Slaven van mensen of dienaren van God?
„EEN zekere bewondering kan men Jehovah’s Getuigen niet onthouden.” Aldus het Duitse boek Seher, Grübler, Enthusiasten (Zieners, piekeraars, enthousiastelingen). Hoewel enigszins kritisch over de Getuigen, geeft het toe: „Over het algemeen leven zij een onberispelijk, burgerlijk leven. Zij zijn ijverig en gewetensvol in hun werk, rustige staatsburgers en eerlijke belastingbetalers. Zij onthouden zich van het buitensporig najagen van rijkdom. . . . Hun discipline op congressen is prijzenswaardig. Hun opofferingsgezindheid is zeker niet minder dan die van andere religieuze groeperingen; wat hun prediking betreft overtreffen zij alle andere. Maar wat hen verheft boven elke andere hedendaagse christelijke kerk en groepering is de absoluut onverbrekelijke vastberadenheid waarmee de meesten van hen hun leerstellingen onder alle omstandigheden en ondanks alle risico’s verkondigen.”a
Ondanks zo’n positieve beoordeling gingen er stemmen op die proberen Jehovah’s Getuigen in een heel ander licht te plaatsen. In de meeste landen hebben de Getuigen al tientallen jaren zonder belemmering in alle openheid hun religieuze activiteiten ontplooid. Miljoenen mensen kennen hen, respecteren hen, en zijn het erover eens dat zij het recht hebben om hun religie te beoefenen. Waarom is er dan enige onduidelijkheid over wie Jehovah’s Getuigen zijn?
Eén reden voor de onduidelijkheid is misschien dat er onlangs een aantal religieuze groeperingen betrokken is geraakt bij misbruik van kinderen, massale zelfdoding en terroristische aanslagen. Natuurlijk komt zulk afwijkend gedrag overal voor, niet slechts onder degenen die religieus zijn. Veel mensen zijn echter wat religie betreft sceptisch geworden, sommige zelfs vijandig.
Gevaren van het navolgen van mensen
Een „sekte” is wel gedefinieerd als een „groep die vasthoudt aan een onderscheidende leerstelling of leider”. En sekteleden bezitten „grote toewijding voor een persoon, idee, of ding”. In feite bestaat voor leden van elke religieuze groep die sterk hechten aan menselijke leiders en hun ideeën het gevaar dat zij slaven van mensen worden. Een sterk op een leider gerichte verhouding kan leiden tot een ongezonde emotionele en geestelijke afhankelijkheid. Het gevaar kan nog worden vergroot wanneer een persoon vanaf zijn kinderjaren in een sektarische atmosfeer wordt opgevoed.
Degenen bij wie ten aanzien van een religie een dergelijke bezorgdheid bestaat, hebben betrouwbare inlichtingen nodig. Sommigen is wellicht verteld dat Jehovah’s Getuigen bij een religieuze organisatie horen die haar leden in slavernij houdt, een autoritaire controle over hen uitoefent, onrechtmatig hun vrijheid beperkt, en het hun onmogelijk maakt normaal in de gemeenschap te functioneren.
Jehovah’s Getuigen weten dat deze ongerustheid ongegrond is. Daarom nodigen zij u uit om dit zelf eens te onderzoeken. Trekt u na een zorgvuldige beschouwing uw eigen conclusies. Zijn de Getuigen dienaren van God, zoals zij beweren, of zijn zij eigenlijk slaven van mensen? Wat is de bron van hun kracht? De twee artikelen op bladzijde 12-23 zullen op zulke vragen bevredigende antwoorden verschaffen.
[Voetnoot]
a De originele uitgave van 1950 bevatte bovenstaande verklaring niet. Dat dit wel te lezen staat in de herziene uitgave van 1982 onthult dus een tendens in de richting van een beter begrip van Jehovah’s Getuigen.