Waarheid en geloof zegevieren
JEHOVAH’S GETUIGEN zijn vastbesloten God „met geest en waarheid” te aanbidden (Joh. 4:23, 24). Ja, de bijbelse boodschap die zij verkondigen, stelt inderdaad dwaling aan de kaak, maar evenals de apostel Paulus vragen zij: ’Zijn wij nu dan uw vijanden geworden omdat wij u de waarheid zeggen?’ (Gal. 4:16) Natuurlijk niet! Deze christenen hebben hun naasten lief en willen graag dat zij de geestelijke vrijheid genieten die alleen door de waarheid mogelijk wordt gemaakt. — Joh. 8:32.
Ook zijn de Getuigen vastbesloten krachtig aan hun geloof vast te houden, zelfs indien zij vervolgd worden omdat zij de waarheid spreken. Ja, het geloof van de nederige christenen in Pangi levert het bewijs dat Jehovah’s dienstknechten met zijn hulp in staat zijn hun rechtschapenheid tot het einde toe te bewaren. Dat kan het definitieve einde van dit goddeloze samenstel van dingen zijn of iemands eigen dood in getrouwheid, mogelijk onder wrede, door religie ontketende vervolging. — Matth. 24:13.
Geloof in actie
Deze waarheidlievende personen die in de provincie Kivu werden vermoord, waren niet de enigen die een krachtig geloof aan de dag legden. Neem bijvoorbeeld Bingimeza Bunene, een bejaarde zuster. Twee van haar zonen, Malala Ramazani en Akilimali Walugaba, behoorden tot degenen die in Pangi werden vermoord. Bovendien hadden stamoudsten haar man overgehaald om de moordenaars van zijn neef, Amisi Milende, een handje te helpen. Toen haar twee zonen en haar neef vermoord waren, werd zij door haar hele familie, met inbegrip van haar man, verstoten. Zij vond echter troost in deze woorden van de psalmist: „Ingeval mijn eigen vader en mijn eigen moeder mij werkelijk verlieten — ja, Jehovah zelf zou mij opnemen” (Ps. 27:10). Haar broeders en zusters in het geloof ontfermden zich over haar en vertroostten haar door haar liefdevol te herinneren aan de schitterende opstandingshoop.
De echtgenoot van deze zuster, Ramazani Musombwa, werd tot gevangenisstraf veroordeeld omdat hij bij de dood van zijn neef betrokken was geweest, maar werd uiteindelijk vrijgelaten. Later erkende hij dat hij onder de indruk was geraakt van het moedige standpunt van zijn vrouw en van de liefde die mede-Getuigen haar en de diepbedroefde schoondochters betoonden. Nu geeft hij te kennen dat hij diep berouw heeft en vergezelt hij zijn vrouw naar vergaderingen van Jehovah’s Getuigen. Vanwege zijn totale ommekeer staat hij bloot aan felle kritiek en spot, maar hij is vastbesloten van nu af aan Jehovah te dienen.
Alle andere diepbedroefde jonge weduwen werden door hun familie verstoten uit angst door Kimbilikiti te worden gedood. Deze jonge vrouwen bleven allen standvastig weigeren hun geloof in Jehovah te verloochenen. Zij werden door hun geloofsgenoten opgenomen en hebben ervaren wat Jezus voorzei met de woorden: „Er is niemand die ter wille van mij en ter wille van het goede nieuws huis of broers of zusters of moeder of vader of kinderen of velden heeft verlaten, die niet nu, in deze tijdsperiode, honderdvoudig zal ontvangen, huizen en broers en zusters en moeders en kinderen en velden, mét vervolgingen, en in het komende samenstel van dingen eeuwig leven.” — Mark. 10:29, 30.
Geloof en waarheid hebben gezegevierd
De toestand in het gebied van Pangi is voor Jehovah’s Getuigen nu weer normaal geworden. Alle nabestaanden en geïnteresseerden die zich gedwongen hadden gezien naar andere dorpen en steden te vluchten, zijn naar huis teruggekeerd. Weer prediken Jehovah’s Getuigen de Koninkrijksboodschap daar, met hernieuwde ijver en vastberadenheid. Ondanks alles wat zij hebben doorgemaakt, zijn zij als ’de broeders die wegens de gevangenisboeien van Paulus vertrouwen hadden gekregen en des te meer moed toonden om het woord van God onbevreesd te spreken’. — Fil. 1:14.
Natuurlijk heerst er droefheid over de massamoord op alle acht getrouwe christelijke mannen uit de gemeente Pangi. Maar een andere pionierbedienaar dient nu als presiderend opziener, en Jehovah’s volk daar in het hart van Afrika stelt vertrouwen in Gods liefde voor hen door bemiddeling van Christus, precies zoals Paulus het onder woorden bracht: „Wie zal ons scheiden van de liefde van de Christus? Verdrukking of benauwdheid of vervolging of honger of naaktheid of gevaar of zwaard? . . . Integendeel, in al deze dingen komen wij volledig als overwinnaars uit de strijd te voorschijn door bemiddeling van hem die ons heeft liefgehad.” — Rom. 8:35-39.
Maar waarom zou Jehovah de moord op deze getrouwe Getuigen toelaten? Er hebben zich in de hedendaagse gewelddadige wereld veel gevallen voorgedaan waarin Jehovah zijn volk duidelijk beschermde. Daarmee demonstreert hij hoe hij hen veilig door de „grote verdrukking” heen kan leiden (Matth. 24:21; Jes. 26:20). Maar precies zoals Jezus in Johannes 16:1-3 heeft gezegd, kan hij bij gelegenheid tegenstanders zover laten gaan dat zij afzonderlijke getuigen van Jehovah zelfs doden. Dat dezen in dergelijke situaties hun rechtschapenheid bewaren zoals onze getrouwe broeders in de provincie Kivu deden, dient als een getuigenis en als bewijs dat Gods dienstknechten vastbesloten zijn hun rechtschapenheid zelfs tot de dood toe te bewaren. — Job 27:5; Spr. 27:11.
Het doet ons denken aan het grote getuigenis dat werd gegeven als gevolg van de dood van de eerste-eeuwse martelaar Stéfanus (Hand. 8:1-8). Misschien zal dus de verschrikkelijke massamoord vele leden van de Regastam en anderen in Zaïre en elders ertoe bewegen ernstig na te denken over de bijbelse waarheid. Wat zal het Jehovah’s Getuigen gelukkig stemmen zulke oprechte personen te helpen zich los te maken van de angst en het bijgeloof die bij de Kimbilikiti-religie behoren! En welk een vrijheid zullen allen genieten die Gods schitterende waarheid van harte aanvaarden!