Korneli merr frymën e shenjtë

Në Cezare jetonte një oficer i rëndësishëm romak që quhej Kornel. Ndonëse nuk ishte jude, respektohej nga judenjtë. Ai me bujari i ndihmonte të varfrit dhe nevojtarët. Korneli besonte te Jehovai dhe i lutej vazhdimisht. Një ditë Kornelit iu shfaq një engjëll që i tha: ‘Perëndia i ka dëgjuar lutjet e tua. Dërgo njerëz në qytetin e Jopës, ku po rri Pjetri, dhe kërkoji që të vijë te ti.’ Menjëherë, Korneli dërgoi tre burra në Jopë, rreth 50 km në jug.

Ndërkohë, në Jopë, Pjetri pa një vegim. Ai pa disa kafshë të cilat judenjtë e kishin të ndaluar t’i hanin dhe dëgjoi një zë që i thoshte t’i hante. Pjetri nuk pranoi dhe u përgjigj: ‘Po unë s’kam ngrënë kurrë një kafshë të papastër në jetën time.’ Atëherë zëri i tha: ‘Mos i quaj këto kafshë të papastra, sepse Perëndia i ka pastruar.’ Gjithashtu, zëri i tha Pjetrit: ‘Te dera ke tre burra. Shko me ta.’ Pjetri shkoi te dera dhe i pyeti burrat pse kishin ardhur. Ata iu përgjigjën: ‘Na ka dërguar Korneli, një oficer romak. Duhet të vish në shtëpinë e tij, në Cezare.’ Pjetri i ftoi burrat ta kalonin natën si mysafirët e tij. Ditën tjetër, së bashku me disa vëllezër nga Jopa, shkoi me këta burra në Cezare.

Kur më në fund Korneli pa Pjetrin, u përkul në gjunjë. Por Pjetri i tha: ‘Ngrihu në këmbë! Edhe unë njeri si ti jam. Perëndia më tha të vija në shtëpinë tënde edhe pse judenjtë nuk hyjnë në shtëpitë e jojudenjve. Tani të lutem, më thuaj, pse më thirre?’

Korneli i tha Pjetrit: ‘Katër ditë më parë po i lutesha Perëndisë dhe një engjëll më tha të të thërrisja. Të lutem, na mëso fjalët e Jehovait!’ Pjetri tha: ‘Kam mësuar se Perëndia nuk është i anshëm. Ai pranon këdo që dëshiron ta adhurojë.’ Pjetri u mësoi atyre shumë gjëra për Jezuin. Pastaj fryma e shenjtë zbriti mbi Kornelin e mbi të gjithë ata që ishin me të, dhe të gjithë u pagëzuan.