, მუშენდა მანგარო მაწუხენდ თიშ ამბე».

მაურიციო იჩიებ: „ჯანიქ გურ გეგნომფაჩ დო ირფელ ქიმეჩუ; თინა მართალ რდუ. მიჩქუდ, ნამდა ჩქიმ გადაწყვეტილებაშ შედეგეფ ვართ ჯანიშ დო ვართ იეჰოვაშ ბრალ რდუ. თაშ ნამდა, უხუცესეფიშ რჩევა გეფთვალისწინ დო ჭიჭე ხანშა სულიერო კუჩხის ქიგებდირთ“.

მუჟამსით მეგობარს უჭირს

დავითის შხვა მეგობრეფ ხოლო ჸუნდ, მიდგაქ ელუდირთეს თის გაჭირებაშ დროს. ართ-ართ რდუ ხუშაი, ნამუთ ბიბლიას დავითიშ მეგობარო რე მოშინაფილ (2 სამ. 16:16; 1 მატ. 27:33). ხუშაი, ნამუთ შილებე სამეფო კარიშ კოჩ რდუკო, დავითიშ მეგობარ რდუ. თინა ართ დროს დავითიშ დავალებურ კონფიდენციალურ საქმეეფს ხოლო ასრულენდ.

მუჟამსით დავითიშ სქუაქ, აბესალომქ მეფობა უკანონოთ ხეშა ქეშიჸოთუნ, ბრელ ისრაელქ თიშ მხარე ქიდეკინ, მარა ხუშაიქ თაშ ვემიქცუ. მუჟამსით დავითიქ ინტუნ, ხუშაიქ მიდართ თიშა. დავითის მანგარო აფუდ გურ ნჭყოლირ, მუშენდა მუშ სქუაქ დო ნამთინე მეგობარქ, ნამუსით ონდუდუნ, უღალატეს. მარა ხუშაიქ თიშ ართგურქ ქიდოსკიდ; თიქ მუშ ნებათ სიცოცხლე საფრთხეშა ქენიჸოთ დო ჩაშალ ბუნტი. ხუშაის თენა ხვალე თიშ გურშენ ვაუკეთებ, ნამდა შეასრულკო მუშ მოვალოება, მუჭოთ სამეფოშ კარიშ კოჩიქ. თიქ თეთ დამტკიც, ნამდა ართგურ მეგობარ რდუ (2 სამ. 15:13—17, 32—37; 16:15—17:16).

გურიშემაკინალ რე თიშ ძირაფა, ნამდა და დო ჯიმალეფ შკას ნამდვილ მეგობრობა არსებენს დო თენა კრებას ირნერ მოვალეობაშ შესრულებაშე მეტ რე. მუნეფიშ საქციელით თინეფს შეულებნა თქუან: „მა სქან მეგობარ მოვალუნ თიშენ ვარინ, სი ჩქიმო ბრელს ნიშნენქინ თიშენ ვორექ“.

თენა მუშ დუდშა გიმოცად ჯიმა ფედერიკოქ. სირთულეეფიშ დროს თის გვერდით ელურდ მუშ მეგობარი ანტონიო. ფედერიკო იშინანს: „მუჟამსით ანტონიოქ ჩქინ კრებაშა გეგნორთუნ, ჩქი ხეთეშე დევეახლოვით ართიანს. ჟირხოლო მომსახურეთ ვმსახურენდით დო მოხიოლუდეს კრებაშ საქმეეფიშ ართო კეთება. ჭიჭე ხანშა თინა უხუცესო ქუდანიშნეს. თინა ჩქიმო ხვალე მეგობარ ვარინ, სულიერობაშ ჯგირ მაგალითიშ მუმაჩამალ ხოლო რდუ“. უმოს გვიანო ფედერიკოქ გლახა შარას ქიგედირთ. თის ხეთეშე ქიმეხვარეს სულიერო, მარა თინა უკვე ვამსახურენდ პიონერო დო მომსახურეთ. მუჭო მიქცუ ანტონიოქ?

ფედერიკო იშინანს: „ვორწყედ, ნამდა ანტონიოს არჩქილედ ჩქიმ ჭუა. თინა ირფელს ორთუდ, ნამდა ემოციურო ქელამდირთუკო. ანტონიო ჩქიმ სულიერობაშენ ფიქრენდ დო დღას ვემუტებუქ. თინა გურშა ელამკინანდ დო მირაგადუდ, ნამდა დუდ ვადომდვალუდკო დო სულიერო გამამგარებედკო“. ანტონიო იჩიებ: „ბრელ დროს ვუთმენდ ფედერიკოს. მოკოდ ირფელშენ, მუთ აწუხენდუნ, თავისფალო იჩუკო“. ფედერიკოქ დროულო გემანგარ სულიერო დო უმოს გვიანო თიქ კინ პიონერო მსახურება ქიდიჭყ დო მომსახურეთ ხოლო დენიშნუ. ანტონიო იჩიებ: „ასე შხვადოშხვა კრებეფს ვმსახურენთ, მარა უმოს ხოლოს ვორეთ ართიანწკუმა“.

ხომ ვაუღალატებ თქვანდა მითინს?

მუჭო იგინანდით დუც, ხოლოშიან მეგობარს გიჭირდესინ თი დროს ოჭიშ ქურთინუაფუდკო თქვანდა? ალბეთ თეშმანწარათ შხვა მუთუნ ველგოჭუანდეს გურს. შეგალებედესო თიშ პატიება? ქიჸიდუო თქვან ურთიერთობა უმოს ხოლოშიან, ვინემ თეიშახ რდუ?

დეფიქრით, მუქ აჸუ იესოს გინაღალარქ დედამიწას ცხოვრებაშ ბოლო დღალეფს? თიქ ბრელ დრო გატარ მუშ ართგურ მოციქულეფწკუმა დო თინეფს განსაკუთრებულო ხოლოშიან ურთიერთობა უღუდეს. ათეშგურშენ იესოქ მუშ მეგობრეფო მიშინუ თინეფ (იოან. 15:15). მარა მუქ მოხვად, მუჟამსით თინა ოჭოფეს? მოციქულეფქ მიოტუეს იესო დო ინტეს. პეტრექ არძაშ გასაგონეთ თქუ, ნამდა დღას ვემიოტენდ მუშ მოძღვარს, მარა ზუსტას თიმ სერს პეტრექ, მიოტუ იესო (მათ. 26:31—33, 56, 69—75).

იესოს უჩქუდ, ნამდა საბოლა გამოცდა ხვალე აჸიდ გინაღალარ. მარა თის იშენით უღუდ თიშ მიზეზი, ნამდა გურგოტახილ ჸოფედკო; შილებედ გურქ ხოლო ქელაჭუკო. მარა აღდგომაშე მუსხირენ დღაშ უკულ მუშ მოწაფეეფწკუმა ჩიებაშ დროს თის მუთუნ ვეგიოხედ თიშ, ნამდა გურგოტახილ ვარდა გურმოულირ რდუ. იესოს საჭიროთ ვემურჩქინუ მოწაფეეფიშ შეცთომეფშა ყურადღებაშ მექციება დო ვართ თინეფიშ საქციელშა მუშ ჭოფუაშ სერს.

პირიქით, იესოქ ნდობა გეგმუცხად პეტრეს დო შხვა მოციქულეფს. იესოქ თინეფს დავალ კაცობრიობაშ ისტორიას არძაშ უმოს მნიშვნელოვან გურაფაშ საქმეშ კეთება დო თეთ ქაძირუ, ნამდა ონდუდ თინეფს. იესოშო მოციქულეფ იშენით მუშ მეგობრეფ რდეს. იესოშ ჸოროფაქ თინეფწკუმა მანგარო იმოქმედ დო თინეფ ირნერო ქეცადებუდეს, დღას ვემუტებდესკო მუნეფიშ მოძღვარ. მოციქულეფქ მართალო ჯგირო შეასრულეს მუნეფიშ საქმე, ნამუთ იესოქ დავალ მუშ მიმაჸუნალეფს (საქ. 1:8; კოლ. 1:23).

ართ და, ნამუსით ელვირა ჯოხო, იშინანს დროს, მუჟამსით თის უთანხმოება უღუდ მუშ მეგობარ ჯულიანაწკუმა. თინა იჩიებ: „მუჟამსით ჯულიანაქ მიწუ, ნამდა თინა ჩქიმდე ნაწყენ რდუნ, გლახათ იბგინ დუდი. თის ირნერ მიზეზი უღუდ ჩქიმდე გურ მულირ რდუკონ. მარა არძაშ უმოსო ჩქიმწკუმა თიქ იმოქმედ, ნამდა ჯულიანა ფიქრენდ ჩქიმო და აწუხენდ თინა, მუ მაჸუნუდ ჩქიმ საქციელს. მა დღას ვაგმოჭყორდუ თინა, ნამდა თის ყურადღება ვემუქციებ გურ ელვოჭვენ თიშა; თის თეცალ საქციელით ჩქიმ დუც ვოცილუდინ თინა აწუხენდ. იეჰოვაშ მარდულ ვორექ, ნამდა თიცალ მეგობარ პჸუნდ, ნამუთ მუშ გრძნობეფშე უმოსო ჩქიმ ჯგირობუაშენ ფიქრენდ“.

თქვან აზრით, მუჭო მიქციებ ნამდვილ მეგობარ, მუჟამსით მეგობრობა საფრთხეშ თუდო გერე? საჭირო ქორენ-და, ნამდვილ მეგობარ გემუანას, მარა პირდაპირ ქომწინა ორაგადეს. თეცალ მეგობარ ნათანი დო ხუშაიცალო ართგურო ქუდოსკიდუ გაჭირებაშ დროს დო იესოცალო მზათ იჸუაფ, ქაპატუას. ქორეთო თქვა თეცალ მეგობარ?