Waar liefde voor de waarheid wordt gevonden
ER IS een groot verschil tussen de waarheid kennen en de waarheid liefhebben. Iemand zou de waarheid kunnen kennen zonder er in overeenstemming mee te handelen. Heeft men de waarheid echter lief, dan toont men dit door zich eraan te houden.
Tot teleurstelling van velen bestaat er onder kerkleden een droevig gebrek aan liefde voor de waarheid. Dit betekent echter niet dat er thans geen mensen zijn die de waarheid liefhebben. Integendeel, een aantal van deze teleurgestelde mensen is nu blij werkelijke liefde voor de waarheid te hebben gevonden. Waar? Leest u hun ervaringen maar eens, dan zult u het bemerken.
MENSEN DIE DE WAARHEID BEOEFENEN, ZIJN ANDERS
Een jonge vrouw die in een katholiek centrum in Essen (Duitsland) werkte, vertelt van haar teleurstelling over de opvattingen die zij daar onder woorden hoorde brengen: „Ik was verbaasd en teleurgesteld toen men mij vertelde dat de bijbel onderhevig was aan interpretatie en dat men niet alles in de bijbel ernstig diende op te vatten. De bijbel ’had vele veranderingen ondergaan en was alleen van toepassing op bepaalde tijden’, zo werd mij verteld. Het scheppingsverslag werd positief verworpen. Met betrekking tot het celibaat, verklaarde één priester: ’Ik leef nu al vijfendertig jaar in de beste verstandhouding met mijn huishoudster samen, maar wij zijn overeengekomen niet te trouwen.’”
Door een studie van de bijbel met Jehovah’s getuigen ging deze vrouw echter beseffen dat er mensen zijn die de bijbel ernstig opvatten en die niet bang zijn religieuze dwaling aan de kaak te stellen. Na in de Koninkrijkszaal de dialezing over het onderwerp „Een blik van nabij op de kerken” te hebben bijgewoond, zag zij het duidelijke onderscheid tussen de ware en de valse aanbidding.
Toen zij haar moeder vertelde wat zij tijdens deze vertoning over de handelwijze van sommige katholieke geestelijken had gezien en gehoord, meende haar moeder dat de katholieke Kerk in een verkeerd daglicht was gesteld. Zij stond er daarom op dat de spreker een gesprek had met de priester. Tijdens de hieruit volgende discussie zei de moeder herhaaldelijk tot de priester: „Zeg dat wat de Getuigen zeggen niet waar is!” Maar de priester kon niet ontkennen wat er werd gezegd, omdat het de waarheid was.
Wegens haar liefde voor de waarheid verbrak de dochter haar banden met de katholieke Kerk en deelt nu met anderen wat zij heeft geleerd.
Niet allen reageren zo grif op het aan de kaak stellen van religieuze dwaling. Soms zijn mensen zozeer door valse leerstellingen verblind dat zij niets te maken willen hebben met mensen die het niet met hun geloofsovertuiging eens zijn. Als iemand echter in staat is hen te helpen inzien dat wat hun is verteld niet de waarheid is, zijn zij bereid enorme veranderingen aan te brengen. Zo zegt een jonge vrouw uit Californië: „Als kind werd ik door de Zevende-Dagsadventisten onderwezen en bezocht ik hun school. Toentertijd werd ons geleerd dat wij niets van doen mochten hebben met de naam van Jehovah en voordat wij een bijbel kochten altijd eerst bepaalde schriftplaatsen moesten controleren om ons ervan te vergewissen dat die naam er niet in voorkwam.
Ondanks deze religieuze achtergrond trouwde ik op vijftienjarige leeftijd en was als achttienjarige alweer gescheiden. Ondertussen had ik mij tot prostitutie gekeerd, was een naaktmodel geworden, maakte pornofilms en deed ook aan occultisme.
Toen kwamen op zekere dag een negenjarige jongen en zijn grootmoeder met De Wachttoren en Ontwaakt! bij mij aan de deur. Ik zei hun dat ik geen belangstelling had en geen tijdschriften wilde. De man die in de flat bij mij was, zei dat hij ze wel wilde hebben en gaf de jongen veertig cent. Toen we de deur dichtdeden, pakte ik de tijdschriften uit zijn hand, verscheurde ze en gooide ze in de vuilnisbak.
Ongeveer twee maanden later kwam de grootmoeder terug. Weer zei ik tegen haar dat ik geen belangstelling voor Jehovah’s getuigen of hun lectuur had. Ik vertelde haar over Jehovah’s naam en dat deze niet in de bijbel stond en dat wij die als christenen niet dienden te gebruiken. Toen vroeg ze mij mijn bijbel te halen en Psalm 83:18 op te slaan. Toen ik deze tekst las, kreeg ik het op mijn zenuwen. Ik stond daar een ogenblik met open mond en begon toen tegen haar te schreeuwen terwijl ik dingen zei zoals: ’Waarom hebben ze mij niet de waarheid gezegd? Waarom hebben ze tegen me gelogen?’ Ze zag dat ik overstuur was en ging dus weg.
De volgende week kwam zij terug en toen hadden wij een lang gesprek over de bijbel. Daarna hadden we nog verschillende andere keren een gesprek, maar nooit een georganiseerde bijbelstudie. Ik begon te begrijpen dat dit grote veranderingen in mijn leven zou betekenen, veranderingen waar ik eigenlijk niet veel voor voelde. Ik zorgde dus dat ik niet thuis was, behalve wanneer ik een vraag had of zin had om te praten. Ik ging dan naar de buren, waar ik mijn deur in het oog hield totdat zij kwam en wachtte tot zij wegging, of ik liet haar gewoon bellen. Maar op de een of andere manier kwamen wij altijd weer bij elkaar. Ik verhuisde zelfs driemaal maar zij spoorde mij altijd weer op!”
Mettertijd bracht deze jonge vrouw de noodzakelijke veranderingen aan. Zij zegt verder: „Binnen zes maanden predikte ik het goede nieuws en niet lang daarna werd ik gedoopt.”
Zo bleef ook een man in Colombia (Zuid-Amerika) niet beoefenen wat in zijn omgeving algemeen werd aanvaard, toen hij eenmaal begreep dat het verkeerd was. Deze man stond op het punt Jehovah’s getuigen bij hun predikingswerk te vergezellen. Hij had reeds enorme veranderingen aangebracht om zijn leven in overeenstemming met de leer van de bijbel te brengen. Toen hem echter werd gevraagd: „Waar haalt u uw elektriciteit vandaan?” antwoordde hij: „Net als anderen in dit deel van de stad.” En hoe was dat? Hij had eenvoudig twee draden aan een elektriciteitspaal voor straatverlichting vastgebonden en aangesloten. Toen hem werd uitgelegd dat dit een vorm van diefstal was, zag hij het onmiddellijk in en wilde de situatie graag herstellen. Hij meldde de kwestie aan de juiste autoriteiten met de woorden:
„Ik was een nietsnut en een dronkaard en ik ben mijn vrouw ontrouw geweest, maar nu is dit allemaal anders, ziet u. Ik studeer met Jehovah’s getuigen en wil gedoopt worden om een van hen te worden. Ook wil ik mijn huis voor bijbelstudies openstellen en daarom heb ik een elektriciteitsmeter nodig, aangezien Jehovah’s getuigen geen elektriciteit of iets anders stelen.”
LIEFDE VOOR DE WAARHEID LEIDT TOT GETROUWE VOLHARDING
Behalve mensen ertoe te bewegen hun levenswijze te veranderen en in overeenstemming te brengen met Gods Woord, heeft liefde voor de waarheid het voor velen mogelijk gemaakt verschrikkelijke vervolging te verduren.
Een voorbeeld hiervan is een van Jehovah’s getuigen in Liberia, een moeder van vijf kinderen die met haar man die geen Getuige was, in een zeer afgelegen dorp van minder dan tien huizen woonde. Door oerwouden en moerassen ging zij naar de Koninkrijkszaal en behoorde altijd tot de eersten die daar kwamen, ondanks het feit dat haar man haar acht jaar lang tegenstond en haar zelfs hevig mishandelde.
Op een keer verwondde hij haar ernstig met een stok. Hij bracht wonden toe op een van haar benen en zei tegen haar: ’Laat me nu maar eens zien hoe je zonder benen naar de Koninkrijkszaal kunt gaan.’ Zij lag enkele dagen te bed, maar zodra zij zich beter voelde en een beetje kon lopen, was haar eerste tocht naar de Koninkrijkszaal, tot teleurstelling van haar man.
Na vele soortgelijke incidenten kwam ten slotte de climax. Zij hadden een grote boerderij waarop rijst werd verbouwd en deze stond op het punt te worden geoogst. De echtgenoot koos dit moment uit om het gezin in de steek te laten, zonder de bedoeling naar zijn vrouw terug te gaan. Hij ging naar de hoofdstad Monrovia. Ondertussen haalden mede-Getuigen de rijst binnen en redden daardoor de moeder en haar kinderen van de hongerdood.
In Monrovia vond de echtgenoot toevallig onderdak bij een man die, zonder dat hij het wist, een van Jehovah’s getuigen was. Deze Getuige nodigde hem uit voor een vergadering en hoewel hij niet wist wat voor vergadering het was, kon hij eenvoudig niet weigeren mee te gaan aangezien hij in het huis logeerde. In de Koninkrijkszaal werd hij hartelijk verwelkomd en kwam hij te weten dat de aanwezigen Jehovah’s getuigen waren, net als zijn vrouw. Hun vriendelijkheid maakte indruk op hem, aangezien hij nooit had gedacht dat zo’n „krankzinnige religie” (zoals hij het had genoemd) beoefend kon worden door mensen in een stad als Monrovia. Later, in huis, bekende hij aan de Getuige die hem onderdak verleende wie hij was en dat hij naar zijn gezin terugging en Jehovah zou aanbidden.
Thuisgekomen, knielde hij neer voor zijn vrouw, vertelde zijn ervaring en vroeg haar om vergeving. Sindsdien heeft hij nooit een vergadering in de Koninkrijkszaal overgeslagen en vertelt de waarheid, die hij eens zo bitter heeft tegengestaan, nu ijverig aan anderen.
Als u graag met mensen wilt omgaan die overeenkomstig de bijbel leven omdat zij de waarheid liefhebben, zelfs zozeer dat zij er vervolging voor verduren, waarom zou u dan niet, zodra u hiertoe in de gelegenheid bent, naar een Koninkrijkszaal van Jehovah’s getuigen gaan? Overtuig u er dan zelf van of daar liefde voor de waarheid is te vinden.