ციხეშ ყარულ ქრისტიანო გინირთუ

ფილიპეს ცხოვრენდჷ ართ მოინალე ძღაბ, ნამდგას დემონ მიშუხედ. თე დემონ მოინალე ძღაბის წინასწარმეტყველებაშ უნარს არზენდჷ, მუდგათ თიშ ბატონეფ დიდ ფარას შიბულენდეს. მუჟამსით პავლექ დო სილაქ ფილიპეშა ენორთეს, თე ძღაბ თინეფს ბრელ დღას ეკოჸუნდჷ. დემონ თე ძღაბის ოღვარაფუანდჷ: „თე კოჩეფ უზენაეს ღორონთიშ მონეფ რენა!“. ბოლოს პავლექ დემონს უწუ: „იესო ქრისტეშ სახელით გიზოჯუნქ, გიშელ თიშე!“. დემონქ ხოლო გიშელ თე ძღაბშე.

მუჟამსით მოინალე ძღაბიშ ბატონეფქ ქიმეხვადეს, ნამდა თეთ ფარა მეტო ვაკეთებედეს, მანგარო მოურთეს გურქ. თინეფქ პავლე დო სილა ქალაქიშ მმართველეფშა მიდასერგელუეს დო უწუეს: „თე კოჩეფს ერია-მორია მუშუღუნა ჩქინ ქალაქშა“. ქალაქიშ მმართველეფქ ზოჯეს, ნამდა პავლე დო სილა გოლახესკო დო ციხეს ქიმთაჸათესკო. ციხეშ ყარულქ თინეფ არძაშ უმოს თხილერ დო გოუკმელერ საკანს ქიმთახუნუ დო დობორკჷ.

პავლე დო სილა ციხეს იეჰოვას ოდიდებელეფს უბირდეს, მუთ შხვა პატიმარეფს ხოლო არჩქილედეს. შქა სერს უცფას ძალიერ დიხანწალუაქ ქუმოხვად. ციხექ თეშ ქიდიზარზალუ, ნამდა არძა კარქ გინჯჷ დო პატიმარეფს ბორკილეფქ გამაცუეს. ყარულქ დინახალე გემნოსოფ დო კარეფ გონჯამილ ქოძირუნ, იფიქრ, არძა პატიმარქ ინტუა, ათეშენ ყამა გელეღ დო დუდიშ ჸვილუა მინდომ.

ზუსტას თე დროს პავლექ ქუდუძახ: „მუთუნ ვა მუკინდუა დუდის, არძა ამარ ვორეთ“. ციხეშ ყარულქ პავლე დო სილაჸურე მიდერულ, თინეფიშ წოხოლე ბირგულეფს ქეშანთხჷ დო კითხჷ: „მუ ვაკეთა, ნამდა გინოფსქიდე?“. თინეფქ უპასუხეს, ნამდა ქოთ მუქ დო ქოთ მუშ ჸუდეშარეფქ იესო ოკო ქირწმუნესკო. უკულ პავლექ დო სილაქ იეჰოვაშ სიტყვა ქუდაგურუეს ციხეშ ყარულს დო თიშ ჸუდეშარეფს. შედეგო არძაქ დინათ.