Yehova Beş Çocuk Yetiştirmeme Yardım Etti

Annem, babam, iki erkek ve iki kız kardeşimle küçük bir çiftlikte büyüdüm. Çiftlikte hayatta kalmak için ihtiyacımız olan neredeyse her şeyi üretiyorduk. Tavuklarımız, domuzlarımız ve ineklerimiz vardı. Elbette çiftlik hayatı çok çalışmak anlamına geliyordu ama mutluyduk.

Metodist kilisesine giderdik. Babamın sesi çok güzel olduğu için korodaydı ve bölgedeki diğer kiliselere ilahi söylemek için giderdi. Ben de sık sık onunla birlikte giderdim. Kiliseler taştan yapılmış büyük binalardı ve kışın çok soğuk olurdu. Babam kilisenin önünde durup ilahi söylerdi. Fakat ön sıralar nüfuzlu kişilere ayrıldığı için benim hep arka sıralarda oturmam gerekiyordu. Yine de babamı ilahi söylerken dinlemeyi çok severdim.

Babaannem her pazar bizi ziyaret ederdi. Ne yazık ki, ben 16 yaşındayken hayatını kaybetti. Çok üzülmüştüm. Onun nerede olduğunu ve onu bir daha görüp göremeyeceğimi bilmek istiyordum. Bunu öğrenmek için birkaç kez bir medyuma danıştım. Evi soğuk, karanlık ve korkutucuydu. Tek isteğim babaannemin nerede olduğunu öğrenmekti, fakat medyum bunu bana söyleyemedi.

Birkaç yıl sonra, babamın Yehova’nın Şahidi olan bir akrabası beni ibadete katılmaya davet etti. Şahitlerin tuhaf bir inanca sahip olduğunu duymama rağmen ibadete katılmaya karar verdim. İbadette nazik bir kadın, “Benimle Kutsal Kitap’ı incelemek ister misin?” diye sordu. Böylece Yehova’yı tanımak için ilk adımı atmış oldum. Başta kendi Kutsal Kitap’ım olan King James çevirisini kullandım. Çünkü annem bana Şahitlerin yanlış bir Kutsal Kitap çevirisi kullandığını söylemişti. Fakat kısa bir süre sonra bunun doğru olmadığını gördüm.

Kutsal Kitap incelemesinde öğrendiklerim beni çok heyecanlandırmıştı. Özellikle babaannemin mezarda uyuyor olduğunu ve dirildiğinde tekrardan onu göreceğimi bilmek beni mutlu etti.a İnceleme yaptıkça Tanrı ve Kutsal Kitap hakkında neredeyse hiçbir şey bilmediğimi fark ettim. Yıllardır kiliseye giden babamın da Tanrı hakkında çok az bilgisi vardı. Kilisede “Bana Yol Göster, Ey Yüce Yehova” (Guide Me, O Thou Great Jehovah) ilahisini defalarca söylemiştik ama bu ilahinin kimin hakkında olduğunu bile bilmiyorduk.

Evlilik ve Muhalefet

Erkek arkadaşım Ian hakikate ilgi göstermeye ve Kutsal Kitap’ı incelemeye başladı. Öğrendiklerini hayatında uygulamak için adım attı. Hatta sigara içmeyi bile bıraktı. Eylül 1971’de evlendik. Ancak kısa bir süre sonra kayınvalidem aniden öldüğünde imanımız sınandı. Aile üyeleri ve yakın arkadaşlarımız cenazeyle bağlantılı olarak düzenledikleri etkinliklere katılmamızı istediler. Bu etkinliklerde birçoğu sigara ve aşırı içki içiyordu. Ian, eski alışkanlıklarına geri dönmek için güçlü bir baskı hissetti.

Ne yazık ki Ian zayıflıklarına yenik düştü ve öğrendiklerini uygulamak onun için zor hale geldi. Kutsal Kitap incelemesini ve ibadetleri aksatmaya başladı. Ben ise Kutsal Kitap incelememi, ibadetleri ve hizmeti çok seviyordum. 9 Mart 1972’de vaftiz edildim. Ian vaftizime geldi, fakat zaman içinde hakikate karşı çıkmaya başladı. İlk başta yayınlarımızı görmek istemedi. Sonra benim hizmete çıkmamı istemedi. En sonunda Noel ve doğum günü partileri için barda ona katılmam konusunda ısrar etti. Onun reisliğine saygı duyduğumdan dolayı bazen ona katıldım. Fakat ona katıldığımda Kutsal Kitap’a aykırı hiçbir şey yapmamaya dikkat ediyordum.b Tuvalete gider ve defalarca dua ederdim. Yehova’ya sadık kalabilmek ve vicdanımı temiz tutabilmek için O’ndan yardım isterdim. Yehova’nın desteğini her zaman hissettim.

Ian ile üç oğlumuz vardı; Philip, Nigel ve Andrew. Kocam haftanın büyük kısmı evden uzaktaydı çünkü uzun yol şoförüydü. Ona iyi bir eş olmaya ve aynı zamanda Yehova’ya elimden geleni vermeye çalıştım. Kocam yokken hizmete çıktım ve hafta sonları eve geldiğinde onunla vakit geçirdim. Ayrıca çocukların önünde onun hakkında olumsuz konuşmamaya dikkat ettim.

Cemaatte birçok dost edindim. Annemle babamı ziyaret ederken bazı dostlarımı yanımda götürürdüm. Zamanla annemle babam yeni arkadaşlarımı sevmeye başladı. Cemaatimizden sevdiğimiz bir kardeşimiz öldüğünde annem onun İbadet Salonundaki cenazesine katıldı. Kısa bir süre sonra annem, babam, abim Stanley ve eşi Averil, Kutsal Kitap’ı incelemeye başladılar ve vaftiz edildiler.

Stanley ve Averil’in bir oğlu ve bir kızı vardı. Averil ve ben çocuklarımızla birlikte hizmete gitmekten keyif alırdık. Ne Averil’in ne de benim arabam vardı. Bu yüzden hizmette kilometrelerce yürürdük. Sevinçle bebek arabalarımızla yola çıkardık. Andrew bebek arabasının içinde olurdu, Nigel arabanın üstünde otururdu ve Philip bizimle birlikte arabaya tutunarak yürürdü.

Çocuklarımı Eğitmek

Ian ve benim, Caroline ve Debbie adında iki çocuğumuz daha oldu. Çocuklarımı hakikat yolunda eğitmeye kararlıydım. Kutsal Kitap’ın ebeveynler için söylediği her öğüdü uygulamak için elimden geleni yapmak istiyordum. Kendimi Yehova’ya adamıştım ve çocuklarıma davranışlarımla bu sözü tuttuğumu göstermek istiyordum.

Ezberlediğim ilk ayetlerden biri 1. Korintliler 15:33’tü. Orada şöyle diyor: “Kötü arkadaşlıklar iyi alışkanlıkları bozar.” Çevre ibadetinde bir hemşire çocuklarını ‘Okul arkadaşlarınızı okulda bırakın’ diye teşvik ettiğini söylemişti. Ben de çocuklarımı bu konuda teşvik etmek istiyordum. Fakat bu çok zordu. Bazen oğlanlar sınıf arkadaşlarıyla futbol oynamak için gizlice evden çıkardı. Çocuklarımın okul arkadaşlarının çoğu iyiydi ama Yehova’ya hizmet etmiyorlardı. Bu konuşmalarından ve davranışlarından belli oluyordu.

Bir keresinde oğullarıma okuldan sonra futbol oynamak isterlerse onlarla oynayacağımı söyledim. Fakat bu pek iyi bir fikir değildi çünkü çok kötü futbol oynuyordum. Yine de pes etmedim. Oğullarıma iyi arkadaş seçmenin önemini göstermeye çalıştım. Sonunda oğullarım, Yehova’ya hizmet etmeyen kişilerle vakit geçirmeden kendilerini eğlendirmenin yollarını buldular.

Aklımda tuttuğum bir diğer ayet ise 1. Yuhanna 2:17’ydi. Orada şöyle diyor: “Bu dünya arzularıyla birlikte geçip gidiyor, fakat Tanrı’nın isteğini yerine getiren sonsuza dek kalacaktır.” Şeytan’ın dünyasının geçici olduğunu biliyordum. Bu yüzden hedefim çocuklarıma yardım etmekti. Onların Yehova’yı memnun edebilmek için O’nunla olan ilişkilerine odaklanmalarını istiyordum. Ne kadar küçük olursa olsun, sorunlar ortaya çıktığında yardım için dua ettim ve her zaman Kutsal Yazılardan rehberlik bulmayı başardım. Çocuklara Kutsal Kitap’ın ne dediğini gösterdiğimde onları yönlendirenin ben değil, Yehova olduğunu görebiliyorlardı. Söylediklerim ve yaptıklarımla onları teşvik etmeye çalıştım ve bunun iyi sonuçları oldu. Örneğin her biri küçük yaşlardan itibaren hizmette kendi tekrar ziyaretlerine giderdi ve bu onlara sevinç ve cesaret verirdi.

İbadetlere katılmanın çok önemli olduğunu biliyordum. Bir ara çocukların hafta içi ibadetler sırasında yorgun olduklarını fark ettim. Bu yüzden ibadet günlerinde onları okuldan alıp hafif bir yemek yedirirdim ve sonra biraz uyurduk. Böylece artık ibadetlerde yorgun değillerdi. Bir ibadeti ancak içimizden biri hasta olup da İbadet Salonuna gidemezsek kaçırırdık. Öyle durumlarda ibadet programını evde ele alırdık. Televizyon ondan sonra açılırdı. Bazen de Ian aniden eve gelirdi. O zaman hemen kitaplarımızı saklayıp televizyonu açardık.

Ayrıca aile ibadetine de öncelik verdik. Bazen Beytel ve çocukların hangi departmanda çalışmak isteyebilecekleri hakkında konuşurduk.

Hedefimiz Öncülüktü

En büyük oğlum Philip, 16 yaşındayken ve okuldan mezun olmak üzereyken ona tam zamanlı bir oto tamircilik işi teklif edildi. Ayrıca karşısına cam temizleyeceği yarı zamanlı bir iş de çıktı. Yarı zamanlı değil tam zamanlı çalışmak istiyordu. Çünkü tam gün çalışırsa ev masraflarına yardımcı olabileceğini düşünüyordu. Ona maddi olarak ailemizin geçiminin kendisinin değil, babasının sorumluluğu olduğunu açıkladım. Sonra ona şimdiye kadar hep geçinecek kadar paramızın olduğunu söyledim. Eğer yarı zamanlı cam temizleme işi yaparsa hemen öncülüğe başlayabileceğini belirttim.

Philip okulunu bitirir bitirmez daimi öncülüğe başladı ve ben de öncü yardımcılığına başladım. İkinci oğlum Nigel okulu bitirdikten sonra öncülüğe başladığında ben de daimi öncü olmak için başvuruda bulundum. Başta, yalnızca bir yıl öncülük yapabilsem bile bu süre içinde çocuklarımı hizmette destekleyebilir ve öncülük okuluna gidebilirim diye düşündüm. Sonra öncülük kursuna gidebildim ve Nigel da benimle birlikteydi.

Başından beri öncülüğü sevdim ve Yehova’ya bu şekilde hizmet etmenin çocuklara iyi bir örnek olacağını biliyordum. Yehova’ya şükürler olsun ki 35 yıldır öncülük yapıyorum. Ian bunu bilseydi öncülük yapmamı engellemeye çalışırdı. Ancak ben her zaman hafta içi o yolda olduğunda hizmete çıkardım ve o eve döndüğünde onunla vakit geçirirdim.

Daha sonra oğlum Nigel Beytel’e başvurdu ve kabul edildi. Orada birçok iyi arkadaş edindi ve ruhen olgun biri olmasına yardımcı olan eğitimler aldı. Philip ve Andrew da Vaizlik Eğitimi Kursunac katıldı. Benim gözümde onlar çocuk olarak gidip yetişkin olarak döndüler (1. Petrus 5:10). Yehova halkı için mükemmel bir eğitim sağlıyor. Oğullarımın aldığı eğitim için Yehova’ya ve teşkilatına minnettarım.

Karşılaştığım Zorluklar

Yıllar içinde zorluklarla karşılaştım. En büyük denemelerden biri kocamın sadakatsizliğiydi. 33 yıldan sonra başka biriyle yaşamak için beni terk etti. Bir diğer zorluk da anne babamın yaşlandığını görmekti. Ne yazık ki babam Mart 1997’de hayatını kaybetti. Babamın yokluğunda annem üzgündü ve artık yalnızdı. Ayrıca araba kullanmayı bilmiyordu. Bu yüzden sık sık onu arayıp, “Benimle birlikte arabayla birkaç tekrar ziyarete gitmek ister misin?” diye sorardım. Birkaç yıl sonra annem de öncülüğe başladı. Bu karar hayatına yeni bir amaç ve yön verdi. 10 yıl boyunca ölümüne dek sadakatle öncülük yaptı.

Geriye dönüp baktığımda hakikatte beş çocuğu yetiştirmek kolay değildi. Çocuklarımın Yehova’ya hizmet edip etmeyecekleri konusunda kendilerinin karar vermesi gerektiğini her zaman biliyordum. Onların kararları benim elimde değildi, ama kendi kararlarım benim elimdeydi. Bu yüzden Tanrı’nın yönlendirmesine itaat ettim ve çocuklarımı sözlerim ve davranışlarımla eğitmek için elimden geleni yaptım. Çocuklarımın Tanrı’ya hizmet etmeyi seçmesinden dolayı çok mutluyum.d Gerçekten de Yehova onları yetiştirmeme yardım etti.