Het gebruik van theocratische tact
VROEG in de herfst van het vorige jaar gingen twee getuigen van Jehovah op een zondagmorgen in de prachtige Duitse stadswijk van Filadelfia, Pennsylvanië, in de Verenigde Staten, in hun bediening van huis tot huis. Bij een deur werden zij door een vriendelijke, tamelijk jonge moeder binnengenodigd; hoewel zij in één adem vertelde dat zij het erg druk had en rooms-katholiek was, vroeg zij hun toch plaats te nemen en luisterde naar het door een van de Getuigen gehouden bijbeltoespraakje. Toen de twee Getuigen opstonden om weer weg te gaan, vroeg zij een van hen: „Wat denkt u van Billy Graham?”
● De Getuige antwoordde: „In bepaalde opzichten kan Billy Graham met Apollos, een van de discipelen van vroeger, worden vergeleken. Ziet u, hier in Handelingen 18:24-26 wordt gezegd dat Apollos een welsprekend man was en dat hij, daar hij doorkneed was in de Schriften, ’met een bepaalde juistheid over de dingen aangaande Jezus sprak en leerde, hoewel hij alleen met de doop van Johannes bekend was’. Toen twee christenen, Aquila en Priscilla, hem in de plaatselijke synagoge te Efeze hoorden spreken, nodigden zij ’hem tot zich en legden hem de weg van God juister uit’. Dat is nu precies wat Billy Graham nodig heeft. Hij is een welsprekend man die met een bepaalde juistheid predikt, maar het is nodig dat enkele getuigen van Jehovah hem de weg van God juister uitleggen.
● Hoe belangrijk het is niet alleen enige kennis van de bijbel, maar er een nauwkeurige en juiste kennis van te bezitten, blijkt uit wat de Schrift over de doeltreffendheid van Apollos’ prediking heeft te zeggen, zoals wij in Handelingen 19:1-7 kunnen lezen. Het verslag zegt dat toen de apostel Paulus naar Efeze kwam — waar, zoals u zich nog wel zult kunnen herinneren, Apollos zijn redevoeringen had gehouden — hij daar enige van de discipelen ontmoette. Toen Paulus hun vroeg; ’Hebt gij den heiligen Geest ontvangen, toen gij tot het geloof kwaamt?’ antwoordden zij, ’Wij hebben zelfs niet gehoord, dat er een heilige Geest is’. Dit was blijkbaar iets wat Paulus zich moeilijk kon voorstellen, want hij vroeg hun vervolgens, ’Waarin zijt gij dan gedoopt?’ Hun antwoord luidde, ’In den doop van Johannes’. Paulus verschafte hun hierop nauwkeurige en juiste inlichtingen door hun over het verschil tussen de twee soorten van doop in te lichten, als gevolg waarvan zij in Jezus’ naam werden gedoopt en de heilige geest ontvingen”.
● „Zo ziet u”, vervolgde de Getuige, „dat hoewel een vurig en welsprekend redenaar zeer veel overredingskracht kan bezitten, hij zonder een juiste en nauwkeurige kennis van de Schrift weinig tot stand kan brengen wat bij God werkelijk telt. Daar de christelijke gemeente enkel en alleen door de uitstorting van de heilige geest ten tijde van het Pinksterfeest haar begin had gevonden, was het in Apollos’ dagen het belangrijkste in de naam van Jezus te worden gedoopt en de heilige geest te ontvangen. Apollos was hiervan echter niet op de hoogte. Dientengevolge kwam niemand van zijn toehoorders voor de prijs van de hemelse roeping — hetgeen in die tijd door middel van het evangelie van het Koninkrijk een ieder die berouw had, zich had bekeerd en zich aan het doen van Gods wil had opgedragen, voor ogen werd gehouden — in aanmerking.
● Dezelfde beginselen zijn thans van toepassing. Populaire evangelisten weten ondanks al hun aanhalingen uit de bijbel en hun welsprekendheid niets omtrent de belangrijkheid van Jehovah’s naam en de rechtvaardiging ervan, en zij zijn er niet mee op de hoogte wat Gods koninkrijk inhoudt en dat Armageddon ophanden is. Toch is kennis met betrekking tot deze waarheden voor allen die door Armageddon heen willen komen en in Gods nieuwe wereld leven willen verwerven, een gebiedende eis. Billy Graham zou bereid moeten zijn zich te vernederen om deze waarheden, die thans zowel het belangrijkst als het actueelst zijn, te leren kennen”. Bovengenoemde uiteenzetting stelde deze bewonderaarster van de evangelist Billy Graham ten volle tevreden.
● Geen wonder dat Paulus zei: „Een slaaf des Heren behoeft echter niet te strijden, maar moet tactvol zijn jegens allen, bekwaam om te onderwijzen”. — 2 Tim. 2:24, NW.