Van onze lezers

Vermiste kinderen Tegen de tijd dat ik de reeks artikelen „Vermiste kinderen — Wanneer zal die tragedie voorbij zijn?” (8 februari 1995) uitgelezen had, rolden de tranen me over de wangen. Sommige van de ervaringen die in de artikelen stonden, kwamen met de mijne overeen. Ik dank Jehovah dat hij me de kracht heeft gegeven om het te verduren. Door zijn Woord heb ik de hoop verworven op een paradijs waarin mensen niet meer zulke verschrikkelijke dingen zullen ondergaan.

T. O., Brazilië

Japanse gevangene Ik kreeg de aanmoediging het artikel „Mijn vader werd ’met een atoombom uit de gevangenis gebombardeerd’” (8 oktober 1994) te lezen. Nog niet zo lang geleden ben ik als christen gedoopt en ik heb me vaak afgevraagd of ik onder beproeving mijn rechtschapenheid zou bewaren. Toen ik over het rotsvaste geloof van broeder Katsuo Miura las, welden er krachtige emoties in mij op. Het heeft me geholpen in te zien wat er aan mijn eigen geloof ontbreekt — dat ik Jehovah God tot de bron van mijn vertrouwen moet maken.

K. T., Japan

Genetica Op school hebben wij de genetische code besproken. Dus maakte ik van de gelegenheid gebruik om de uitgave over het onderwerp „Uw genetische opbouw — Wat u tot ’u’ maakt” (22 maart 1995) in mijn schrift te steken. Onze lerares wetenschap heeft het artikel met me doorgenomen. Zij vertelde me dat hoewel zij biologe is en jarenlang het DNA heeft bestudeerd, zij onder de indruk was van de diepgang van de stof.

P. N., Italië

De artikelen lieten zien hoe een ingewikkeld onderwerp in begrijpelijke termen uitgelegd kan worden. Daardoor heb ik de stof die ik bij biologie bestudeer, beter kunnen begrijpen. Ik kan echter geen gebruik maken van de citaten in het artikel, omdat u bijvoorbeeld niet de auteur en de uitgever bij de bronvermelding noemt.

M. G., Duitsland

Wegens de beperkte ruimte publiceren wij meestal geen lijsten van wereldse bronnen zoals dat vaak in technische en wetenschappelijke bladen gebeurt. Daar „Ontwaakt!” voor het grote publiek wordt geschreven, niet alleen voor hoger opgeleiden, zijn wij van mening dat zulke bibliografische informatie voor betrekkelijk weinig lezers interessant zou zijn. — Red.

Homoseksualiteit Ik ben dienaar in de bediening en pionier, volle-tijdprediker. De „Jonge mensen vragen . . .”-artikelen over homoseksualiteit lijken wel voor mij geschreven te zijn! (8 februari, 22 februari en 22 maart 1995) In het begin van en halverwege mijn tienerjaren heb ik mij met homoseksualiteit opgehouden. Ik ben ermee gestopt, maar al die tijd is het moeilijk gebleven om tegen die gevoelens te vechten. Dank zij deze artikelen begrijp ik mijn gevoelens eindelijk en ik heb hulp gekregen om te blijven vechten!

Naam onvermeld gelaten, Denemarken

Sinds mijn puberteit heb ik homoseksuele gevoelens. Ik ben als christen grootgebracht, dus die gevoelens zijn echt verwarrend voor me geweest. Omdat ik me zo schaamde en erdoor in de war was, heb ik mezelf er nooit toe kunnen brengen iemand in vertrouwen te nemen, zelfs niet mijn eigen ouders. Ik ben nu met een knappe vrouw getrouwd, maar nog steeds heb ik af en toe verkeerde verlangens. Uiteindelijk heb ik mijn vrouw mijn geheim verteld en zij heeft me aangemoedigd met de ouderlingen in de gemeente te praten. Zij waren vol begrip en heel aanmoedigend. Als ik iets zou mogen zeggen tegen iemand die met deze gevoelens worstelt, zou het dit zijn: Houd het niet geheim. Vertel het aan je huwelijkspartner, je ouders, een ouderling of een goede vriend — maar houd het niet voor jezelf.

Naam onvermeld gelaten, Verenigde Staten

Vanaf mijn kinderjaren ben ik seksueel misbruikt. Nooit heeft iemand me liefde of genegenheid betoond. Ik bedreef homoseksualiteit, maar als jonge mensen eens wisten wat een schaamte, pijn, verdriet en frustraties homoseksuele gedragingen met zich brengen, zouden zij ervoor op de vlucht gaan. Velen vermijden het over dit onderwerp te praten, maar u hebt het op een duidelijke manier behandeld. Ik dank u met heel mijn hart dat u over zulke thema’s schrijft.

Naam onvermeld gelaten, Brazilië