Wie geniet Gods gunst?

WIJ willen allemaal dat onze metgezellen ons aardig vinden. Het veel sterkere verlangen dat een christen heeft, is gunst bij God te vinden. Over Jehovah God wordt in Psalm 84:11 gezegd: „Gunst en heerlijkheid geeft hij. Jehovah zelf zal niets goeds onthouden aan hen die in onberispelijkheid wandelen.” Bij de geboorte van Jezus beloofde de vreugdevolle uitroep van de hemelse engelen „vrede op aarde aan de mensen die in Gods gunst staan!” — Lukas 2:14, Groot Nieuws Bijbel.

Maar wie staan in Gods gunst? Zijn Gods maatstaven gelijk aan die van de mens? Het is begrijpelijk dat dit niet zo is, zoals blijkt uit wat in het vorige artikel is besproken. Aangezien christenen ertoe worden aangespoord ’navolgers van God te worden’, zouden wij ons allemaal eigenlijk moeten afvragen: Betoon ik gunst aan degenen die bij God in de gunst staan, of ben ik geneigd wereldse maatstaven te volgen als ik mensen beoordeel? (Efeziërs 5:1) Om Jehovah’s gunst en goedkeuring te verwerven, moeten wij ervoor zorgen de dingen vanuit zijn standpunt te bezien.

Gods hogere maatstaven

„God [is] niet partijdig”, zei de apostel Petrus, „maar in elke natie is de mens die hem vreest en rechtvaardigheid beoefent, aanvaardbaar voor hem.” Verder getuigde de apostel Paulus dat God „uit één mens elke natie van mensen [heeft] gemaakt” (Handelingen 10:34, 35; 17:26). Het is derhalve alleen maar redelijk te concluderen dat alle mensen, ongeacht hun fysieke kenmerken, in Gods ogen gelijk zijn. Omdat dit zo is, zou het een christen niet betamen om iemand onrechtmatig gunst te bewijzen enkel omdat hij uit een specifiek gebied komt, een bepaalde huidkleur heeft of tot een ander ras behoort. Hij zou er in plaats daarvan goed aan doen zijn Voorbeeld, Jezus Christus, na te volgen, omtrent wie zelfs vijanden erkenden dat hij niet partijdig was. — Mattheüs 22:16.

De kleur van iemands huid weerspiegelt in geen enkel opzicht zijn persoonlijkheid of innerlijke hoedanigheden. Wij dienen bij het kiezen van degenen met wie wij omgaan, eten of wie wij een hand geven, beslist niet hoofdzakelijk naar de huidkleur te kijken. Bedenk dat het meisje dat door haar gedrag en levenshouding een bron van inspiratie vormde voor een van de mooiste en meest romantische stukjes poëzie die ooit werden geschreven, over zichzelf zei: „Een zwart meisje ben ik, maar lieflijk, . . . zwartachtig ben [ik], want de zon heeft mij in het oog gekregen” (Hooglied 1:5, 6). Noch ras noch huidkleur vormt een goede basis om gunst te betonen. Veel belangrijker is of iemand God vreest en rechtvaardigheid beoefent.

Hoe denkt God over het bezitten van materiële rijkdommen? Van alle personen die God liefheeft en gunst bewijst, is zijn Zoon, Jezus Christus, de belangrijkste. Maar toen Jezus op aarde was, had hij „geen plaats om zijn hoofd neer te leggen” (Mattheüs 8:20). Hij bezat geen grond, huizen, velden, vruchtbomen of dieren. Toch eerde Jehovah hem en verhoogde hij hem tot een positie boven ieder ander in het universum uitgezonderd God zelf. — Filippenzen 2:9.

Jezus Christus vond gunst bij God niet omdat hij rijk was in materiële goederen maar in voortreffelijke werken. (Vergelijk 1 Timotheüs 6:17, 18.) Hij spoorde zijn volgelingen aan: „Vergaart u niet langer schatten op de aarde, waar mot en roest ze verteren en waar dieven inbreken en stelen. Vergaart u veeleer schatten in de hemel, waar noch mot noch roest ze verteren en waar dieven niet inbreken en stelen” (Mattheüs 6:19, 20). In plaats van enkel gunst te betonen aan degenen die rijk zijn in goederen van deze wereld, zullen christenen dus geen onderscheid maken op basis van wereldse bezittingen. Zij zullen omgang zoeken met degenen die rijk zijn met betrekking tot God, of zij nu in materieel opzicht rijk of arm zijn. Vergeet nooit dat „God . . . degenen die arm zijn ten aanzien van de wereld [heeft] uitgekozen om rijk te zijn in geloof en erfgenamen van het koninkrijk” (Jakobus 2:5). Als u Gods zienswijze eropna houdt, zult u nooit ten prooi vallen aan de veel voorkomende gewoonte om degenen die in materieel opzicht rijk zijn, te begunstigen of ter wille te zijn.

Wat onderwijs betreft, de bijbel laat duidelijk zien dat God ons aanspoort kennis en wijsheid te zoeken en dat Jezus Christus de grootste onderwijzer was die ooit op aarde heeft rondgewandeld (Spreuken 4:7; Mattheüs 7:29; Johannes 7:46). Maar het is niet de wereldse wijsheid of het wereldse onderwijs waardoor iemand gunst vindt bij God. Integendeel, Paulus zegt ons dat „niet veel wijzen naar het vlees werden geroepen, . . . maar God heeft het dwaze der wereld uitgekozen om de wijzen te beschamen”. — 1 Korinthiërs 1:26, 27.

God bewijst geen speciale gunst aan hen die goed onderricht zijn in de wereldse onderwerpen die op instellingen voor hoger onderwijs worden onderwezen, maar aan hen die onderwezen zijn in de „zuivere taal” der waarheid zoals die in zijn Woord, de bijbel, staat (Zefanja 3:9). In feite onderwijst Jehovah zelf zijn volk in deze tijd door middel van een onderwijsprogramma dat zich tot alle uithoeken van de aarde uitbreidt. Zoals de profeet Jesaja heeft voorzegd, reageren mensen uit alle natiën er gunstig op door te zeggen: „Laten wij opgaan naar de berg van Jehovah, naar het huis van de God van Jakob; en hij zal ons onderrichten omtrent zijn wegen, en wij willen zijn paden bewandelen.” Christenen zullen daarom in plaats van werelds onderricht te verheerlijken, omgang zoeken met degenen die door hun woorden en daden bewijzen dat zij werkelijk „door Jehovah onderwezen personen” zijn. Door dit te doen, zullen zij de ’overvloedige vrede’ genieten die God geeft. — Jesaja 2:3; 54:13.

Wij kunnen Gods gunst verwerven

Ja, Gods maatstaven op grond waarvan hij anderen gunst bewijst, zijn heel anders van die van de mens. Niettemin moeten wij, indien wij gunst in zijn ogen willen verwerven, ernaar streven ons door zijn wegen te laten leiden. Dat betekent dat wij anderen vanuit Gods standpunt moeten leren bezien en hen niet moeten beoordelen naar menselijke maatstaven, die beïnvloed kunnen worden door zelfzucht en vooroordeel. Hoe kunnen wij dat doen?

Jehovah God onderzoekt iemands hart en betoont degenen gunst die eigenschappen als liefde, goedheid, vriendelijkheid en lankmoedigheid aan de dag leggen. Wij dienen hetzelfde te doen (1 Samuël 16:7; Galaten 5:22, 23). Wij moeten, voor zover wij dit als mensen kunnen, naar de innerlijke persoon kijken en niet naar zijn huidkleur of etnische achtergrond. In plaats van omgang te zoeken met degenen die in materieel opzicht rijk zijn, doen wij er goed aan Gods kijk op rijkdom in gedachte te houden en ernaar te streven „rijk te zijn in voortreffelijke werken, vrijgevig te zijn, mededeelzaam” (1 Timotheüs 6:18). Om Gods gunst te verwerven, moeten wij nauwkeurige kennis van God en van zijn Zoon, Jezus Christus, blijven zoeken, waardoor wij goed onderricht raken in de zuivere waarheidstaal (Johannes 17:3, 17). Door dit te doen, zullen ook wij ons onder degenen bevinden die in Gods gunst staan.