Хакимнәр

17 Ифраимның таулы өлкәсендә+ Мика́й исемле бер кеше яши иде. 2 Ул анасына болай диде: «Исеңдәме, синең 1 100 көмеш акчаңны алганнар иде, һәм аларны алган кешене син минем алдымда каһәрләгән идең? Көмешең миндә, аны мин алдым». Шунда анасы: «Йәһвә улымны фатихаласын»,— диде. 3 Шунда ул анасына 1 100 көмеш акчаны кайтарып бирде, ләкин анасы әйтте: «Мин, һичшиксез, бу көмешне улым өчен Йәһвәгә изгеләндерермен, аннан кисеп пот һәм коеп сын ясалсын.+ Менә мин аны сиңа кайтарам».

4 Ул анасына көмешне кайтарганнан соң, анасы 200 көмеш акчаны алып, көмешчегә бирде. Ул кисеп пот һәм коеп сын ясады. Аларны Микай йортында куйдылар. 5 Микайның илаһлар йорты бар иде. Ул ефод+ белән гаилә потлары*+ ясады да, рухани булып хезмәт итәргә үзенең бер улын билгеләде.+ 6 Ул көннәрдә Исраилдә патша юк иде.+ Һәркем үз күзлегеннән дөрес булганны эшләде.+

7 Ул вакытта Яһүдтәге Бәйтлеһемдә+ Яһүд гаиләсендә бер яшь кеше — ле́виле+ бар иде. Ул анда вакытлыча яши иде. 8 Бу кеше Яһүдтәге Бәйтлеһе́м шәһәрен калдырып, яшәр өчен урын эзләргә китте. Бара торгач, ул Ифраимның таулы җиренә Микайның йортына килеп җитте.+ 9 Шунда Микай аңардан: «Син кайдан киләсең?» — дип сорады. Тегесе: «Мин ле́виле, Яһүдтәге Бәйтлеһемнән киләм, үземә яшәргә урын эзләп йөрим»,— дип җавап бирде. 10 Шулчак Микай аңа әйтте: «Миндә кал, миңа ата* һәм рухани булып хезмәт ит. Мин сиңа елына ун көмеш акча, кирәкле кием һәм ризык бирермен». Һәм ле́виле анда калды. 11 Шулай итеп ле́виле Микай белән калырга ризалашты, һәм ул бу яшь кешене үз улларының берсе кебек күрә башлады. 12 Өстәвенә, Микай аны үзенә рухани булып хезмәт итәргә билгеләде,+ һәм тегесе Микай йортында яшәде. 13 Микай: «Хәзер мин беләм: Йәһвә миңа игелекле булыр, чөнки ле́виле миндә рухани булып хезмәт итә»,— диде.