EPAFRAI

[shkurtim i emrit Epafrodit].

Shërbëtor besnik i Krishtit që, falë predikimit të lajmit të mirë, i njohu kolosianët me dashamirësinë e pamerituar të Perëndisë e kështu ka mundësi të ketë kontribuar në themelimin e kongregacionit të Kolosesë. Në kohën e burgimit të parë të Pavlit, Epafrai shkoi tek ai në Romë dhe e inkurajoi duke i treguar për dashurinë dhe palëkundshmërinë e kongregacionit të Kolosesë. (Kl 1:4-8) Me sa duket qëndroi të paktën për njëfarë kohe në Romë, pasi Pavli, kur u shkroi letrën e tij kolosianëve, përmendi edhe të falat nga Epafrai dhe i siguroi se ky skllav i Jezu Krishtit përpiqej gjithmonë ‘për ta në lutjet e tij, që në fund të qëndronin të plotë dhe me bindje të patundur në gjithë vullnetin e Perëndisë’. Siç dëshmoi Pavli, ky bashkëpunëtor i dashur përpiqej shumë edhe për vëllezërit në Laodice e në Hierapoli. (Kl 4:12, 13) Më pas, edhe kur i shkroi Filemonit, Pavli çoi të falat e Epafrait dhe e quajti «shoku im i robërisë në unitet me Krishtin». (Fl 23) Epafrai nuk duhet ngatërruar me Epafroditin nga Filipia.