Alligators — Zeldzaam, wit en blauwogig!

IN HET volgende door Curt Burnette voor het Audubon Institute geschreven communiqué wordt het verhaal verteld van de opmerkelijke witte alligators.

„De alligators die een witte huid en blauwe ogen hebben, zijn een genetische mutatie van de Mississippi-alligator en zijn geen andere soort. Deze mutatie wordt leucismus genoemd en het zijn dus leucistische alligators. Albino’s hebben een witte huid en rozeachtig-gele ogen. Leucistische dieren hebben gepigmenteerde ogen. Albinisme is zeldzaam, maar leucismus is nog zeldzamer. Hoewel leucismus bij enkele andere diersoorten bekend is, zijn de witte alligators de eerste leucistische alligators waarvan men het bestaan kent.

Er zijn achttien witte alligators, allemaal eind augustus 1987 ontdekt in dezelfde nestplaats. Drie vissers, Cajuns, vonden ze bij Houma in Louisiana, ten zuidwesten van New Orleans. Ze waren zo’n een à twee weken oud toen de eerste op 5 september 1987 naar de Audubon Zoo werden gebracht. Naast de achttien witte werden er zeven gevangen die normaal van kleur waren, terwijl een onbekend aantal normale wist te ontkomen. Het nest lag op land dat eigendom is van de Louisiana Land and Exploration Company (LL&E). Hoewel het nestgebied in de gaten is gehouden en er eieren zijn verzameld en uitgebroed, zijn er nooit weer witte alligators ontdekt.

Alle achttien witte alligators en de zeven normale uit hetzelfde nest zijn mannetjes. Dit is mogelijk doordat het geslacht van een baby-alligator wordt bepaald door de temperatuur van het nest, zodat het allemaal mannetjes kunnen zijn, maar ook allemaal vrouwtjes of een mengeling van beide. Op het moment waarop ik dit schrijf, beginnen de alligators geslachtsrijp te worden (vijf à zes jaar). De grootte van de achttien varieert van ongeveer 1,5 meter en 22-27 kilo tot zo’n 2,5 meter en bijna 115 kilo. Dit is het gevolg van verschillende verzorgingstechnieken. Alligators die op de alligatorfarm van LL&E worden grootgebracht, groeien sneller.

LL&E bezit veertien van de witte alligators en is zo vriendelijk geweest er vier aan het Audubon Institute te schenken. Het Institute stelt er op het moment twee tentoon in zijn Audubon Zoo en twee in zijn Aquarium of the Americas. Twee alligators worden om beurten uitgeleend aan andere dierentuinen en aquariums en zijn al naar ruim tien verschillende in de VS en één in Japan geweest.

De witte alligators zijn over de hele wereld beroemd en populair geworden. Het nieuws over hun ontdekking werd wereldwijd uitgezonden door CNN. Ze zijn talrijke malen op de televisie geweest, onder meer in de Today Show, de Nashville Network, de Tonight Show, CBS Morning News, Late Night with David Letterman, Christian Broadcast Network, MTV en verscheidene buitenlandse nieuws- en ochtendshows. Af en toe worden ze ergens ter wereld besproken in krante- en tijdschriftartikelen. Enkele jaren geleden bevatte een Frans blad een artikel met foto’s van ze, waarop het publiek zo enthousiast reageerde dat er een vervolgartikel op kwam.

Hoe komt het dat er zo weinig witte alligators zijn en nog nooit iemand er een gezien had? Om te beginnen zijn het zeldzame mutaties, maar bovendien zijn alligators met leucismus of albinisme duidelijk en dodelijk in het nadeel bij normale alligators. Wanneer een baby-alligator uit het ei kruipt, is hij slechts 20 à 25 centimeter lang. De moederalligator waakt een poosje over het nest maar al gauw zijn de kleine alligators op zichzelf aangewezen. De normale baby-alligators zijn geel met zwarte strepen en gaan prachtig op in hun omgeving. Een witte baby zal snel opgemerkt worden door allerlei roofvijanden en wordt dan een gemakkelijke prooi.

Twee laatste interessante en ongewone feiten over de witte alligators: hun zwarte vlekken en hun temperament. Slechts enkele van de witte alligators kwamen met zwarte vlekken uit het ei. De meeste hadden er helemaal geen. Maar toen ze opgroeiden, begonnen er meer wat zwarte vlekken te vertonen. Bijna alle vlekken ontwikkelden zich alleen rond de kop en de nek. Het heeft het gemakkelijker gemaakt ze uit elkaar te houden, hoewel sommige helemaal nooit vlekken hebben gekregen.

En tot slot is iedereen die met de witte alligators heeft gewerkt het erover eens, dat ze feller en temperamentvoller zijn dan normale alligators. Niemand weet zeker hoe dat komt, maar ze worden behandeld alsof het snelle en lichtgeraakte krokodillen zijn in plaats van betrekkelijk trage en rustige alligators. Nog een van de vele mysteries rond deze witte wonderen van het moeras!” — Door Curt Burnette, Audubon Institute.

[Illustratieverantwoording op blz. 16]

Foto’s: Audubon Zoo, New Orleans