Dziękujmy Jehowie za Jego serdeczną życzliwość
„Niechże będą składane Jehowie dziękczynienia za jego serdeczną życzliwość i za cudowne dzieła sprawione dla synów ludzkich”. — Ps. 107:8, NW.
1, 2. (a) Czego tak bardzo potrzebujemy w przykrych sytuacjach? (b) Czego pod tym względem często brakuje w dzisiejszym świecie? (2 Tym. 3:1, 2).
JAKŻE dobrze jest mieć w trudnych chwilach kogoś, kto wiernie stoi przy naszym boku! Niewątpliwie każdy z nas — być może z powodu własnych błędów lub słabości — znalazł się już kiedyś w sytuacji, która pogrążyła go w przygnębieniu lub nawet przysporzyła mu cierpień. Czy nie wzbudziło w nim wdzięczności, jeśli wtedy ktoś z samej życzliwości bezinteresownie mu wybaczył winę i przyszedł z pomocą, uwalniając go od udręki?
2 Przysłowie biblijne głosi, co następuje: „Przyjaciel kocha w każdym czasie, a bratem się staje w nieszczęściu” (Prz. 17:17). Przykłady takiej życzliwości wypływającej z niesamolubnej sympatii nie są dziś niestety zbyt częste. Niekiedy właśnie osoby uważane za przyjaciół potrafią zadać najdotkliwszy cios (Prz. 18:24). A z drugiej strony jest wiele ludzi, którzy wcale tego nie doceniają, gdy się ich otacza taką pełną oddania życzliwością. Mnóstwo mężczyzn uważa wierność i przywiązanie swoich żon za coś całkiem oczywistego i tylko rzadko wyraża wdzięczność za ich serdeczną troskę. Podobną postawę przyjmują liczne żony wobec swych kochających mężów. Ale jaka to radość, kiedy czuła życzliwość spotyka się z wdzięcznością i docenianiem!
3. Jakimi słowami psalmista wskazał największego naszego przyjaciela?
3 Wszelkie dowody sympatii okazywanej przez ludzi są doprawdy nikłe, jeśli je porównać z serdeczną życzliwością Tego, o którego przyjaźń należy się ubiegać i cenić ją ponad wszystko inne. Jemu to śpiewał psalmista: „Składajcież Jehowie dziękczynienia, bo jest dobry; bo jego serdeczna życzliwość trwa aż po czas niezmierzony”. — Ps. 107:1, NW.
CENNA ZALETA
4, 5. (a) Co rozumiemy przez wyrażenie „serdeczna życzliwość”? (b) Dlaczego serdeczną życzliwość zalicza się do cech charakterystycznych Jehowy? (Ps. 86:15).
4 Jak rozumieć tę „serdeczną życzliwość” Jehowy, o której jest mowa w Psalmie 107? Chodzi tu o zaletę ściśle związaną z miłością, która się objawia żywym zainteresowaniem drugimi. Wyrażenie „serdeczna życzliwość” jest tłumaczeniem hebrajskiego słowa cheʹsed, które właśnie mieści w sobie pojęcie życzliwości lub względów wypływających z miłości. Obejmuje jednak coś więcej. Profesor R. E. Perry zaznacza, iż cheʹsed określa „postawę Boga albo człowieka, zrodzoną na gruncie wzajemnych stosunków”, a zwłaszcza „‛życzliwość’ lub ‛pomoc’ okazaną przez kogoś wyższego. (...) Podstawowy sens [słowa cheʹsed] to ‛lojalna miłość’”. A zatem serdeczna życzliwość Boga wiąże się także z wiernością. Toteż według angielskiego przekładu Revised Standard Version Salomon mówi o Bogu: „Okazał wielką, niezachwianą miłość [czyli serdeczną życzliwość] Dawidowi, memu ojcu”. — 2 Kron. 1:8; porównaj z tym Księgę 2 Samuela 9:1-7.
5 Serdeczna życzliwość Jehowy nie jest więc zależna od przypadku, jak łaska kapryśnego króla. Wprost przeciwnie, wiąże się nierozłącznie z solidarnością i lojalnością. Jehowa wielce sobie ceni tę zaletę i z przyjemnością ją przejawia, zwłaszcza w stosunku do osób wiernych Jemu. Powinny one także uznawać jej wartość. Słusznie napisał Dawid: „Jak cenna jest Twoja łaska [serdeczna życzliwość, NW], synowie ludzcy przychodzą do Ciebie, chronią się w cieniu Twych skrzydeł”. — Ps. 36:8.
6. Dlaczego powinniśmy przeanalizować swój stosunek do serdecznej życzliwości Jehowy?
6 Podstawowe prawo fizycznego wszechświata głosi, że każdej akcji towarzyszy reakcja o równej sile i przeciwnym kierunku. Jednakże nie należy tej zasady przenosić automatycznie na sprawy duchowe. Każdy z nas może sobie zadać pytanie: Jak reaguję na przejawy serdecznej życzliwości Boga? Wielu ludziom trudno na to odpowiedzieć, bo wyrażenie „serdeczna życzliwość” wydaje im się dosyć abstrakcyjne. A ty sam, czytelniku, czy zastanawiałeś się już nad tym, w jaki konkretny sposób Bóg dał ci odczuć swoją serdeczną życzliwość? Takie rozważania mogą pogłębić u ciebie docenianie tej Boskiej zalety i przybliżyć cię ku Niemu.
BÓG ŻYCZLIWY DLA WSZYSTKICH
7. Czy Bóg ogranicza swą życzliwość jedynie do tych, którzy sobie zaskarbili Jego uznanie?
7 Lojalną miłość, czyli „serdeczną życzliwość”, Jehowa wprawdzie okazuje tym, którzy nawiązali z Nim dobre stosunki, ale to wcale nie oznacza, jakoby był nieżyczliwy dla ludzi spoza tego kręgu. Syn Boży, przebywając na ziemi, powiedział: „On jest dobry dla niewdzięcznych i złych. Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny” (Łuk. 6:35, 36). Apostoł Paweł mógł więc oświadczyć o Bogu bałwochwalczym mieszkańcom Listry: „Nie przestawał dawać o sobie świadectwa czyniąc dobrze. Zsyłał wam deszcz z nieba i urodzajne lata, karmił was i radością napełniał wasze serca” (Dzieje 14:17). Wszystko to jest dowodem niezasłużonej życzliwości ze strony Boga, wyrazem wielkiego miłosierdzia dla całej ludzkości.
8. (a) Jakich powodów do dziękowania Jehowie dostarcza nam dzieło stworzenia? (Ps. 33:5, NW). (b) Jakie mamy jeszcze ważniejsze podstawy do wdzięczności?
8 Jakże łatwo jest wszystko, co się posiada, uznać za rzecz samo przez się zrozumiałą! Zapytaj jednak sam siebie: Jak opisałbyś kolor nieba lub piękno kwiatu komuś, kto nigdy nie widział? Czy głuchemu od urodzenia potrafiłbyś wyjaśnić, na czym polega słyszenie i co to znaczy słuchać śpiewu ptaków, prowadzić rozmowę albo przysłuchiwać się przyjemnej muzyce? Czyż słuch i wzrok, którymi dysponujemy prawie wszyscy, nie są prawdziwymi dobrodziejstwami? A jak często wyrażamy za nie swoją wdzięczność Bogu, naszemu Stwórcy? (Prz. 20:12; Wyjścia 4:11). Niemniej istnieją daleko ważniejsze powody, by dziękować Jehowie i wysławiać Go: Znajdujemy je w Jego cudownym postępowaniu z nami, umożliwiającym nawiązanie z Nim dobrych stosunków. Dzięki temu stajemy się nie tylko odbiorcami Jego zwykłej życzliwości, okazywanej całej ludzkości, ale ponadto przedmiotem Jego lojalnej miłości, Jego serdecznej życzliwości przeznaczonej dla tych „synów ludzkich”, u których znalazły oddźwięk Jego miłosierne postanowienia i którzy służą Mu z wdzięcznością. — Ps. 107:8, NW.
9. W jakiej sytuacji znajdowali się kiedyś poganie efescy? Jak niektórzy z nich zostali chrześcijanami?
9 Apostoł Paweł pisze, że chrześcijanie pochodzenia pogańskiego w starożytnym Efezie byli niegdyś „poza Chrystusem, obcy względem społeczności Izraela i bez udziału w przymierzach obietnicy, nie mający nadziei ani Boga na tym świecie” (Efez. 2:11, 12). Ponieważ wolą Bożą było, aby zarówno Żydom, jak i innym narodom dać możliwość przyjęcia Chrystusa, więc orędzie pojednania skierowano także do pogan (Efez. 2:16; Kol. 1:21, 22; 2 Kor. 5:18-21). Było to dla nich szczególnie ważnym powodem do dziękowania Bogu za Jego miłosierdzie.
10. Dlaczego i ty możesz być wdzięczny Bogu za Jego niezasłużoną życzliwość?
10 Czy z tobą sprawa przedstawia się inaczej? Czy masz mniej podstaw do dziękowania Bogu? Pomyśl o tych milionach ludzi na świecie, którzy do dziś są zaślepieni błędnymi naukami religijnymi (2 Kor. 4:3, 4; Mat. 15:8, 9, 14). Może i ty nie miałeś „nadziei ani Boga na tym świecie”, a teraz znasz prawdę Słowa Bożego i możesz Mu służyć. Czy regularnie dziękujesz Bogu za to, że pozwolił ci zapoznać się z prawdą i zadzierzgnąć z Nim więź przyjaźni?
11. W jaki sposób Jehowa okazał wielką życzliwość niektórym poganom w starożytnym Efezie?
11 Rozpatrzmy jeszcze tę sprawę bardziej od strony osobistej. Kiedy prawda dotarła do wspomnianych Efezjan, prawdopodobnie było wśród nich, podobnie jak w Koryncie, wielu ‛rozpustników, bałwochwalców, cudzołożników, rozwiązłych, mężczyzn współżyjących z sobą, złodziejów, chciwych, pijaków, oszczerców i zdzierców’ (1 Kor. 6:9-11). Mimo to mogli dostąpić miłosierdzia, ponieważ Jehowa posłał swego Syna, aby przez jego ofiarę stworzyć podstawę do przebaczenia grzechów. Toteż Paweł przypominał Efezjanom o ‛odpuszczeniu występków, według bogactwa Jego łaski [niezasłużonej życzliwości, NW]’ (Efez. 1:7). Czyż gotowość przebaczenia ich grzechów nie była cudownym przejawem niezasłużonej życzliwości Boga? A co z nami?
12, 13. (a) Co każdy z nas wie o swej przeszłości zgodnie z Listem do Tytusa 3:3-5? (b) Jakie więc mamy osobiste powody do dziękowania Jehowie?
12 Każdy z nas dobrze zna swoją przeszłość. Przypuszczalnie pamiętamy o wielu grzechach, które popełniliśmy i które wymagały przebaczenia; o licznych dalszych winach zresztą już zdążyliśmy zapomnieć. Sama myśl, iż Bóg w swym miłosierdziu i miłości jest gotów nam przebaczyć, powinna pobudzić nasze serca do zastanowienia. Jest to oczywisty dowód życzliwości, którą nam okazał dzięki temu, że uznaliśmy ofiarę Chrystusa i przejawiliśmy wiarę. Wyobraź sobie, drogi czytelniku, że masz nowy garnitur, który bardzo ci się podoba, ale kiedy go założyłeś, od razu zrobiła ci się na nim plama. Z pewnością zaniesiesz go natychmiast do punktu chemicznego czyszczenia w nadziei, że da się ją usunąć. Poszedłszy później odebrać ubranie stwierdzasz, że plama faktycznie zniknęła. Czy nie uraduje cię to, a nawet napełni wdzięcznością? Jakież więc uczucie powinno nas przepełniać ze względu na to, iż Jehowa wybaczył nam grzechy, którymi się splamiliśmy w przeszłości? Czy to nie jest cudowny wyraz Jego niezasłużonej życzliwości? — Ps. 103:3, 12-14; Liczb 14:19.
13 Mamy bez wątpienia wszelkie powody, by dziękować Bogu i wysławiać Go za tę Jego niezasłużoną życzliwość. Ponadto odkąd wstąpiliśmy w szeregi Jego ludu, Jego chrześcijańskich czcicieli, okazuje nam w różnoraki sposób swoją lojalność i w swej serdecznej życzliwości spieszy nam z cudowną pomocą.
DLA SWEGO LUDU JAKO CAŁOŚCI
14. Jak jeszcze możemy poznać kolejne powody do dziękowania Jehowie?
14 Już od dawna czciciele Jehowy widzą w postępowaniu Boga z nimi przejawy lojalnej miłości. Rozpatrzenie kilku biblijnych przykładów tego z pewnością pomoże nam dostrzec jeszcze więcej powodów do dziękowania Jemu.
15. Jak Jehowa wybawił Izraelitów z niewoli egipskiej?
15 Księga Wyjścia donosi, jak Jehowa wyswobodził swój lud z niewoli w Egipcie i poprowadził go do zachodniego wybrzeża Morza Czerwonego. Następnie w cudowny sposób rozdzielił wody, tak iż milionowe rzesze Izraelitów i tych, co się do nich przyłączyli, przeszły bez szwanku na drugą stronę. Kiedy Egipcjanie próbowali przeszkodzić Jehowie w ocaleniu Jego ludu, tymi samymi wodami wytracił ich wszystkich włącznie z potężnym faraonem (Wyjścia 14:21-30; Ps. 136:1, 10-15). Jak byś się zachował, gdybyś wtedy był z ludem Bożym?
16. W jaki właściwy sposób zareagował Izrael?
16 Kiedy synowie Izraela wraz z Mojżeszem znaleźli się bezpieczni na drugim brzegu, podziękowali Jehowie pieśnią ze słowami: „Któż jest (...) równy Tobie, Jahwe, w blasku świętości? (...) Wiodłeś twą łaską [serdeczną życzliwością, NW] lud oswobodzony, przeprowadziłeś go Twą mocą w święte Twe mieszkanie” (Wyjścia 15:11-13). Fakt, iż Bóg ich poprowadził i ocalił, napełnił ich ufnością, że będzie nadal tak postępował z nimi, aż dotrą do Ziemi Obiecanej (Wyjścia 15:17). Czynem tym Bóg nie tylko dowiódł swej mocy, ale również okazał czułą życzliwość, za którą Mu dziękowali i Go wysławiali.
17. Jakie analogie tego znajdujemy w postępowaniu Boga z Jego ludem w naszych czasach?
17 Czy reagujesz podobnie? A może jesteś zdania, że w naszych czasach Bóg nie interweniuje w tak szczególny sposób, niosąc swym sługom ocalenie? Co jednak powiesz o współczesnych wypadkach uwolnienia prawdziwych czcicieli Bożych od prześladowania albo usunięcia innych przeszkód utrudniających im działanie? Czy słysząc podobne doniesienia, skłonny jesteś okazać powierzchowne zainteresowanie, aby zaraz zająć się znowu troskami codziennego życia? Na przykład w Hiszpanii, Portugalii i Grecji po wielu latach zakazu, który zmuszał Świadków Jehowy do nauczania i zbierania się w podziemiu, mogą oni teraz swobodnie prowadzić dzieło wychowania biblijnego. Czyż nie jest to powód do radości? Czy to nie wyraz serdecznej życzliwości Jehowy? Bóg przecież mógł pozwolić, żeby się utrzymały poprzednie warunki. Tymczasem Jego wolą było, by doszło do tych zmian. Czy reagujesz na to tak, jak niegdyś Izraelici, dziękując Jehowie i wysławiając Go za te przejawy życzliwości? Czy już rozmawiałeś z innymi o tych przykładach ocalenia, jak gdyby wyśpiewując pieśni pochwalne za serdeczną życzliwość Boga? — Kol. 3:16.
18. W jaki sposób wielu z nas osobiście doznało podobnych przejawów serdecznej życzliwości? (Ps. 22:6, 9, 10).
18 Co więcej, sam miałeś może przeżycia, które podobnie stanowią powód do dziękowania Jehowie za serdeczną życzliwość. Przypuśćmy, że naraziłeś się na szyderstwa przez obstawanie przy zasadach chrześcijańskich. Rzecz mogła polegać na odmowie stosowania nieuczciwych metod w zakładzie pracy, na powstrzymaniu się od oszukiwania w szkole albo na uchyleniu się od udziału w sąsiedzkich plotkach (Efez. 6:5-8; Hebr. 13:18; 1 Tym. 5:13). A może wywierano na ciebie nacisk, by cię zmusić do kompromisu w sprawach wielbienia Boga (Dan. 3:16-18; Apok. 18:4, 5). Taka wrogość czy zniewaga nie należy do przyjemności, prawda? Ale z czasem to być może ustało. Przeciwnicy albo się znudzili, albo też zaczęli cię szanować za trwanie przy zasadach biblijnych. Najważniejsze jednak jest to, że czyniąc, co słuszne w oczach Jehowy, poparłeś w kwestii spornej Jego zwierzchnictwo, a On pomógł ci wytrwać, aż nadeszła ulga. Czyż nie było to przejawem serdecznej życzliwości ze strony Boga, za którą należy Mu dziękować i Go wysławiać? — Ps. 22:23, 26; 23:6.
19. W jaki sposób wysławiano Jehowę, gdy w końcu udało się Dawidowi sprowadzić Arkę Przymierza do Jeruzalem?
19 Biblia zawiera jeszcze wiele innych historycznych przykładów obdarzenia serdeczną życzliwością Bożą. W niejednym wypadku poparł On przez to prawdziwe wielbienie lub dopomógł w jego rozprzestrzenieniu. Pewnego razu chodziło o świętą skrzynię zwaną Arką Przymierza, która reprezentowała obecność Jehowy w Izraelu (Wyjścia 25:10-22). Kiedy Izraelici weszli do Ziemi Obiecanej, Arka przez wiele lat pozostawała w Kiriat-Jearim zamiast w swoim namiocie w Szilo. Dawid chciał ją sprowadzić do Jeruzalem, gdzie zasiadał na tronie Jehowy. Pierwsza próba się nie powiodła (1 Kron. 13:1-14). W końcu jednak wprowadził do Jeruzalem tę Arkę, niesioną przepisowo przez lewitów (1 Kron. 15:1-28). Wielkie to wydarzenie stało się pobudką do wysławiania Jehowy następującymi słowami: „Chwalcie Jahwe, bo dobry, bo na wieki Jego łaskawość [serdeczna życzliwość, NW]”. — 1 Kron. 16:1, 8, 34-36.
20. Co można dziś uznać za podobne przejawy serdecznej życzliwości ze strony Boga?
20 Czy tak samo reagujesz, kiedy ma miejsce kolejny krok ku umocnieniu prawdziwego wielbienia Boga? (Izaj. 2:2, 3). Przypuśćmy, że udostępniono jakiś nowy środek ułatwiający poznanie Jehowy dalszym ludziom. Może chodzić przy tym o nową książkę przeznaczoną do nauczania prawd biblijnych, o specjalne wydanie Strażnicy lub Przebudźcie się! — mające na celu przekonanie czytelników określonego typu o konieczności służenia Bogu — albo też o ulepszenie organizacyjne, jak postanowienie o starszych w zborze. Czy reagujesz wtedy na wzór Dawida, dziękując Jehowie za serdeczną życzliwość wyrażoną w postępie prawdziwego wielbienia? Z pewnością są po temu dostateczne powody.
21. Jaką budowę prawdziwi czciciele Boga uznali w 536 roku p.n.e. za dowód Jego serdecznej życzliwości?
21 Z myślą o własnej sytuacji weź pod uwagę jeszcze jeden przykład biblijny. W drugim miesiącu księżycowym (kwiecień-maj) roku 536 p.n.e. Żydzi, którzy powrócili z wygnania w Babilonie, rozpoczęli odbudowę świątyni Jehowy w Jeruzalem. Nie wyswobodzili się sami spod jarzma babilońskiego ani nie od nich pochodził projekt odbudowy świątyni. Należało to przypisać Jehowie (Ezdr. 1:1, 5). Czy wolno było owo przedsięwzięcie traktować lekko? Przeciwnie, czytamy: „A gdy budowniczowie założyli fundamenty świątyni Jahwe, wtedy wystąpili kapłani (...) i lewici (...) i zaśpiewali, chwaląc Jahwe i dziękując Mu: ‛Dobry On; na wieki trwa Jego łaskawość [serdeczna życzliwość, NW] dla Izraela’. A cały lud podniósł na chwałę Jahwe krzyk głośny z powodu założenia fundamentów domu Jahwe”. — Ezdr. 3:10, 11.
22. Jakich analogii do tego można się doszukać w naszych własnych przeżyciach? Do czego powinny one nas skłonić? (Ezdr. 3:1; Ps. 149:1).
22 Wróćmy do naszych dni. Może twój zbór dawniej musiał wynajmować miejsce na zebrania, a teraz wybudował własną Salę Królestwa. A może ostatnio rozbudowaliście lub odnowiliście swoją salę. Być może wzrasta u was liczba obecnych na zebraniach, bo stale pojawiają się na nich nowo zainteresowane rodziny, albo też wielu członków zboru dało się pobudzić do udziału w pomocniczej służbie pionierskiej. Czy czujesz w tym wszystkim rękę Jehowy? Czy zdajesz sobie sprawę, że to On się do tego przyczynił, wylewając swego ducha i błogosławieństwo? Czy widzisz w tym postępie oczywiste dowody szczodrobliwej życzliwości Jehowy? A czy pobudza to ciebie do radości?
23. Do jakiego wniosku dochodzimy w związku z postępowaniem Boga względem nas? Jaki aspekt tej sprawy zasługuje jeszcze na rozpatrzenie?
23 Nie ulega kwestii, że chrześcijanie mają liczne powody, by dziękować Jehowie i wychwalać Go za Jego serdeczną życzliwość. Wysławiajmy Go i dziękujmy Mu za wyrazy życzliwości związane z ogłoszonym przez Niego zamierzeniem, które ma na celu dobro wszystkich ludzi mieszkających pośród Jego dzieł twórczych. Dziękujmy Mu za jej przejawy względem nas osobiście. Dziękujmy Mu też za serdeczną życzliwość, jakiej doznaliśmy jako członkowie ludu Bożego. Ale — praktycznie rzecz biorąc — w jaki sposób można złożyć Jehowie dziękczynienie za Jego serdeczną życzliwość? Sprawę tę omawia następny artykuł.