Goede buren — Wij hebben hen nodig

ONLANGS liet een vrouw in Toronto (Canada), die boodschappen ging doen, haar wekelijkse was aan de lijn hangen om te drogen. Terwijl zij weg was, viel de was op de grond. Haar buurvrouw, die dit zag, raapte het voor haar uit de modder op, waste alles opnieuw en hing het weer te drogen.

Hebt u zulke buren? Ongelukkig genoeg schijnen ze thans dun gezaaid te zijn. Vaker komen nieuwsverslagen voor zoals het bericht, ook uit Toronto afkomstig, over een bejaarde vrouw die met haar arm bekneld raakte tegen een hete kachel aan. Zij schreeuwde om hulp, maar haar buren trokken zich niets van haar hulpgeroep aan, en zij werd pas twee dagen later gered. Haar arm moest geamputeerd worden.

Wanneer wij in een gemeenschap leven waar buren voor elkaar zorgen, wordt het leven met zekerheid en vriendelijkheid verrijkt. Goede buren koken maaltijden voor ons als wij ziek zijn, brengen onze kleuters thuis wanneer die al spelend te ver van huis geraken, helpen ons door grotere en kleinere crisissen heen, kopen een paar dingen voor ons terwijl zij hun eigen boodschappen doen, houden ons huis in de gaten als wij weg zijn en maken over het algemeen het leven aangenamer door elke dag „goede morgen” te zeggen. En vanzelfsprekend doen wij deze dingen ook voor hen.

In vroeger tijden waren zulke buren eerder regel dan uitzondering. Zelfs in deze tijd kunt u hen nog aantreffen in plattelandsgebieden en kleine plaatsen. Maar in de grotere steden en rijke voorsteden zijn zorgzame buren met een kaarsje te zoeken; en aangezien de meeste mensen thans in steden of de voorsteden ervan wonen, hebben velen nooit meegemaakt wat het betekent te midden van zorgzame buren te wonen. Een psycholoog zei: „Wel, nu ik in een flat in Toronto woon, zou ik er kunnen sterven en er maanden kunnen liggen voordat iemand het zou merken. Vroeger was het anders.” Hetzelfde geldt voor de meeste andere grote steden.

Deze psycholoog zei dat dit niet altijd zo is geweest. Hoe is hier dan verandering in gekomen?