SIMIONI

[nga rrënja e fjalës heb., që do të thotë «dëgjoj; mbaj vesh»].

1. Paraardhës i Marisë, nënës së Jezuit.​—Lu 3:30.

2. Formë e emrit Simon (Pjetër) që Jakovi e përdori një herë kur foli para këshillit të mbledhur në Jerusalem.​—Ve 15:14.

3. Një nga profetët dhe mësuesit e kongregacionit të Antiokisë, në Siri, që vunë duart mbi Barnabën dhe Pavlin pasi fryma e shenjtë i caktoi si misionarë. Simionin e thërrisnin edhe Niger, një emër latin.​—Ve 13:1-3.