Jezui ushqen mijëra veta

Pak para Festës së Kalimit të vitit 32 të e.s., apostujt u kthyen pasi kishin predikuar për një kohë të gjatë. Ishin të lodhur, prandaj Jezui u tha të shkonin me të në Betsaidë me varkë, ku mund të çlodheshin. Por, kur varka iu afrua bregut, Jezui pa se mijëra njerëz i kishin ndjekur. Edhe pse ai donte të qëndronte vetëm me apostujt, i mirëpriti me dashamirësi njerëzit. Pasi shëroi të sëmurët që ishin mes tyre, filloi t’i mësonte. Gjithë ditën, Jezui i mësoi për Mbretërinë e Perëndisë. Kur ra mbrëmja, apostujt vajtën dhe i thanë: ‘Njerëzit duhet t’i ketë marrë uria. Lëri të shkojnë që të marrin diçka për të ngrënë.’

Jezui iu përgjigj: ‘S’kanë pse të ikin. Jepuni diçka për të ngrënë.’ Apostujt e pyetën: ‘Dëshiron që të shkojmë e të blejmë bukë për ta?’ Filipi, një nga apostujt, tha: ‘Edhe po të kishim shumë para, nuk do të gjenim dot aq shumë bukë për turmën.’

Jezui i pyeti: ‘Sa ushqim kemi?’ Andrea u përgjigj: ‘Kemi 5 bukë dhe 2 peshq të vegjël. Janë shumë pak.’ Jezui tha: ‘M’i sillni bukët dhe peshqit.’ Ai u tha njerëzve të uleshin në bar, e të ndaheshin në grupe me nga 50 ose 100 veta. Jezui mori bukët dhe peshqit, ngriti sytë nga qielli dhe u lut. Pastaj ua dha ushqimin apostujve që t’ua shpërndanin njerëzve. Të gjithë sa ishin aty, 5.000 burra përveç grave e fëmijëve, hëngrën sa u ngopën. Më pas, apostujt mblodhën atë që teproi, që të mos shkonte dëm asgjë. U mbushën plot 12 shporta. Kjo ishte një mrekulli e jashtëzakonshme, apo jo?

Njerëzve u bëri aq shumë përshtypje, saqë donin ta bënin Jezuin mbret. Por Jezui e dinte se nuk kishte ardhur akoma koha që Jehovai ta bënte mbret. Prandaj ai e nisi turmën dhe u tha apostujve të shkonin në anën tjetër të Detit të Galilesë. Ata hipën në varkën e tyre, kurse Jezui u ngjit vetëm në një mal. Pse? Sepse donte të kalonte kohë me Atin e tij duke u lutur. Sado i zënë të ishte, Jezui gjithmonë gjente kohë të lutej.