Van onze lezers

Haaruitval Ik heb lang op het artikel „Alopecia — Haaruitval waarover men niet praat” (22 april 1991) gewacht. Ik lijd al verscheidene jaren aan alopecia universalis en heb veel artsen geraadpleegd zonder zichtbaar resultaat. Ik heb geprobeerd meer over alopecia te weten te komen, maar met weinig succes. Het artikel heeft me geholpen mijn situatie kalm te aanvaarden, in afwachting van de tijd dat niemand zal zeggen: „Ik ben ziek.” — Jesaja 33:24.

R. C., Italië

Nachtclubs Het artikel „Jonge mensen vragen . . . Wat valt er te zeggen over nachtclubs?” (8 februari 1991) was in mijn geval een schot in de roos. Mijn leven ging bergafwaarts nadat ik op 15-jarige leeftijd naar een nachtclub begon te gaan. Eerst was het onschuldig plezier. Ik danste met vrienden en vriendinnen van school. Er werden niet-alcoholische dranken geserveerd aan een frisbar. Mijn christelijke ouders wisten niet dat ik erheen ging — ik klom er stiekem voor uit mijn raam. Het „onschuldige” dansen leidde tot drinken, vervolgens tot drugs, en toen tot homoseksualiteit. Ik heb me uiteindelijk los weten te maken uit de nachtclubwereld, maar nu betaal ik er de prijs voor dat ik een dubbel leven heb geleid. Ik wilde mijn ervaring gewoon vertellen in de hoop dat misschien iemand anders zich nu nog eens zal bedenken alvorens naar nachtclubs te gaan.

L. E., Verenigde Staten

Rap of rock? Ik ben blij dat u in uw artikel „Op muziek gezette obsceniteit” (8 maart 1991) aandacht hebt besteed aan het probleem van de obsceniteit in de populaire muziek. U hebt u echter vergist met het classificeren van de groep „2 Live Crew” als een rockgroep. Het is in werkelijkheid een rapgroep, die de tekst spreekt in plaats van zingt.

D. L., Verenigde Staten

Onze dank voor de opheldering. Uiteraard zullen sommigen rap als gewoon een bepaalde vorm van rockmuziek beschouwen. Hoe dan ook, christenen moeten selectief zijn in hun keuze van muziek, ongeacht de naam die eraan gegeven wordt. — Red.

Ziekenhuisverblijf Hartelijk dank voor de bondige, deugdelijke informatie in de serie „Ziekenhuizen — Hoe kunt u de situatie aan?” (8 maart 1991) Ik zou er graag aan toevoegen dat als het niet om een noodsituatie gaat en er een nauwkeurige diagnose is gesteld, u zo veel mogelijk te weten moet zien te komen over uw ziekte en de therapieën ervoor. Alleen als u welingelicht bent, kunt u verstandige beslissingen nemen. De plaatselijke bibliotheek of de ziekenhuisbibliotheek bevat vaak heel wat nuttige informatie.

E. D., Verenigde Staten

Narcolepsie Ik schrijf om mijn waardering te uiten voor het artikel „Narcolepsie — Een slaapziekte” (8 april 1991). U hebt geen idee wat het voor mij betekende deze ziekte erkend te zien in een internationaal tijdschrift! Ik kreeg last van narcolepsie toen ik 15 was en nu ik 77 ben heb ik het nog steeds!

M. S., Engeland

Ik was zeer onder de indruk van de nauwkeurigheid van de uiteenzetting van de schrijver en van het medegevoel waarmee hij het onderwerp behandelde. Ik wilde dat wij erop konden rekenen dat alle bladen voor die benadering kozen. U hebt de lijders aan deze kwaal een dienst bewezen, vooral degenen die op gebrek aan begrip voor hun kwaal stuiten.

P. J. H. S., Eresecretaris van de Engelse Narcolepsie Vereniging

Kleurenblindheid Al lang wachtte ik op een artikel zoals dat getiteld „Kleurenblindheid — Een merkwaardige afwijking” (22 februari 1991). Als lijder aan kleurenblindheid was ik altijd aanleiding tot gelach en nieuwsgierigheid als ik zei dat mijn bloed groen is of dat een regenboog slechts twee kleuren heeft. Maar dank zij uw artikel zal ik beter begrepen worden. Vol vertrouwen op Jehovah hoop ik eens de regenboog in al zijn kleuren te zien.

I. F. O., Brazilië