Dreigt er gevaar voor ons „juweel in de ruimte”?
TIJDENS zijn verblijf op de maan naar onze planeet kijkend, beschreef een Amerikaanse astronaut haar als „het mooiste object dat er aan de hemel te zien was”. De blauwe bol met wat kleine vlekjes wit en bruin is inderdaad net een prachtig „juweel in de ruimte”.
Hoewel onze aarde er vanaf de maan vredig en bekoorlijk uitziet, is aan het oppervlak haar schoonheid danig aangetast. Haar bewoners worden door enorme problemen bezocht. Een van de moeilijkste, verraderlijkste en ingewikkeldste problemen is de bevolkingsexplosie.
Keer op keer hebben politici en deskundigen zich met de kwestie beziggehouden. Met het verstrijken van de tijd wordt het probleem echter alleen maar groter — en op de een of andere manier raakt het ook u. Misschien woont u in een grote stad. Hebt u opgemerkt hoe vaak het verkeer voortkruipt met de snelheid van een slak of zelfs helemaal tot stilstand komt? Hebt u zelf ervaren hoe overvol bussen, treinen, metro’s en trottoirs zijn? De regering van China, waar de bevolking in haar groei de één miljard al gepasseerd is, stelt reeds pogingen in het werk de gezinsgrootte bij de wet te limiteren tot één kind.
Zelfs de meest optimistische deskundigen bezien het stijgende getij van de wereldbevolking met grote bezorgdheid. Waarom? Omdat voedsel, land, werkgelegenheid en natuurlijke hulpbronnen niet in onbegrensde hoeveelheden beschikbaar zijn. Bovendien draagt volgens deskundigen de bevolkingsexplosie nog bij tot andere problemen die de schoonheid van onze planeet schaden, zoals:
● HONGERSNOOD. In sommige steden van onderontwikkelde landen gebeurt het vaak dat de straatvegers ’s ochtends de doden in de goten vinden. Verhongering en ondervoeding leiden ieder jaar voor miljoenen tot de dood. En men verwacht dat tegen het jaar 2000, over iets meer dan 16 jaar, de vraag naar voedsel over de hele wereld is verdubbeld!
● VERDWIJNEN VAN DIERSOORTEN. Omdat de gebieden waar mensen wonen, zich steeds verder uitbreiden, worden duizenden planten en dieren met uitroeiing bedreigd.
● ENERGIESCHAARSTE. Men vreest dat de beperkte hoeveelheden fossiele brandstoffen uitgeput zullen raken als de bevolkingsgroei blijft toenemen en de verkwistende energieconsumptie nog erger wordt. Baby’s die in de welvaartslanden geboren worden, zullen een veel groter deel van de natuurlijke rijkdommen van de wereld verbruiken dan de baby’s die in de ontwikkelingslanden geboren worden.
● VERVUILING. De luchtvervuiling verergert naarmate de steden meer verstopt raken met voertuigen. Watervervuiling neemt toe omdat steeds meer kunstmest en insekticiden in het oppervlaktewater terechtkomen.
● OORLOGSDREIGING. In de toekomst gaan landen wellicht hun buren chanteren en concessies voor land of delfstoffen afpersen door met kernwapens te dreigen. Tegen het jaar 2000 zullen misschien wel meer dan 30 landen over kernwapens beschikken.
● WERKLOOSHEID. Automatisering leidt vaak tot een verloren gaan van arbeidsplaatsen. In land na land zijn er niet genoeg banen om volledige werkgelegenheid te verschaffen.
Als gevolg van al deze problemen gaan steeds meer mensen beseffen dat de aarde een ruimteschip van beperkte afmetingen en met beperkte voorzieningen is en dat zij de tijdelijke passagiers zijn. Wijlen Adlai Stevenson, de Amerikaanse diplomaat, heeft dit heel juist geformuleerd: „Wij reizen gezamenlijk, passagiers aan boord van een klein ruimteschip, afhankelijk van zijn kwetsbare voorraden lucht en vruchtbare grond . . ., met tussen ons en de vernietiging slechts de zorg, het werk en ik zou willen zeggen de liefde, die wij aan ons broze vaartuig geven.”
Zijn wij ons ruimteschip Aarde overvol aan het maken? Bestaan er menselijke oplossingen voor het probleem van de steeds langer wordende passagierslijst? Op wie kunnen wij ons vertrouwen stellen als wij hopen in leven te mogen blijven op het ruimteschip Aarde — het prachtige „juweel in de ruimte”?