A mund të kryhen vepra të mira në Sabat?

Jezui ka bërë plot vepra të mira gjatë shërbimit të tij në Galile, por nuk po mendon të rrijë vetëm aty. Ai thotë: «Duhet t’ua shpall lajmin e mirë për Mbretërinë e Perëndisë edhe qyteteve të tjera.» Ndaj shkon ‘të predikojë nëpër sinagogat e Judesë’. (Luka 4:43, 44) Është tamam koha e duhur, sepse është pranverë dhe në Jerusalem po afrohet një festë.

Ungjijtë flasin më tepër për shërbimin e Jezuit në Galile, se për veprën e tij në Jude. Apatia që ndesh Jezui në Jude, nuk e pengon të predikojë në mënyrë aktive e të bëjë kudo vepra të mira.

S’kalon shumë dhe Jezui niset drejt Jerusalemit, qyteti kryesor i Judesë, për të marrë pjesë në Festën e Kalimit të vitit 31 të e.s. Pranë Portës së Deleve që është plot me njerëz, ndodhet Betzata, një rezervuar i madh i rrethuar me kolonada. Aty vijnë shumë të sëmurë, të verbër e të çalë. Pse? Sepse besohet gjerësisht se, nëse njerëzit hyjnë në rezervuar kur trazohet uji, mund të shërohen.

Është Sabat dhe Jezui sheh pranë rezervuarit një burrë që ka 38 vjet i sëmurë. Jezui e pyet: «A dëshiron të shërohesh?» Burri i përgjigjet: «Imzot, unë nuk kam njeri që të më futë në rezervuar kur trazohet uji. Sapo vij unë, një tjetër zbret përpara meje.»—Gjoni 5:6, 7.

Pastaj Jezui thotë diçka që duhet ta habitë burrin dhe të tjerët që po dëgjojnë: «Ngrihu, merr shtrojën dhe ec.» (Gjoni 5:8) Dhe ai bën pikërisht kështu. Burri shërohet menjëherë, merr shtrojën dhe nis të ecë!

Në vend se të gëzojnë për mrekullinë që sapo ka ndodhur, judenjtë i drejtohen burrit me ton gjykues: «Është Sabat dhe nuk është e ligjshme të mbash shtrojën.» Burri u përgjigjet: «Ai që më shëroi, më tha: ‘Merr shtrojën dhe ec.’» (Gjoni 5:10, 11) Këta judenj nuk janë dakord që të bëhen shërime në Sabat.

Ata e pyesin se kush i tha të merrte shtrojën e të ecte. Pse i bëjnë këtë pyetje? Sepse Jezui është «larguar pa u ndier mes turmës», dhe burri nuk i mori vesh emrin. (Gjoni 5:12, 13) Gjithsesi, më vonë, ai e takon Jezuin në tempull dhe i mëson emrin.

Pas kësaj burri shkon të takojë judenjtë që e kishin pyetur se kush e shëroi dhe u thotë se ishte Jezui. Sapo e marrin vesh, judenjtë shkojnë të takojnë Jezuin. Mos vallë duan të dinë si arrin ai të bëjë vepra kaq të mrekullueshme? Aspak. Duan ta kritikojnë për gjërat e mira që Jezui bën në Sabat. E madje nisin ta përndjekin.