Jonge mensen vragen . . .

Wanneer zal ik van mijn ouders make-up mogen gaan gebruiken?

Ontwaakt!: „Hoe oud moet een meisje zijn voordat zij make-up mag gebruiken?

Juliea: Dertien jaar, lijkt me.

Ontwaakt!: Waarom?

Julie: Dat weet ik niet.

Ontwaakt!: Is twaalf jaar te jong?

Julie: Ja.

Ontwaakt!: Maar dertien is oud genoeg?

Julie: Ja.

Sallie: Ik vind dat als een meisje weet hoe ze make-up moet gebruiken en er niet mee uitziet alsof ze in een rockband of zo zit, ze het moet mogen gebruiken.

John: Ik vind dat ze het alleen moeten gebruiken als ze er zonder make-up niet leuk uitzien.

Gloria: Ja, met make-up kun je de natuur een beetje helpen.

Larry: Maar waarom zou iemand van dertien ’de natuur een beetje willen helpen’? Dat hoeven ze toch nog niet! Ik vind dat meisjes een jaar of achttien moeten zijn voordat ze make-up gaan gebruiken.

IN DE Verenigde Staten geven tieners jaarlijks meer dan vijf miljard dollar uit aan schoonheidsmiddelen en cosmetica. Het zou dan ook heus niet vreemd zijn als je vindt dat ook jij het recht hebt lippenstift, rouge of oogschaduw te gebruiken als je dat wilt. Maar misschien denken je ouders daar heel anders over.

„Toen ik dertien was, heb ik aan mijn moeder gevraagd of ik het mocht gebruiken”, vertelt de zeventienjarige Nina. „Ze zei: ’Nina, je hebt het nog niet nodig.’” De ouders van Shelly reageerden al net zo. „Ik vroeg toestemming toen ik een jaar of dertien was en ze zeiden dat ik het pas mocht gebruiken als ik vijftien was. Ik vroeg: ’Waarom dan pas?’”

Waarom make-up belangrijk is voor meisjes

Zoals de inleidende dialoog illustreert, is er zelfs onder tieners veel verschil van mening over dit onderwerp. Het is dan ook geen wonder als je ouders en jij het op dat punt misschien moeilijk eens kunnen worden! Toch kan het onredelijk streng overkomen als je ouders het je ronduit verbieden. „Je kijkt naar de meisjes op school”, vertelt een zekere Monica, „en die gebruiken het allemaal.” Misschien vraag je je ook af waarom je moeder het wel mag gebruiken en jij niet! Bovendien word je wat ouder en ga je je uiterlijk steeds belangrijker vinden.

De puberteit heeft veranderingen teweeggebracht in je lengte, gewicht en figuur. Zoals het boek The Secret of a Good Life With Your Teenager opmerkt, „gaan [jongeren] er door deze veranderingen meer dan ooit over piekeren of zij wel aantrekkelijk zijn . . . Zij vinden het ook belangrijk dat hun seksuele identiteit bevestigd wordt. Zij willen vrouwelijk of mannelijk gevonden worden.” Of zoals een schrijfster het onder woorden brengt: Je wilt „beginnen met het ontwikkelen van een eigen stijl . . . [die] de jij die jou het beste bevalt en waarbij je je het prettigst voelt, laat uitkomen”. — Changing Bodies, Changing Lives, door Ruth Bell.

Voor veel meisjes is make-up één manier om gestalte te geven aan die individuele stijl en zich vrouwelijker of aantrekkelijker te voelen. „Als ik make-up op heb, heb ik meer zelfvertrouwen”, verklaarde een tiener. De eerder geciteerde Nina voegt daaraan toe: „Er zijn heel wat knappe meisjes, en als ik me heb opgemaakt, voel ik me zekerder van mezelf.”

Het gebruik van make-up is ook een soort overgangsrite naar de volwassenheid. Een tiener zei het zo: „Je wil niet meer als een kind beschouwd worden.” Sommigen hopen dat een volwassener uiterlijk meer respect zal afdwingen — of zelfs oudere jongens zal aantrekken. Voor anderen is het gebruik van make-up eenvoudig een middel om bij hun leeftijdgenoten te horen. Diane zegt: „Hoe ouder je er uitziet, hoe vlotter de andere jongeren je vinden.”

Veel jongeren echter willen make-up gebruiken om zuiver praktische redenen: om als hun huidkleur niet egaal is dat te camoufleren, om vlekjes of een litteken te bedekken, om hun aantrekkelijke gelaatstrekken beter te laten uitkomen of de minder fraaie te verdoezelen. Zelfs dan kan een verzoek om toestemming voor het gebruik van make-up wrijving in een gezin teweegbrengen. Waarom reageren ouders vaak zo negatief?

Waarom zij misschien nee zeggen

Het is waar dat het ouders soms moeite kost het feit te verwerken dat hun kinderen volwassen worden. Sommigen kunnen daardoor de neiging hebben de teugel wat te strak te houden. Niettemin willen de meeste ouders eenvoudig het beste voor hun kinderen. Daarom vermaant de bijbel: „Luistert, o zonen, naar het strenge onderricht van een vader en schenkt aandacht, ten einde verstand te leren kennen” (Spreuken 4:1). Je ouders hebben er misschien wat moeite mee hun gevoelens onder woorden te brengen. („Mijn ouders vonden het niet goed dat ik mascara gebruikte,” vertelt een tiener, „maar ze gaven er geen reden voor.”) Waarschijnlijk hebben zij alle reden om daar niet gelukkig mee te zijn.

Misschien ben je geneigd het gebruik van make-up als een soort recht te bezien, als iets waartoe je automatisch gemachtigd moet worden als je een bepaalde „magische leeftijd” bereikt, als je dertien wordt bijvoorbeeld. Maar zoals de columniste Elizabeth Winship uiteenzet: „Er is geen regel voor de exacte leeftijd waarop make-up geoorloofd is. Het hangt af van de tradities in het gezin en van wat plaatselijk gebruikelijk is.” Je ouders kunnen van mening zijn dat het gebruik van make-up op jouw leeftijd in de omgeving of door medechristenen met afkeuring bezien zou worden. Je ouders zullen zich daar vooral iets aan gelegen laten liggen als zij Jehovah’s Getuigen zijn, daar zij niet willen dat je make-up afbreuk doet aan je christelijke bediening. — 2 Korinthiërs 6:3.

Het kan ook zijn dat je ouders vinden dat het gebruik van make-up gewoon onnodig en misplaatst is op jouw leeftijd. Per slot van rekening heeft de jeugd een geheel eigen charme, een schoonheid die van heel voorbijgaande aard is (Psalm 90:10; Spreuken 20:29). Zij zullen misschien redeneren: ’Waarom moet ze zo nodig iets doen wat haar jeugdige uiterlijk verhult of verandert?’

Wellicht weten je ouders ook uit persoonlijke ervaring hoe misleidend „de begeerten die aan de jeugd eigen zijn” soms zijn (2 Timótheüs 2:22). Misschien zijn zij zelfs bang dat je in enkele van de fouten vervalt die zij hebben gemaakt toen zij jong waren, en zij willen je daarvoor behoeden. Een tiener vertelde in dat verband: „Ma begon make-up te gebruiken toen ze nog erg jong was. Ze stoorde zich nergens meer aan en droeg altijd minirokken en hele lagen make-up. Ze wilde niet dat ik ook zo zou worden.”

Niet dat je een lichtzinnige vrouw zult worden louter en alleen omdat je wat lippenstift gebruikt. Hun vrees dat je door het gebruik van make-up aan druk bloot kunt komen te staan waar je nog niet klaar voor bent, is echter niet ongerechtvaardigd. De schrijfster Ruth Bell citeert de volgende woorden van een vader van twee tieners: „Het is opwindend kinderen volwassen te zien worden. . . . Maar als ik naar ze kijk en mijn kleine meisjes zie, als ik bij mezelf zeg: ’Dat zijn mijn kinderen en ze worden volwassen en ze zullen met die buitenwereld te maken krijgen zonder dat ik erbij ben om ze te beschermen’, dan word ik emotioneel. . . . Deze wereld is hard en ze zouden letsel kunnen oplopen.”

Er volwassen uitzien is één ding. Maar volwassen handelen en standhouden onder de druk die op volwassenen wordt uitgeoefend, is heel iets anders. Ben je echt voorbereid op de aandacht van oudere jongens — of oudere mannen zelfs — die je misschien zult trekken als je er door make-up ouder uit gaat zien dan je werkelijk bent? — Vergelijk Genesis 34:1, 2.

Hoe het beste van de situatie te maken

Alles in aanmerking genomen, zou je toch kunnen vinden dat je eraan toe bent make-up te gebruiken, en misschien is dat ook wel zo. Wat moet je dan doen? Een tiener bekende: „Ik begon er gewoon mee. Ik deed wat oogschaduw op en Ma vond dat het goed stond.” Make-up gebruiken zonder toestemming is echter riskant! Spreuken 13:10 waarschuwt: „Door overmoed veroorzaakt men slechts strijd.” Een meisje gaf toe: „Ik wist dat mijn ouders woedend zouden worden als ik plotseling met make-up op mijn gezicht zou verschijnen.” Wat kun je dus het beste doen? Het bewuste bijbelvers vervolgt: „Maar bij hen die te zamen beraadslagen, is wijsheid.”

Ja, kies een „juiste tijd” om de zaak met je ouders te bespreken (Spreuken 25:11). Leg rustig uit hoe je erover denkt. Verklaar waarom dit belangrijk voor je is en zet uiteen wat je precies van plan bent. Verzeker hun dat je er niet buitenissig of bizar uit wilt zien en dat je hun mening en oordeel op prijs stelt. Misschien zullen zij van gedachten veranderen of je op zijn minst halverwege tegemoetkomen.

Het kan ook zijn dat zij met recht tot de conclusie komen dat je gewoon nog niet aan make-up toe bent. Maar dat is nog geen reden om alle hoop te laten varen. Doe wat je kunt om onder de gegeven omstandigheden het beste van je uiterlijk te maken. Zo kun je door je huid goed te verzorgen huidproblemen tot een minimum beperken. „Als je huid vlekkerig is,” zo raadt schoonheidsspecialiste Jane Parks-McKay aan, „leid de aandacht er dan van af door . . . iets aan te trekken waarin je er geweldig uitziet — iets waardoor het negatieve niet meer opvalt.” Een goede houding, goedverzorgde nagels, schoon en glanzend haar — al die dingen kunnen je helpen er op je best uit te zien, met of zonder make-up!

En als je ouders je nu het groene licht geven om make-up te gaan gebruiken? In een later artikel zal worden besproken hoe je je het beste kunt opmaken.

[Voetnoten]

[Illustratie op blz. 23]

„Zij gebruikt make-up. Wanneer mag ik het ook?”