ᲒᲐᲙᲕᲔᲗᲘᲚ 12
იაკობიქ მემკვიდრეობა მიღჷ
ისაკ 40 წანერ რდჷ, მუჟამსით რებეკა მიჸუნ ოსურო. თის მანგარო უჸორდჷ მუშ ოსურ. დროშ მიკულაშ უკულ, თინეფს ჟირ ქომოლსქუაქ, ტყუპეფქ ქეშეძინეს.
უნჩაშ ბოშის ესავ ჯოხოდ, უკლაშის – იაკობ. ესავ დღას ვა რდჷ ჸუდეს; თის მანგარო უჸორდჷ ნადირუა. იაკობის ჸუდეს რინა უსხუნუდ.
თიმ დროს, მუჭოთ წესინ, მუმაშ ღურაშ უკულ ფარაშ დო დიხეფიშ უმენტაშ უნჩაშ სქუას გინაჩამუდ. თეს მემკვიდრეობა ჯოხო. ისაკიშ ოჯახიშ შემთხვევას მემკვიდრეობაშა აბრაამშა მეჩამილ ღორონთიშ დუნაპირებუეფ ხოლო მიშეშ. ესავს შურო ვაინტერესუდ თე დუნაპირებუეფ, მარა იაკობის ჯგირო არჩქილედ, მუსხით მნიშვნელოვან რდჷ თინეფ.
ართ დღას ესავქ მთელ დღაშ ნადირუაშ უკულ ჸუდეშა გათებულ შულადირქ ქუმორთჷ. იაკობ თე დროს ოჭკუმალს ორთუდ. ესავს გემუან ოჭკუმალიშ შურქ ქანთხუნ, იაკობის უწუ: შქირენიშ გაქანდარებულ ვორექ! ქომუჩ ეთი ჭითა ოჭკუმალ. იაკობიქ უპასუხ: მერჩანქ, მარა დიო დემეპირ, ნამდა სქან მემკვიდრეობა ჩქიმ იჸუაფ. ესავქ უწუ: ქოიღუდას, მუთუნშო ვა მოსაჭირ თე მემკვიდრეობა. ასე ოჭკუმალ ქოფჩია. მუჭო ფიქრენქ, ქორდუო ჭკვერულ ესავიშ საქციელ? მუშო ოკო რაგად, ვარ. ესავქ ართ ხვიპია სენ ოჭკუმალშა მანგარ ძვირფას მუდგარენ გოთირუ.
ისაკიქ ხანშა გემშართჷ დო ქუდოდირთჷ დროქ, დოხვამუკო უნჩაშ ქომოლსქუა. მარა რებეკაქ უკლაშ სქუას, იაკობის, მეხვარ ხვამაშ მეღებას. ესავქ თენა ქიგეგუნ, მანგარო გერისხჷ დო ჯიმაშ ჸვილუა გეგნოჭყვიდ. რებეკას იაკობიშ ესავშე თხილუა ოკოდ. თეს გეძინელ, ისაკის ვაკოდ, იაკობიქ ქანაანელ ოსურ მიჸუნუკო. ათეშენ თინეფქ იაკობის უწუეს, ნამდა მიდართუკო მუშ ბიძიაჸურე, ლაბანჸურე, ნამუთ რებეკაშ ჯიმა რდჷ დო თექ ქუდოსქიდუკო, ონდო ესავს გურიშმოულა ვეგშულუანდჷ. თიქ ქუდუჯერ მუშ მშობლეფს დო დუდიშ გინასქილიდაფარო ინტჷ.
„კოჩიქ თე ქიანას ირფელ ქიშუასინ ხოლო, მუს მოუღანს, თეშ გურშენ სიცოცხლე მიოდინუ-და?! ვარდა მუთ ქაპალუნ ირფელ დათმასინ ხოლო, არსხებენო მუშ სიცოცხლე?!“ (მარკოზ 8:36, 37).