„Houd vast aan wat je hebt”

Een groep Getuigen was aan het prediken op een van de ongeveer dertig eilanden die samen de Griekse eilandengroep de Cycladen vormen. Toen twee van hen een straat bewerkten, kwamen zij een politieagent tegen die zei dat zij hem naar het politiebureau moesten volgen. Kort nadat zij op het politiebureau waren gearriveerd, ging de telefoon. Het was de dorpspriester. „Ik hoorde dat er Jehovah’s Getuigen in het dorp zijn”, zei hij. „Ja, hier zitten er twee”, antwoordde de politieagent. „Ik kom er meteen aan.” Vanwege de toon van het gesprek werden de broeders een beetje ongerust.

Toen hij arriveerde, glimlachte de priester echter, gaf hun een hand en ging op een stoel naast de politieagent zitten. Naarmate het gesprek vorderde, zocht de politieagent ruzie terwijl de priester redelijk en beleefd bleef. Hij zei tegen de politieagent dat hij de Getuigen niet moest kleineren en voegde eraan toe: „Zij kunnen welke vraag maar ook beantwoorden omdat zij les krijgen op de theocratische bedieningsschool. Het zou makkelijker zijn de wereld van haar fundamenten te beroven dan het geloof van een van Jehovah’s Getuigen te veranderen.”

De volgende morgen kwamen de broeders tijdens de prediking de priester weer tegen en vroegen: „Waarom was u zo vriendelijk tegen ons tijdens het gesprek op het politiebureau?” De priester vertelde hun dat hij veel Getuigen op Syros kende en dat hij al vele jaren de tijdschriften De Wachttoren en Ontwaakt! las. Bij een aantal gelegenheden heeft hij zelfs een Wachttoren genomen, er een map omheen gedaan en hem gebruikt voor een preek in de kerk. Hij merkte op: „Ik denk niet dat het leven de moeite waard zou zijn als ik jullie lectuur niet had. Die houdt me op de been.”

Later zei de priester tegen de Getuigen: „Ik moet jullie één ding zeggen. Houd vast aan wat je hebt. Maak niet de fout het op te geven. Wat ik je nu zeg, is de beste preek die ik ooit heb gehouden, en ik zeg het niet louter met mijn mond; ik meen het met heel mijn hart.”