სამეფო, ნამუთ დიდ ჯას მოგენს

ართ სერს ნაბუქოდონოსორქ თიცალ სიზმარ ძირჷ, ნამდგაქ მანგარო დაშქურინუ. თიქ მუშ ჭკვერ კათა ქიჭანუ თიშ ეიონწყუმალო, მარა ნამთინს ვეიანწყინ სიზმარქ. ბოლოს მეფექ დანიელს ქუდურაგადუ.

ნაბუქოდონოსორქ დანიელს უწუ: სიზმარს ბძირჷ ჯა, ნამდგაქ თეშ მირდჷ, ნამდა ცას ონჭუდ. თიშ ძირაფა დედამიწაშ ირ კუნთხუშე შილებედ. თე ჯას სქვამ ფურცელეფ უღუდ დო ქიანაშ ნაყოფ მეჩანდჷ. თიშ ოროს ცხოველეფ გითუფორუანდეს დუდის დო თიშ ნოჸელეფს ფრინველეფ ბუდეეფს ირთუდეს. უკულ ანგელოზიქ გეგმართჷ ცაშე დო ქიდიძახ: „მოჭკირით თე ჯა დო დოცხონტით თიშ ნოჸელეფ. თიშ ჯინჯის რკინაშ დო სპილენძიშ ბორკილეფ ქიგედვით დო ჩხვიჩხვეფამო დიხას ქენიტეთ. კოჩიშ გურიშ მანგიორო თის მხეციშ გურქ ქიმიაჩას დო შქვით დროქ გემკორთას. არძა ქიგეგენს, ნამდა ღორონთ რე მმართველ დო შეულებ, სამეფო, მიდგას ოკონ, თის მეჩას!“.

იეჰოვაქ გაუცხად დანიელს, მუს ნიშნენდჷ თე სიზმარ. თეშ გაგებაქ დანიელ მანგარო დაშქურინუ. თიქ მეფეს უწუ: ნოტე თე სიზმარ სქან ნტერეფშე ჸოფედუკო, მარა თინა სქანდე რე. დიდ ჯა, ნამუთ მოჭკირეს, სი რექჷ. მიოდინუანქ სქან სამეფოს დო ტყარ ცხოველცალო ოდიარეს ჭკუმუნდენ იჸი. მარა, რახანს ანგელოზიქ თქუ, ჯინჯ მუშ ჩხვიჩხვეფამო ქიდიტეთია, კინ იჸუაფუქ მეფე.

ართ წანაშ უკულ, მუჟამსით ნაბუქოდონოსორ მუშ სასახლეშ ორთვალშე ბაბილონს გინაჯინედ, თქუ: ქუჯინით, მუ სარკო ქალაქ მაფჷ შენებულ. ქარწყეთო, მუ დიდებულ ვორექ! თეს იჩიებუდუნ თეშ, ცაშე ხონარქ გისიმ: ნაბუქოდონოსორ! თე წუთის სქან სამეფო მიოდინე!

თეშ მორჩქილაფა დო ნაბუქოდონოსორქ ჭკუაშე გეგნორთჷ დო ტყარ ცხოველცალო გინირთჷ. თის სამეფო ქუდატებაფუეს დო მინდორიშ ტყარ ცხოველეფწკუმა ართო ცხოვრენდჷ. ნაბუქოდონოსორს თუმაქ არწივიშ ბურდღაცალო მარდჷ დო ბირცხეფქ ფრინველიშ კლანჭეფცალო გინართჷ.

შქვით წანაშ უკულ, ნაბუქოდონოსორს დართჷ დონწყილ ჭკუაქ დო იეჰოვაქ თის ბაბილონიშ მეფობა დურთინუ. ნაბუქოდონოსორქ თქუ: ვადიდენქ იეჰოვას, ზეციერ მეფეს, ასე მიჩქჷ, ნამდა იეჰოვა რე მმართველ. თინა ამცირენს დუდძირგალეფს დო სამეფოს მიდგას ოკონ, თის არზენს.