SI T’I JAPËSH FUND RRETHIT VICIOZ TË URREJTJES

1 | Ji i paanshëm

Mësimi i Biblës:

«Perëndia nuk është i anshëm, por pranon nga çdo komb këdo që e nderon thellësisht dhe që bën atë që është e drejtë.»—VEPRAT 10:34, 35.

Ç’do të thotë:

Perëndia Jehovaa nuk na gjykon sipas etnisë, racës, ngjyrës së lëkurës ose kulturës. Përkundrazi përqendrohet tek ajo që ka vërtet rëndësi—njeriu i brendshëm. Faktikisht Bibla thotë se «njeriu sheh atë që sheh syri, kurse Jehovai sheh në zemër».—1 Samuelit 16:7.

Ç’mund të bësh:

Ndonëse nuk mund të lexojmë zemrën, mund të përpiqemi të imitojmë Perëndinë dhe t’i shohim të tjerët me paanshmëri. Mundohu t’i shohësh njerëzit si individë e jo si grup. Nëse dallon se ke ndjenja negative për të tjerët, ndoshta për ata të një race ose kombësie tjetër, lutju Perëndisë dhe kërkoji ndihmë që t’i ç’rrënjosësh këto ndjenja. (Psalmi 139:23, 24) Nëse i kërkon sinqerisht Jehovait forcë që të jesh i paanshëm, ji i sigurt se do ta dëgjojë lutjen tënde dhe do të të ndihmojë.—1 Pjetrit 3:12.

a Jehova është emri i Perëndisë.—Psalmi 83:18.

«Nuk isha ulur kurrë më parë në paqe me një njeri të bardhë. . . . Tani isha pjesë e një vëllazërie të vërtetë ndërkombëtare.»—TITI

Eksperiencë reale—TITI

I dha fund rrethit vicioz të urrejtjes

Titi ishte pjesëtar i një bande të dhunshme dhe tejet të inatosur si pasojë e ligjeve diskriminuese të aparteidit. Ai thotë: «Shkonim në pjesë të qytetit ku zezakët nuk ishin të mirëpritur, si në hotele dhe kafene, vetëm për t’u zënë.» Titi pranon se i ishin errur sytë nga urrejtja dhe thotë: «Nëse grindesha me dikë, burrë a grua të ishte, gjithmonë isha unë që gjuaja i pari.»

Titi nisi të ndryshonte kur filloi të studionte Biblën me Dëshmitarët e Jehovait. Leximi i Biblës ndikoi thellë tek ai. E preku veçanërisht premtimi për një botë ku «nuk do të ketë më vdekje. Nuk do të ketë më as vajtim, as klithmë, as dhembje».—Zbulesa 21:3, 4.

Në fillim, për Titin ishte betejë e vërtetë të ç’rrënjoste urrejtjen nga zemra. «E kisha shumë të vështirë të ndryshoja mënyrën e të menduarit dhe sjelljen»,—thotë ai. Por e ndihmoi ajo që mësoi te Veprat 10:34, 35, ku thuhet se Perëndia nuk është i anshëm.

Cilat ishin rezultatet? Titi shpjegon: «U binda se Dëshmitarët e Jehovait praktikojnë fenë e vërtetë kur pashë dashurinë aq të dukshme midis tyre, pavarësisht nga raca ose ngjyra. Madje, para se të pagëzohesha si Dëshmitar, një i bardhë nga kongregacioni më ftoi për të ngrënë në shtëpinë e tij. Më dukej ëndërr. Nuk isha ulur kurrë më parë në paqe me një njeri të bardhë, e jo më pastaj të haja në shtëpinë e tij. Tani isha pjesë e një vëllazërie të vërtetë ndërkombëtare.»