Geven om mensen is delen met mensen
1 De apostel Paulus zei: „Maar ik doe alle dingen ter wille van het goede nieuws, om er met anderen deel aan te mogen verkrijgen” (1 Kor. 9:23). In vers 19 laat Paulus zien tot hoever hij bereid was te gaan om zijn deel bij te dragen aan het brengen van het goede nieuws aan anderen. Hij zegt: „Want hoewel ik vrij ben van allen, heb ik mijzelf tot slaaf van allen gemaakt, om de meeste personen te winnen.” In vers 22 vervolgt hij: „Voor de zwakken ben ik zwak geworden, om de zwakken te winnen. Ik ben alle dingen voor alle soorten van mensen geworden, om er toch maar enkelen te redden.”
WAT MOGEN WIJ DELEN?
2 Ja, mensen tot discipelen van Jezus Christus te maken, betekent meer dan één uur per week met hen te studeren. Ga maar na! Naarmate deze personen leren wat Gods wil voor hen is, gaan zij inzien dat het nodig is afstand te doen van bepaalde oude gewoonten, oude omgang, oude vrienden, oude vormen van ontspanning, met andere woorden, het oude samenstel. Sommigen van deze personen raken zelfs vervreemd van hun familie wanneer zij hun standpunt voor de ware aanbidding innemen! Is het logisch van hen te verwachten dat zij dit alles doen zonder dat wij op deze gebieden een redelijke vervanging verschaffen? Hierop commentaar gevend, zei Jezus: „Voorwaar, ik zeg ulieden: Er is niemand die ter wille van mij en ter wille van het goede nieuws huis of broers of zusters of moeder of vader of kinderen of velden heeft verlaten, die niet nu, in deze tijdsperiode, honderdvoudig zal ontvangen, huizen en broers en zusters en moeders en kinderen en velden, mét vervolgingen, en in het komende samenstel van dingen eeuwig leven.” — Mark. 10:29, 30.
3 Jezus’ verzekering dat degenen die hun standpunt voor het goede nieuws innemen, zelfs in dit samenstel nieuwe vrienden en familie zouden krijgen, heeft niet tot gevolg dat dit automatisch gebeurt, nietwaar? Worden deze woorden in werkelijkheid niet vervuld door onze inspanningen om ze waar te laten zijn? Op deze wijze bracht Jezus zijn vertrouwen tot uitdrukking dat zijn discipelen in navolging van zijn eigen voorbeeld zichzelf, hun vriendschap, hun steun, hun tijd en hun middelen zouden aanbieden om anderen te helpen. Dit soort van delen met mensen wordt gedaan door degenen die werkelijk OM MENSEN GEVEN. Paulus schreef aan een groep van christenen: „Daar wij dus tedere genegenheid voor u hadden, hebben wij u gaarne niet alleen het goede nieuws van God meegedeeld, maar ook onze eigen ziel, want gij zijt ons lief geworden.” — 1 Thess. 2:8.
ONZELFZUCHTIGHEID VEREIST
4 Het delen met anderen zover doorvoeren, vereist een grote mate van onzelfzuchtigheid. Het betekent voor deze mogelijke discipelen veel van de dingen te doen die wij ook graag van onze vrienden en familie ondervinden. Het kan een detail zijn, zoals een telefoontje in de loop van de week om te vragen hoe het met hen gaat, en het kan ook zo iets belangrijks zijn als hen te helpen een baan te vinden. Ben je timmerman? Heb je aangeboden die kleinigheid bij hen thuis te repareren waarvan je had opgemerkt dat er even wat aan gedaan moest worden? Ben je moeder? Zou je zo nu en dan met de kinderen kunnen helpen? Kun je hen uitnodigen een keer te komen eten, of een uitnodiging van hen aannemen? Sommigen hebben personen in behoeftige omstandigheden, die ervoor in aanmerking kwamen, getoond waar zij in hun buurt voordeliger boodschappen konden doen, hebben hen geholpen bij hun verhuizing, of hebben zelfs hun auto gerepareerd. Beginnen je leerlingen hun pas verworven hoop met anderen te bespreken? Kan je hun aanmoediging en hulp verschaffen om dit te doen?
5 Met anderen te delen houdt soms in iets te aanvaarden in plaats van aan te bieden. Bijvoorbeeld een uitnodiging aan te nemen van een vrouw die studie heeft, om een keer te komen eten bij haar en haar man die tegen is. Of iets wat je leerling je aanbiedt, bijvoorbeeld in de vorm van een kleine praktische dienst, te aanvaarden.
6 Het is goed in gedachten te houden dat het geven om mensen eerst komt en daarna het met hen delen. Als de basis is dat je om mensen geeft, zal het gevolg zijn dat je met hen deelt. Wij dienen om mensen te geven, omdat God hen liefheeft, en wij dienen met hen te delen, niet alleen maar als een middel om een doel te bereiken, maar omdat wij werkelijk van hen houden. Delen met deze hopelijk toekomstige discipelen dient niet moeilijk te zijn, omdat voor ons als christenen delen met anderen een levenswijze dient te zijn. In feite dient delen met deze geïnteresseerde personen werkelijk een uitbreiding te zijn van onze verhouding tot onze broeders en zusters. Paulus zei: „Laten wij daarom dus, zolang de tijd voor ons er nog gunstig voor is, het goede doen jegens allen, maar vooral jegens hen die aan ons verwant zijn in het geloof” (Gal. 6:10). Als wij werkelijk geven om hen met wie wij de bijbel bestuderen, zullen zij waarschijnlijk de waarheid gaan waarderen, niet alleen als een juiste leer, maar als dat wat het werkelijk is — een levenswijze.