Elk bestemd voor een rol

NIETS kan het fundamentele feit veranderen dat de menselijke familie uit twee geslachten bestaat. Kinderen worden òf als jongen òf als meisje geboren.

Maar hoe fundamenteel zijn de verschillen tussen de seksen? Waar duiden deze verschillen op? Bestaat er een levenswijze die voor elk het meest geschikt is?

Als u de levende schepping gadeslaat, zult u bemerken dat er gewoonlijk voor elke levensvorm een levenswijze bestaat die hem het beste past. Floreren bijvoorbeeld palmbomen en cactusplanten in koude noordelijke streken? Neen, ze groeien het best in een warm klimaat. De douglasspar gedijt echter het best in een koeler, noordelijker klimaat. IJsberen voelen zich het prettigst wanneer het koud, giraffen wanneer het warm is.

De verschillende levensvormen kunnen zich weliswaar aan veranderende omstandigheden aanpassen, maar hoe verder de omstandigheden van de meest geschikte situatie afwijken, des te meer problemen ze zullen ondervinden.

In de verhouding tussen man en vrouw zijn er ook omstandigheden die het „gunstigst” zijn. Hoe meer een man en een vrouw van deze omstandigheden afwijken, des te meer problemen zij zullen ervaren.

Fundamentele verschillen

Een feit dat op geen enkele wijze weggepraat kan worden, is dat er fundamentele verschillen bestaan tussen een man en een vrouw. Het verschil in fysieke verschijning en in de geslachtsorganen valt het eerst op. Ook ligt het stevig in de genetische code van de menselijke familie verankerd dat de man robuuster gebouwd is en meer kracht bezit.

Vergelijk bijvoorbeeld eens de records die op de Olympische Spelen zijn gevestigd. Het olympische record op de 100 meter sprint staat voor mannen op 9,9 seconden, voor vrouwen echter op 11,0 seconden. Op deze korte afstand kunnen mannen de finishlijn ongeveer 9 à 10 meter eerder overschrijden dan vrouwen. Het olympische record hoogspringen is voor mannen 2,24 meter, voor vrouwen echter 1,90 meter. Bij elke vergelijkbare gebeurtenis lopen en zwemmen mannen sneller, springen hoger en werpen gewichten verder dan vrouwen.

Waarom hebben mannen een grotere fysieke kracht? Omdat zij werden geschapen met het doel een andere rol in het leven te vervullen dan vrouwen. Zij waren bestemd om het zwaardere werk te doen en de leiding te nemen bij het verzorgen en beschermen van het gezin.

Maakt dit vrouwen „inferieur”? Is een goed gevormd vrouwenlichaam „inferieur” aan een goed gevormd mannenlichaam? Is het van minder waarde, of van minder nut? Welke is „superieur” aan de ander, de eik of de roos? Beide zijn op hun eigen wijze waardevol en aantrekkelijk.

Behalve het verschil in lichaamsbouw en -kracht, ervaren vrouwen bovendien nog verschillende fysieke cyclussen, zoals de menstruatie en de menopauze. Wij kunnen daarom de waarheid niet ontlopen dat er in fysiek opzicht fundamentele verschillen bestaan tussen man en vrouw. Geleerden kunnen zelfs, voordat zij over iemands geslacht zijn ingelicht, vertellen of lichaamscellen aan een mannelijk of vrouwelijk persoon toebehoren. Eén bron wees dan ook op het volgende: „Alle cellen van het lichaam van de man verschillen van die van het lichaam van de vrouw.”

Andere verschillen

Daar er in de genetische code zulke onveranderlijke fysieke verschillen tussen man en vrouw liggen opgesloten, zou het niet vreemd zijn indien er ook emotionele of psychologische verschillen zouden bestaan. Antropoloog L. Tiger van de Rutgers-universiteit verklaart:

„In het kort gezegd, bestaat er een aanzienlijke hoeveelheid bewijsmateriaal waaruit blijkt dat de verschillen tussen man en vrouw niet louter hun oorsprong vinden in een mannelijke samenzwering, . . . ze komen in zulk een uitgebreide variatie van omstandigheden en culturen voor dat de uitleg van de feministen op zich niet in staat is ze ons te helpen verklaren, en dat er een biologische basis bestaat voor seksuele verschillen die niets hebben uit te staan met onderdrukking van de vrouw, maar eerder met het verzekeren van de veiligheid van de gemeenschap en het gezond laten opgroeien van kinderen. . . .

Wij weten nu dat de ingewikkelde genetische DNZ-code het voor elk individu mogelijk maakt niet alleen eenvoudige, karakteristieke fysieke kenmerken, te erven, zoals de grootte, vorm en chemische samenstelling van zijn lichaam, maar ook een volledige verzameling natuurlijke geneigdheden die het sociale gedrag bepalen dat samengaat met een gegeven fysiologie.”

Het door de genetische code bepaalde verschil tussen de twee seksen omvat dus meer dan alleen de fysieke kenmerken. De genetische code verschaft beide seksen ook verschillende emotionele factoren waardoor zij verschillend reageren. In de regel hebben vrouwen een zachtere aard dan mannen. Zij zijn van nature gezelliger en zorgzamer.

Waarom werden de man en de vrouw met verschillende fysieke en emotionele trekken geschapen? Omdat zij verschillende rollen te vervullen hebben.

Waarin vrouwen uitmunten

Nergens is dit duidelijker dan in de rol van de vrouw als moeder. Niet alleen is zij fysiek toegerust om een kind ter wereld te brengen en te voeden, maar zij bezit ook de emotionele eigenschappen om voor het kind te zorgen.

Dat mensen in alle delen van de aarde door de hele geschiedenis heen hebben ingezien dat het noodzakelijk en verstandig is om moeders voor baby’s te laten zorgen, doet beslist meer dan alleen maar een mannelijke samenzwering tegen de vrouw veronderstellen. Het laat duidelijk zien dat zij voor een andere rol werd geschapen, een rol die haar echter tot een vitaal onderdeel van de menselijke samenleving maakt. Hoe vitaal? Wel, stel uzelf eens de volgende vraag: Waar zou de menselijke familie, met inbegrip van uzelf, zijn, wanneer er geen moeders zouden bestaan? Ze zou er in het geheel niet zijn! De bijbel zegt: „Want evenals de vrouw uit de man is, zo is ook de man door bemiddeling van de vrouw.” — 1 Kor. 11:12.

Ook is moederliefde, zelfs meer dan vaderliefde, absoluut noodzakelijk voor de normale ontwikkeling van een baby. Uitgebreide onderzoekingen onder kinderen die in weeshuizen zijn opgevoed, hebben aangetoond dat kinderen die de liefdevolle zorg van een moeder missen, een geestelijke schade oplopen waarvan de meesten nooit herstellen. De kans dat zij met ernstige emotionele, mentale en zelfs fysieke problemen opgroeien, is veel groter.

Dr. P. Neubauer, directeur van het Centrum voor Kinderontwikkeling in New York, zegt hierover het volgende:

„De liefde en genegenheid die [het kind] van zijn moeder of een moeder-figuur ontvangt, vooral in het kritieke stadium vanaf zijn geboorte tot en met de leeftijd van drie jaar, zullen bepalen volgens welk patroon zijn emotionele ontwikkeling zich in zijn leven zal voltrekken. . . .

Alles wat wij gewoonlijk zeiden was dat de moeder haar kind bij het voeden moest vasthouden. Nu weten wij dat in werkelijkheid het ’knuffelen’ (het aanraken), de ’blijde gezichten’ (de beelden) en de ’lieve woordjes’ (de geluiden), te zamen met de geur en de smaak, de dingen zijn waaraan de zuigeling het sterkst behoefte heeft.

Het zijn de „gesprekjes” met de baby, het zingen, het naar elkaar glimlachen, het knuffelen, het wiegen, het hoog optillen en het lachen waaruit ’liefde en genegenheid’ bestaat. . . .

Als er iets verkeerd gaat, wordt het na de leeftijd van drie jaar steeds moeilijker om er nog iets aan te doen.”

Hebt u ooit een liefdevolle moeder met haar baby gadegeslagen? Het is duidelijk dat zij op superieure wijze datgene kan verschaffen wat de baby in het begin van zijn leven nodig heeft! Niet dat de vaderrol onbelangrijk is, maar in de allereerste beginjaren van het leven van een kind is de rol van de moeder van veel vitaler belang.

Voldoening vinden in het vervullen van de rol

Wanneer vrouwen hun rol in het gezin begrijpen en vervullen, in plaats van zich ertegen te weer te stellen, kunnen zij een enorme voldoening ervaren. Eén vrouw schreef naar Ladies’ Home Journal: „Wij werden met een andere maar niet met een mindere aard geschapen dan de man. Het is mijn diepste wens vrouw te zijn, omdat dat mijn natuurlijke rol in het leven is, en ik wil mijn echtgenoot aanmoedigen zich nog meer volgens zijn aard, zijn man-zijn te gedragen.”

Een moeder schreef: „Persoonlijk gesproken, ervaar ik mijn grootste voldoening in het leven wanneer ik met mijn man samen ben en wanneer wij dingen samen doen. Dat houdt echter ook in dat wij de kinderen om ons heen hebben, zodat wij kunnen gadeslaan hoe zij opgroeien en trots op hen kunnen zijn.”

Een andere moeder gaf commentaar op de beschuldiging dat vrouwen te kampen hebben met een „identiteitsprobleem”. Zij zei dat zij dat niet had, maar in plaats daarvan door haar man en twee kinderen met grote liefde, genegenheid en bewondering werd bejegend. Zij smeekte: „Vrouwen, bevrijdt mij niet van dit alles!”

In een artikel in het tijdschrift McCall werd het volgende opgemerkt: „Ongeacht wat welke man [of vrouw] ook zegt, de gemiddelde vrouw die haar omgeving tot een betere plaats maakt waarin haar gezin kan wonen, brengt meer tot stand dan een tiental industriëlen die hun leven hebben gewijd aan het fabriceren van stoomketels of het vervaardigen van automatische vleessnijmachines.”

Als een vrouw echter een man, vader of broer heeft die haar rol en haar noden niet begrijpt en die haar niet op de juiste wijze behandelt, kan zij inderdaad heel ongelukkig zijn. Heel vaak zijn dit de vrouwen die emancipatie wensen.

Maar hoe dient een man een vrouw nu te behandelen? En in het bijzonder, hoe dient een gehuwde man zijn vrouw te behandelen?

[Illustratie op blz. 11]

Het is duidelijk dat een vrouw het best in de behoeften van een pasgeboren baby kan voorzien; is dat echter de hoofdrol van een vrouw in het leven?