U oogst wat u zaait

HET gebruik van drugs en het losbandige seksuele gedrag van de hippies, alsmede hun verwerping van alle gezag wordt door velen afgekeurd. Zij vinden dat dit te ver gaat.

Hoe zijn de jongeren echter aan deze denkbeelden gekomen? Welnu, welk voorbeeld hebben zij gehad? Bedenk dat een bijbels beginsel zegt: „Wat een mens zaait, dat zal hij ook oogsten.” — Gal. 6:7.

Nu dan, wie hebben eerst minachting voor gezag gezaaid? Wat werd er aan achting voor gezag opgebouwd toen natiën de vredesverdragen afdankten en elkaar, met inbegrip van onschuldige vrouwen en kinderen, gingen afslachten? Wat voor een voorbeeld was het voor de jeugd dat hun ouders oorlogen hebben ontketend waarin alleen al in deze eeuw 100 miljoen mensen gedood of gewond werden?

Bouwt het eerbied voor gezag op als jongeren zien dat mensen die een hoge positie bekleden liegen, bedriegen en stelen? Zullen de intelligente jongeren die zich van de ernst van deze dingen bewust zijn, eerbied hebben voor een gezag dat miljonairs vaak vrijstelt van belastingen, maar mensen die leven in wat men als armoede beschouwt, belasting laat betalen?

Wat valt er te zeggen over eerbied voor de hoogste autoriteit — God? Wie heeft de leiding genomen in het kleineren van zijn oppermacht en autoriteit, zijn juiste wetten en beginselen? Wie heeft in de afgelopen tientallen jaren de jeugd het vaste geloof in deze Opperste Autoriteit ontnomen? Wie heeft de evolutietheorie gepropageerd die God „overbodig” maakt?

Het voorbeeld

U weet dat niet de jeugd het voorbeeld geeft. Dat doet de oudere generatie. Erg genoeg hebben zij een treurig voorbeeld gegeven. Zij hebben zelf geen enkele vorm van gezag geëerbiedigd. Wereldleiders hebben de internationale wetten vaak met voeten getreden en de rechten van anderen niet geëerbiedigd.

Onderwijzers en zelfs geestelijken, en natuurlijk ook geleerden, hebben de evolutietheorie gepropageerd. Deze theorie maakt God „overbodig” en ondermijnt daarom zijn gezag. Vele geestelijken hebben bovendien de bijbel in de ogen van de jeugd afgebroken. Zij hebben hem gekleineerd en gedeelten ervan mythen en legenden genoemd. Als men bepaalde gedeelten niet moet geloven, vraagt de jeugd zich af waarom zij er eigenlijk nog wel iets van zouden geloven. En waarom, zo redeneren zij, zouden zij zich dan nog houden aan de raad van de bijbel, eerbied te hebben voor wetten en gezag, hetzij van mensen of van God?

Toen de oudere generatie eenmaal begonnen was de wet en het gezag, in het bijzonder van God, te verwerpen, was het voor de jeugd een eenvoudige zaak hun voorbeeld te volgen. Als God, Zijn Woord de bijbel, en internationale wetten door ouderen verworpen kunnen worden, geeft dit de jeugd per saldo maar weinig aansporing om mindere autoriteiten zoals ouders en het plaatselijke gezag te eerbiedigen.

Ja, de oudere generatie heeft minachting voor gezag gezaaid. Nu halen zij de oogst binnen — met interest, want hun eigen gezag wordt door hun kinderen verworpen.

Morele waarden

De hippies staan „vrije sex” voor. Is dit echter een nieuw denkbeeld? Wie hebben het eerst de morele maatstaven van de bijbel laten varen? Kenmerkend voor de houding van vele volwassenen is die van een hooggeacht „intellectueel” die verklaarde: „Wij hadden bezwaar tegen de moraal van de bijbel omdat hierdoor onze seksuele vrijheid in het gedrang kwam.”

Tal van onderzoekers hebben onthuld dat een hoog percentage volwassenen, met inbegrip van vaders en moeders, hoererij en overspel bedrijft. Mensen die in buitenwijken wonen, hebben zich aan verschillende vormen van „vrouwenruil” overgegeven.

Is het gedrag van de hippies niet een openlijke weerspiegeling van de geraffineerde, onoprechte en spitsvondig bepleite en verdedigde handelwijze van veel volwassenen? Het losbandige seksuele leven van volwassenen onder een vernisje van fatsoen ontgaat de wakkere jeugd van vandaag niet. Vaak is de volkomen openhartigheid waarmee de hippies spreken en handelen een uiting van hun verachting voor de huichelachtigheid van volwassenen.

Het is ook de wereld van de volwassenen die films, televisieshows en toneelstukken heeft gelanceerd waarin acteurs en actrices die een immoreel leven leiden tot helden worden gemaakt. Is dit de manier om de jeugd meer eerbied voor moraal bij te brengen? En is de inhoud van vele van deze shows er niet op gericht jeugdige kijkers te demoraliseren?

Wat valt er over het roken van marihuana te zeggen? Welnu, wie propageren het roken van sigaretten? Zijn het niet de volwassenen, de films en advertenties en het voorbeeld van volwassenen, waardoor het sigaretten-roken, de jonge mensen heel hun leven is ingehamerd? En aangezien volwassenen schadelijke sigaretten blijven roken, vindt de jeugd dat het roken van marihuana niet zoveel verschil uitmaakt.

Ze redeneren ook dat de drugs die zij gebruiken niet veel verschillen van alle mogelijke pillen die volwassenen innemen tegen hun spanningen en moeilijkheden. Neemt u ook eens het overmatige gebruik van alcoholische dranken door volwassenen. Te veel alcohol heeft een uitwerking die niet veel anders is dan de uitwerking die sommige drugs hebben. Als volwassenen dus „high” kunnen worden, zo zegt de jeugd, waarom dan niet hun kinderen?

Voorbeeld van geestelijken

De moeite die tal van geestelijken doen om meer geaccepteerd te worden door „moderner” te worden, waarbij zij hoererij, overspel, homoseksualiteit en het gebruiken van drugs verontschuldigen of zelfs aanbevelen mist haar reactie niet. Toen enkele jonge mensen nog niet zo lang geleden werd gevraagd waarom zij niet meer naar de kerk gingen, gaf een van hen ten antwoord:

„Ik behoorde tot een groepering waar de dominee ons al maar vertelde over mensen van wie hij wist dat zij „pot” rookten. De kinderen lachten hem achter zijn rug uit. Zij vonden dat hij geen echte dominee was. Een predikant dient iemand te zijn die een uitgesproken mening heeft over het bestaan van God en de morele wetten die wij behoren na te leven.” — Toronto Daily Star van 8 maart 1969.

Veel jonge mensen van tegenwoordig hebben daarom niet de eerbied voor de orthodoxe religies die vroegere generaties hadden. De hippies vinden dat de „gulden regel”, anderen te behandelen zoals u wilt dat zij u behandelen, niet door de farizeese geestelijken die ’het wel zeggen, maar het niet volbrengen’ in praktijk wordt gebracht (Matth. 23:3). Zo zei één hippie tegen een interviewer: „Een bisschop is zó ver van God af als iemand volgens mij maar kan zijn. U zag Jezus niet in fluwelen mantels rondlopen terwijl de mensen verhongerden.”

Bouwen de hippies echter, met al dit zogenaamde idealisme, voor zichzelf een betere maatschappij op? Hebben zij het antwoord op de problemen die de mensheid kwellen? Verhogen zij hun geluk?