“อย่าเลิกในการทำสิ่งถูกต้อง”
จุดเด่นจากพระธรรมเธซะโลนิเกฉบับสอง
ความห่วงใยของอัครสาวกเปาโลต่อคริสเตียนในเมืองเธซะโลนิเกของมาเซโดเนียได้กระตุ้นท่านให้เขียนจดหมายฉบับที่สองถึงพวกเขา ราว ๆ ปีสากลศักราช 51. บางคนในประชาคมได้พูดอย่างผิด ๆ ว่าการประทับของพระเยซูจวนจะถึงอยู่แล้ว. บางทีมีจดหมายที่ถือเอาอย่างผิด ๆ ว่าเป็นของเปาโลก็ได้ถูกตีความหมายอย่างที่บ่งชี้ว่า “วันของพระยะโฮวา” ได้มาถึงแล้ว.—2 เธซะโลนิเก 2:1, 2.
เพราะฉะนั้น จำเป็นต้องมีการปรับเปลี่ยนความคิดของชาวเธซะโลนิเกบางคน. ในจดหมายฉบับที่สองของท่าน เปาโลชมเชยพวกเขาในความเชื่อที่เจริญขึ้น ความรักที่เพิ่มพูนขึ้น และความอดทนอย่างซื่อสัตย์ของพวกเขา. แต่ท่านได้ชี้แจงด้วยว่าการออกหากจะเกิดขึ้นก่อนการประทับของพระเยซู. ดังนั้น ช่วงเวลาอันยุ่งยากลำบากมีอยู่ข้างหน้า และจดหมายของอัครสาวกจะช่วยพวกเขาเอาใจใส่ฟังคำตักเตือนของท่านที่ว่า “อย่าเลิกในการทำสิ่งถูกต้อง.” (2 เธซะโลนิเก 3:13, ล.ม.) ถ้อยคำของเปาโลอาจช่วยเราในทำนองเดียวกันได้.
การปรากฏและการประทับของพระคริสต์
ทีแรกเปาโลพูดถึงการปลดเปลื้องจากความยากลำบาก. (1:1-12) เหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้น “เมื่อพระเยซูเจ้าจะเสด็จมาจากสวรรค์ปรากฏพร้อมกับหมู่ทูตสวรรค์ผู้มีฤทธิ์.” ในครั้งนั้นจะมีการนำความพินาศนิรันดร์มาสู่คนเหล่านั้นที่ไม่เชื่อฟังข่าวดี. เป็นการประเล้าประโลมใจที่จะรำลึกถึงเรื่องนี้เมื่อเราได้รับความยากลำบากโดยน้ำมือของผู้ข่มเหง.
ต่อจากนั้น เปาโลชี้แจงว่า “คนนอกกฎหมาย” จะปรากฏตัวก่อนการประทับของพระคริสต์. (2:1-17) ชาวเธซะโลนิเกต้องไม่ตื่นเต้นเนื่องจากข่าวสารใด ๆ ที่ชวนให้คิดว่า “วันของพระยะโฮวา” มาถึงพวกเขาแล้ว. ทีแรก การออกหากจะเกิดขึ้น และคนนอกกฎหมายจะถูกเปิดโปง. หลังจากนั้น พระเยซูจะทรงผลาญเขาให้สิ้นสูญ ทรงกระทำเช่นนั้นในคราวสำแดงการประทับของพระองค์. ระหว่างนั้น เปาโลได้อธิษฐานเพื่อพระเจ้าและพระคริสต์ปลอบประโลมหัวใจของชาวเธซะโลนิเก และทำให้พวกเขา “มั่นคงในกิจการและในวาจาอันดีทุกอย่าง.”
การจัดการกับคนเกะกะ
ในถ้อยคำต่อไปของเปาโลก็มีคำแนะนำในเรื่องการจัดการกับบุคคลที่เกะกะ. (3:1-18) ท่านแสดงความมั่นใจว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะชูกำลังชาวเธซะโลนิเก และรักษาพวกเขาไว้ให้พ้นจากตัวชั่วร้าย ซาตานพญามาร. แต่พวกเขาจำเป็นต้องลงมือดำเนินการเพื่อผลประโยชน์ฝ่ายวิญญาณของตนเอง. พวกเขาต้องถอยจากคนเกะกะ คนเหล่านั้นที่เข้าไปยุ่งในเรื่องต่าง ๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องกับเขาและไม่ยอมทำงาน. เปาโลบอกว่า “ถ้าผู้หนึ่งผู้ใดไม่คิดจะทำการ ก็อย่าให้เขากิน.” ต้องหมายบุคคลดังกล่าวไว้ และต้องไม่มีการสนิทสนมฉันพี่น้องกับเขา ถึงแม้ตักเตือนเขาฐานะเป็นพี่น้องก็ตาม. คริสเตียนชาวเธซะโลนิเกผู้ซื่อสัตย์ต้องไม่เลิกในการทำสิ่งถูกต้อง และเปาโลปรารถนาให้ความกรุณาอันไม่พึงได้รับของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าสถิตอยู่พวกเขาทุกคน.
จดหมายฉบับที่สองของเปาโลถึงชาวเธซะโลนิเกให้คำรับรองแก่พยานพระยะโฮวาว่าจะมีการปลดเปลื้องจากความยากลำบากของเขาเมื่อพระคริสต์และพวกทูตสวรรค์ของพระองค์นำการแก้แค้นมาสู่คนเหล่านั้นที่ไม่เชื่อฟังข่าวดี. ทั้งเป็นการเสริมสร้างความเชื่อด้วยที่ทราบว่า “คนนอกกฎหมาย” (ชนจำพวกนักเทศน์แห่งคริสต์ศาสนจักร) และศาสนาเท็จทั้งมวลจะถูกนำไปสู่จุดจบในไม่ช้า. ในระหว่างนี้ ขอให้เราเอาใจใส่ฟังคำตักเตือนของเปาโลที่ไม่ให้เลิกในการทำสิ่งถูกต้อง.
[กรอบ/รูปภาพหน้า 23]
คำของพระยะโฮวาเคลื่อนไปอย่างรวดเร็ว: เปาโลเขียนว่า “จงอธิษฐานเผื่อเราต่อ ๆ ไป เพื่อคำของพระยะโฮวาจะเคลื่อนไปอย่างรวดเร็ว [หรือ “จะวิ่งไป”] และได้รับการสรรเสริญเช่นเดียวกับที่เป็นความจริงกับท่านทั้งหลาย.” (2 เธซะโลนิเก 3:1; คิงดัม อินเทอร์ลิเนียร์) นักศึกษาบางคนชวนให้คิดว่าอัครสาวกพูดพาดพิงถึงนักวิ่งที่เคลื่อนไปอย่างรวดเร็วในการแข่งขัน. ถึงแม้ไม่รู้แน่ในเรื่องนั้น เปาโลได้เรียกร้องคำอธิษฐานของพี่น้องคริสเตียนชาวเธซะโลนิเก เพื่อว่าท่านกับเพื่อนร่วมงานของท่านจะเผยแพร่คำแห่งความจริงด้วยความเร่งด่วนและโดยปราศจากอุปสรรค. เพราะพระเจ้าตอบคำอธิษฐานดังกล่าว พระคำของพระองค์ “เคลื่อนไปอย่างรวดเร็ว” ขณะที่มีการประกาศข่าวดีด้วยความเร่งด่วนในยุคสุดท้ายนี้. คำของพระยะโฮวา “ได้รับการสรรเสริญ” ประเมินค่าอย่างสูงส่งโดยผู้มีความเชื่อในฐานะเป็น “ฤทธิ์เดชของพระเจ้าเพื่อให้ . . . ได้รับความรอด” ดังที่เป็นอยู่ในท่ามกลางชาวเธซะโลนิเกซึ่งยอมรับคำนั้น. (โรม 1:16, ฉบับแปลใหม่; 1 เธซะโลนิเก 2:13) เรารู้สึกปีติยินดีสักเพียงไรที่พระเจ้าอวยพระพรผู้ประกาศราชอาณาจักรและทำให้จำนวนผู้นมัสการพระองค์เพิ่มทวีขึ้นอย่างรวดเร็ว!—ยะซายา 60:22.