ᲒᲐᲙᲕᲔᲗᲘᲚ 30
რახაბ ოტყობინუანს მზვერავეფს
ისრაელ მზვერავეფქ ქალაქ იერიხონშა გენორთესინ, ართ ოსურკოჩიშ, რახაბიშ, ჸუდეს ქუდოსქიდეს. თე ამბე იერიხონიშ მეფექ ქიგეგ დო რახაბიშ ჸუდეშა ჯარიშკოჩეფ მიდაშქვჷ. რახაბიქ ჟირხოლო მზვერავ მუშ ჸუდეშ ორთვალს დატყობინუ დო ჯარიშკოჩეფ შხვა შარაშა გოუტუ. თიქ მზვერავეფს უწუ: მიგეხვარებუთ, მუშენდა მიჩქჷ, ნამდა იეჰოვა თქვან მხარეს რე დო თქვან იჸუაფ თე დიხა. რთხინთჷ, სიტყვა ქომუჩით, ნამდა გეგნასქილიდუანთ ჩქიმ ჸუდეშარეფს.
მზვერავეფქ რახაბის უპასუხეს: სიტყვას გარზენთ, ნამდა სქან ოჯახის მუთუნ ვაღოლე. უკულ გეუძინეს: ჭითა თოკ გეგნაბუნე აკოშკაშე დო სქან ჸუდეშარეფ გეგნოსქიდუნა.
რახაბიქ მზვერავეფ აკოშკაშე თოკით გეგმაშქვჷ. თინეფქ გვალეფშა ინტეს დო სუმ დღას თექ ტყობუდეს; უკულ იესო ნავეშ სქუაშა დირთეს. თეშ უკულ ისრაელეფქ გეგნოკვათეს მალწყარ იორდანე დო თი დიხაშ ეიოჭოფიერიხონ პირველ ქალაქ რდჷ, ნამუთ თინეფქ ეჭოფეს. იეჰოვაქ თინეფს უწუ, ნამდა ამშვ დღაშ დინახალე დღაშე ართშა ქალაქის კრუგ ქიგიაშვქვესკო. მაშქვითა დღას ღორონთიშ მითითებათ თინეფქ შქვითშა გიაშქვეს კრუგ ქალაქის. მღვდელეფ საყვირეფს ენამბარანდეს დო ჯარიშკოჩეფ ბოლო ხონარშა ღვარანდეს. ქალაქიშ კიდალეფქ გეკოცუ! მარა რახაბიშ ჸუდეს, ნამუთ თე კიდალას მიშადგუდ, მუთუნ ვა ღოლამ. რახაბიქ დო თიშ ჸუდეშარეფქ გეგნასქიდეს, მუშენდა თინა ონდუდ იეჰოვას.
„რახაბიქ ხოლო საქმეეფით ვეჸუო მართალო მერჩქინელქ, მუჟამსით მთელ გურით მიღჷ დიხაშ მათოლიერებშა ტყობაშე გოტებულეფ დო უკულ შხვა შარათ გოუტუ თინეფ?!“ (იაკობ 2:25).