ელისაბედის ბაღანაქ ქაშუ

იერუსალიმიშ კიდალაშ შენებაშე 400 წანაშე უმოს რდჷ მიკულირ; ქალაქწკუმა ხოლოს ართ მღვდელ, ზაქარია, დო თიშ ოსურ, ელისაბედ, ცხოვრენდეს. თინეფ ბრელ ხანიშ ჩილ დო ქომონჯ რდესჷ, მარა ბაღანა ვა ჸუნდეს. ართ დღას, მუჟამსით ზაქარია ტაძარიშ სამსხვერპლოს საკმელს ჭუნდჷ, ანგელოზ გაბრიელქ გეგმეცხად. ზაქარიას აშქურინ, მარა გაბრიელქ უწუ: ვა გაშქურინას. იეჰოვაქ სქანდა ჯგირ ამბეშ ორაგადშა გომტუ. სქან ოსურ, ელისაბედ, გეიორჩქინანს ქომოლსქუას, ნამდგას იოანე ოკო გიოდვე. იეჰოვას თინა განსაკუთრებულ საქმეშო აფჷ გიშაგორილ. ზაქარიაქ ანგელოზის კითხჷ: მუჭო დაიჯერა, მა დო ჩქიმ ოსურ ხომ მოხუცებულეფ ვორეთ? გაბრიელქ უპასუხ: ღორონთიქ მუმაშქვჷ სქანდა თე ამბეშ გინაჩამშა, მარა ვა დამჯერინ თიშენ, ბაღანაშ დაბადებაშახ რაგად ვეშგალებე!

ზაქარიაქ ტაძარს ჩვეულებრივშე უმოს ხანს ქუდოსქიდ. ბოლოს ტაძარშე გეგმორთუნ, ქოძირ, ნამდა ხალხ გალე უჯინედ, მუშენდა ქიგეგესკო, მუქ მოხვად, მარა ზაქარიას რაგად ვეშულებუდ დო ხელეფით ოჩინებაფუანდჷ მუდგარენს. ხალხიქ ქიმეხვად, ნამდა ზაქარიას ღორონთშე მუდგარენ ამბე აფუდ გაგებულ.

დროშ მიკულაშ უკულ ელისაბედიქ დეორსულ დო ბოშ გეიორჩქინ, მუჭოთ თენა ანგელოზის აფუდ რაგადებულ. თიშ მეგობრეფქ დო ნათესეეფქ ბაღანაშ ოძირაფშა ქუმორთეს. არძას ოხიოლუდ თე ამბე. ელისაბედიქ თქუ: თის იოანეს გივოდვანთ. თინეფქ უწუეს: სქან სანათესაოს მითინს ვა ჯოხო თე სახელ. მუამუშიშ სახელ, ზაქარია, ქიგიოდვით. მარა ზაქარიაქ თინეფს ქიგუჭარ: თის იოანე ჯოხო. თე დროს ზაქარიას რაგადიშ უნარქ დართჷ. თე ბაღანაშ ამბექ მთელ იუდეას გისიმ. ხალხის ოინტერესუდ, მი იჸუაფუნია თინა.

უკულ ზაქარიაქ წმინდა შურით გეიფშჷ დო იწინასწარმეტყველ: დიდება იეჰოვას! თიქ აბრაამს დეპირ, ნამდა ჩქინ მარსხებელს, მესიას, ქუმაშქვანდ. იოანე წინასწარმეტყველ იჸუაფ დო შარას მამზადენს მესიაშო.

განსაკუთრებულ ამბექ ელისაბედიშ ნათესეშ, მარიამიშ, ცხოვრებას ხოლო ქუმოხვად. მორთ თენა უკულიან დუდშე ქიგებგათ.