ᲒᲐᲙᲕᲔᲗᲘᲚ 93
იესო ზეცაშა ირთუ
გალილეას იესოქ მუშ მიმაჸუნალეფს ქეშეხვად დო მანგარ მნიშვნელოვან საქმეშ კეთება უზოჯ: მეუთ დო ჩქიმ მოწაფეეფო მამზადით ხალხ არძა ქიანაშე. ქუდაგურეთ ირფელ, მუთ მა გოგურეთ დო დონათით თინეფ. უკულ თეცალ პირობა ხოლო მეჩჷ: რშუდან, მა ირიათო თქვანწკუმა იპჸუაფუქ!
გათელებაშ უკულ 40 დღაშ დინახალე იესოქ გალილეას დო იერუსალიმს ოშობით მუშ მოწაფეს ოძირუ დუდ. ბრელ მნიშვნელოვან მუდგარენს ოგურუანდჷ თინეფს დო სასწაულეფს ხოლო ორთუდ. უკულ იესოქ მუშ მოციქულეფს ბოლოშა ზეთისხილიშ გვალას ქეშეხვად დო უწუ: ვედიტუათ იერუსალიმ! ქუჯინით მუჭო შისრულებ თინა, მუთ მუმაქ დეგეპირეს.
მარა მოციქულეფქ ვემეხვადეს, მუს გულისხმენდჷ იესო დო კითხეს: ასე გინირთუქო ისრაელიშ მეფეთ? იესოქ უპასუხ: დიო ვარ, მუშენდა ვა მურთუმ იეჰოვაშ მერჩქინელ დროს. მალას თქვა მიღენთ ძალას, წმინდა შურს, დო ჩქიმ მოწმეეფ იჸუაფუთ. მეუთ დო იქადაგით იერუსალიმს, იუდეას, სამარიას დო დედამიწაშ არძაშ უმოს შორ ადგილეფს.
თეშ უკულ იესოქ ცაშა გეშართჷ დო მუნაფეფქ დოფორ თინა. მოწაფეეფ ცას ელაჯინედეს, მარა უკვე ვარწყედეს იესოს.
უკულ მოწაფეეფქ ზეთისხილიშ გვალაშე გიმილეს დო იერუსალიმშა მიდართეს. თინეფ ირიათო იშაყარუდეს ჟინ ოთახის, ლოცულენდეს დო იესოშე უმოს მითითებეფიშ მეღებას ელუდეს.
„იქადაგენა სახიოლო ამბეს სამეფოშ გურშენ მთელ მსოფლიოს, ნამდა არძაქ ქიმირჩქილუას დო თიმწკუმა ქუდოდირთუ თე ქიანაშ ბოლო“ (მათე 24:14).