Le të shndritë drita juaj!

MË NË fund, për atë burrë të moshuar kishte ardhur koha të shihte Mesinë e premtuar! Sipas një zbulimi hyjnor, Simeoni e dinte se «nuk do të vdiste para se të kishte parë Krishtin e Zotit [Jehovait, BR]». (Luka 2:26) Por, çfarë rrëqethjeje kur Simeoni hyri në tempull dhe Marija e Jozefi e lëshuan fëmijën Jezu në krahët e tij! Ai i dha lavdi Perëndisë, duke thënë: «Tani, o Zot, lejo që shërbëtori yt të vdesë në paqe, sepse sytë e mi e panë shpëtimin tënd . . . dritën për të ndriçuar kombet dhe lavdinë e popullit tënd, Izraelit.»​—Luka 2:27-32; krahaso Isainë 42:1-6.

Jezui, qysh kur u pagëzua në moshën 30-vjeçare e derisa vdiq, provoi se ishte një «dritë» për botën. Në cilat mënyra? Ai pasqyroi dritë frymore, duke predikuar mbi Mbretërinë e Perëndisë dhe mbi qëllimet e Tij. Ai demaskoi, gjithashtu, mësimet e rreme fetare dhe tregoi në mënyrë të qartë veprat që i përkasin errësirës. (Mateu 15:3-9; Galatasve 5:19-21) Prandaj, Jezui mundi të thoshte me të drejtë: «Unë jam drita e botës.»​—Gjoni 8:12.

Jezui vdiq në vitin 33 të e.s. A mori fund drita? Në asnjë mënyrë! Kur ishte ende mbi tokë, Jezui u tha dishepujve të tij: «Le të shndritë drita juaj para njerëzve!» (Mateu 5:16) Në përputhje me këtë, pas vdekjes së Jezuit, ithtarët e tij e mbajtën dritën të shndritshme.

Duke imituar Jezuin, të krishterët e sotëm pasqyrojnë dritën e Jehovait, duke u angazhuar në veprën e predikimit. Ata vazhdojnë ‘të ecin si bij të dritës’, duke e treguar vetveten shembuj të shkëlqyeshëm në jetën e krishterë.​—Efesianëve 5:8.