HELDAI

[ndoshta: mi-urith].

1. Kreu i grupit të 12-të të shërbimit mujor të organizuar nga Davidi; pasardhës i Otnielit. (1Kr 27:1, 15) Duke qenë netofathit, ka shumë mundësi që ai të ketë qenë burri i fuqishëm që quhej Heleb dhe Heled, biri i netofathitit Baanah.​—2Sa 23:8, 29; 1Kr 11:26, 30.

2. Një nga të mërguarit që u kthyen nga Babilonia; me arin e argjendin e tij u bë një kurorë për kryepriftin Josi. (Za 6:10, 11) Quhet Helem në Za 6 vargun 14.