Is het de televisie?

● Dr. Leonard Eron heeft geobserveerd wat de uitwerking op lange termijn van tv-geweld op kinderen is. Deze researchhoogleraar in de sociale wetenschappen aan de University of Illinois in Chicago Circle verklaarde in het interview dat gewelddadig gedrag wordt aangeleerd, en dat tv daarbij een grote rol speelt.

Waarom was uw researchstudie uniek?

Wij hebben over een periode van eenentwintig jaar dezelfde jongeren bestudeerd om te zien wat ertoe bijdroeg dat sommigen uitermate agressief werden. In 1960 zijn wij met 875 achtjarigen begonnen. Tien jaar later hebben wij 475 van hen samen met hun leeftijdgenoten opnieuw geïnterviewd. Wij hebben zojuist, na twintig jaar, een vervolgonderzoek met ruim 400 jongeren beëindigd.

Wat waren de resultaten?

Wij kwamen tot de conclusie dat hoe groter de voorkeur van een kind voor tv-geweld was op achtjarige leeftijd, des te groter ook zijn vijandigheid zowel toen als tien jaar later was. Onze studie is in vijf landen gedupliceerd. De resultaten uit Finland en Polen zijn al binnen en bevestigen onze bevindingen.

Bent u van mening dat tv-geweld de agressie veroorzaakt, of kijken gewelddadige kinderen gewoon graag naar geweld?

Tot onze verbazing constateerden wij dat achtjarigen die niet agressief waren maar veel tv-geweld zagen, op hun negentiende aanmerkelijk gewelddadiger waren dan die jongeren die met acht jaar uiterst agressief waren maar weinig tv-geweld zagen.

Hoe komt het dat het kijken naar tv-geweld agressie veroorzaakt?

Het leert je een manier om problemen op te lossen. Die oplossingen worden steeds opnieuw herhaald. Zij zien de hoofdpersoon in een programma of tekenfilm met succes gewelddadige tactieken toepassen en zij zullen dat misschien ook proberen.

Is tv-geweld de enige oorzaak?

Neen. De opvoeding van een kind is ook van grote invloed. Wij bemerkten dat als ouders onderling vochten, of het kind afwezen of hardvochtig straften, de kinderen agressiever werden. Uit onze studie bleek echter ook dat als het kind voelde dat zijn ouders zich om hem bekommerden wanneer ze hem voor z’n agressieve gedrag straften, hij minder agressief werd, zodat de straf effect had. Maar liefdevolle ouders straffen gewoonlijk niet hardvochtig.

Waarvan gaat meer invloed uit — van tv-geweld of van gewelddadige ouders?

Dat is moeilijk te zeggen. Maar wij bemerkten wel dat om te bepalen hoe gewelddadig een achtjarige op negentienjarige leeftijd kon worden, je meer houvast had aan zijn tv-gewoonten dan aan alle andere factoren, disharmonie tussen de ouders en sociale status inbegrepen. Bij onze recente driejarige studie in Chicago hebben wij de houding van enkele kinderen die veel naar tv-geweld keken, gecorrigeerd. Zij werden minder agressief, terwijl toch andere aspecten van hun leven ongewijzigd waren gebleven.

Wat kunnen ouders naar uw mening aan het probleem doen?

Zij moeten er toezicht op uitoefenen waar hun kinderen naar kijken. Leg kinderen ook uit dat wat zij op tv zien niet de werkelijkheid is, dat je problemen niet oplost door iemand in elkaar te slaan. Onze beperkte pogingen om uit te leggen hoe irreëel tv is, gaven opmerkelijke resultaten te zien. Hoeveel te meer zou dit het geval zijn als ouders hetzelfde deden.