ᲒᲐᲙᲕᲔᲗᲘᲚ 98
ქრისტიანობას შხვადოშხვა ერიშ ხალხ ღებულენს
მოციქულეფქ დემორჩილეს იესოშ მითითებას დო ირდიხას ქადაგენდეს სახიოლო ამბეს. ახ. წ. 47 წანას ანტიოქიელ ჯიმალეფქ პავლე დო ბარნაბა ოქადაგებშა შორ ადგილეფშა გოუტუეს. თე ჟირ დუდგინოდვალირ მაქადაგებელქ მილჷ მთელ ჭიჭე აზია – დერბე, ლისტრა, იკონიონ დო შხვა ქალაქეფ.
პავლე დო ბარნაბა ირკოჩის უქადაგუდეს – ქონებიერს დოვარ უღონოს, ახალგაზრდას დოვარ ხანშამიშულირს. შედეგო ბრელქ ირწმუნ ქრისტე. მუჟამსით პავლექ დო ბარნაბაქ კვიპროსიშ გამგებელს, სერგიუს პავლუსის, უქადაგეს, ართ ჯადოქარქ ეცად, ეცილუკო თინეფს. პავლექ ჯადოქარს უწუ: იეჰოვა რე სქან წინააღმდეგ! უცფას თე ჯადოქარს თოლსინთექ მეუდინ. გამგებელ პავლუსიქ თენა ქოძირუნ, ირწმუნ იესო.
პავლე დო ბარნაბა ირდიხას ქადაგენდეს – კარდოკარ, ოვაჭრებელ ადგილეფს, ქუჩეფს დო სინაგოგეფს. ლისტრას თინეფქ ართ ქულა კოჩ დასქილიდუეს. თეშ მაძირაფ ხალხიქ იფიქრჷ, ნამდა პავლე დო ბარნაბა ღორონთეფ რდესჷ დო მინდომეს, თაყვან ცესკო თინეფს. მარა პავლექ დო ბარნაბაქ გაჩერეს თე ხალხ დო უწუეს: ხვალე ღორონთის ცითჷ თაყვან! ჩქი თქვანცალ ადამიანეფ ვორეთ. უკულ მუსხირენ იუდეველქ ქუმორთჷ დო ხალხ პავლეშ წინააღმდეგ ახნარ. ხალხიქ პავლეს ქუალეფ მოუნჭჷ. უკულ თინა ქალაქშე გეგშასერგელუეს. ფიქრენდეს დოღურუა, მარა პავლე ცოცხალ რდჷ. მალას ჯიმალეფქ ქუმორთეს თიშ მახვარებშა დო კინ ქალაქშა დართინუეს. დროშ მიკულაშ უკულ, პავლექ ანტიოქიაშა დირთჷ.
ახ. წ. 49 წანას პავლექ კინ მიდართჷ შორ ადგილეფშა ოქადაგებშა. თიქ დიო ჭიჭე აზიაშა დირთჷ, ნამდა და დო ჯიმალეფ ქიძირუკო. უკულ სახიოლო ამბეშ ოქადაგებშა უმოს შორშა, ევროპაშა, მიდართჷ. თიქ მილჷ ათენ, ეფესო, ფილიპე, თესალონიკე დო შხვა ქალაქეფ. პავლეწკუმა ართო ოქადაგებშა სილაქ, ლუკაქ დო ახალგაზრდა ტიმოთექ ხოლო მიდართეს. თინეფ ართო მსახურენდეს, ორსხუანდეს ახალ კრებეფს დო ამანგარენდეს და დო ჯიმალეფს. პავლექ კორინთის წანმოწანა დო გვერდის ქუდოსქიდ დო ამანგარენდჷ თექიან და დო ჯიმალეფს. თინა ქადაგენდჷ, ოგურუანდჷ დო წერილეფს ჭარუნდჷ კრებეფს. თეს გეძინელ, დუდიშ ეიოჯუმალარო კარავეფს ჭანდჷ. წანმოწანა დო გვერდიშ უკულ პავლექ კინ ანტიოქიაშა დირთჷ.
ახ. წ. 52 წანას პავლექ კინ მიდართჷ შორ ადგილეფშა ოქადაგებშა. თენა მასმა ულა რდჷ. პავლექ ქადაგება კინ ჭიჭე აზიაშე ქიდიჭყჷ. თევრეშე ჩრდილოეთით, ქალაქ ფილიპეშა მიდართჷ დო უკულ კორინთშა გენორთჷ. პავლექ ეფესოს მუსხირენ წანას ქუდოსქიდ. თინა ხალხის ოგურუანდჷ, ოსქილიდუანდჷ დო კრებეფს ამანგარენდჷ. თეს გეძინელ, ირდღას ქადაგენდჷ ართ სკოლაშ დარბაზის. ბრელ ურჩქილედ თის დო თირანდეს ცხოვრებაშ წესის. საბოლათ, თიშ უკულ, მუთ სახიოლო ამბე ბრელ ქიანას იქადაგ, პავლექ იერუსალიმშა მიდართჷ.
„ათეშენ მეუთ არძა ერიშ ხალხშა, ქუდაგურეთ თინეფს დო ქიმეხვარით, ჩქიმ მოწაფეეფო გინირთან“ (მათე 28:19).