Gileadzendelingen — Toegewijd aan één doel
„VORIGE week waren jullie nog studenten, volgende week zijn jullie zendelingen!” Met die woorden werden de gevoelens van de 23 graduerende studenten van de 81ste klas van de Wachttoren-Bijbelschool Gilead raak gekenschetst. Voor hen, evenals voor de 4262 andere aanwezigen, zal het graduatieprogramma dat in de congreshal van Jehovah’s Getuigen in de stad Jersey werd geboden, maken dat die dag nog lang in hun herinnering zal blijven.
Martin Poetzinger opende met gebed en vervolgens zei Carey Barber, voorzitter van het graduatieprogramma, in zijn inleiding dat door de jaren heen duizenden van deze evangelisten hun Gileadopleiding hebben gevolgd omdat zij toegewijd waren aan één doel: uitgezonden te worden naar de uiteinden der aarde om als ware zendelingen de Koninkrijkshoop te prediken. Wat zijn wij blij dat deze nieuwe zendelingen, in de geest van de naam „Gilead”, deel gaan uitmaken van een ’getuigenishoop’!
Milton Henschel legde in de eerste lezing van het programma uit dat deze gegradueerden, net als de apostelen uit Jezus’ dagen, voorbereid zijn op het doen van een groot werk. De zendeling Paulus bracht zijn gevoelens ten aanzien van dit werk treffend onder woorden toen hij zei: „Want hoewel ik vrij ben van allen, heb ik mijzelf tot slaaf van allen gemaakt, om de meesten te winnen.” — 1 Korinthiërs 9:19.
Wat tonen deze woorden van Paulus aan? Dat deze nieuwe zendelingen belangstelling voor mensen moeten hebben. Zij dienen de wens te hebben alle soorten van mensen te helpen met de levenreddende waarheidsboodschap — zelfs degenen die wellicht nauw verbonden zijn met een andere religieuze organisatie.
De volgende spreker, Theodore Jaracz, herinnerde de nieuwe zendelingen eraan dat zij, in tegenstelling tot toeristen die op reis gaan om bezienswaardigheden te bezichtigen, naar een groot aantal verschillende steden in de wereld werden uitgezonden om het goede nieuws te prediken. Hij moedigde hen aan zowel te blijven denken aan het voorbeeld van Jezus en de eerste discipelen als aan dat van de hedendaagse zendelingen, van wie er velen nog steeds getrouw in hun respectieve toewijzingen blijven dienen. „Richt je aandacht op één doel”, zette hij uiteen. „Laat je niet afleiden door materialistische doeleinden. Als je oog ’zuiver’ is, dan ben je op één doel gericht” (Lukas 11:34). „Als Gileadzendelingen”, zo voegde hij eraan toe, „ben je toegewijd aan één doel — rechtgeaarde mensen zoeken en het goede nieuws prediken.”
Door Max Larson van het Drukkerijcomité werd raad te rechter tijd gegeven over de stappen die iemand moet doen als er in zijn zendingstoewijzing problemen rijzen. „Geef het niet op door het bijltje erbij neer te leggen”, betoogde hij. „Werk aan de oplossing van je problemen.” Hoe? „Door te weten te komen hoe God de kwestie beziet” (1 Korinthiërs 2:11-16). Broeder Larson legde er de nadruk op hoe belangrijk het is tot Jehovah te bidden om zijn hulp en hij beklemtoonde hoe noodzakelijk het voor zendelingen is regelmatig hun verhouding tot God te beschouwen.
Lon Schilling van het Boerderijcomité legde er de nadruk op hoe waardevol het is de juiste geestesgesteldheid te ontwikkelen en te bewaren. „Hoe zal je geest functioneren wanneer je wordt geconfronteerd met een uitdaging of een omstandigheid die een aanpassing vereist?” zo vroeg hij. „Als mensen met een vrije wil zijn wij ieder afzonderlijk verantwoordelijk voor de wijze waarop de dingen lopen.” Hij merkte op dat God „ons niet bestuurt door middel van een of andere hemelse lange-afstandsbesturing”. Zendelingen dienen derhalve van God niet meer te verwachten dan redelijk is. Zij die de bereidheid tonen zich door Jehovah God te laten leiden door middel van zijn Woord, zijn geest en zijn organisatie zullen een juiste geestesgesteldheid weten te bewaren.
„Hoe sterk ontwikkeld is je waardenbesef?” Die vraag werd gesteld door Ulysses Glass, een van de leraren van de Gileadschool. Door middel van een serie illustraties liet deze doorgewinterde leraar zien dat „een evenwichtig, van onderscheidingsvermogen getuigend, onwankelbaar besef van waarden [zendelingen] altijd in staat zal stellen de Koninkrijksbelangen duidelijk voor ogen te houden”. Hij hield voor allen zichtbaar een postzegel omhoog en zei dat een postzegel, hoewel hij slechts een geringe waarde vertegenwoordigt, het nuttige vermogen heeft zich aan één ding vast te klampen tot hij de plaats van bestemming bereikt. „Word als die postzegel,” zei hij, „en klamp je aan één ding vast — je opdracht om te prediken — totdat je veilig je bestemming bereikt, de andere kant van de grote verdrukking.”
Jack Redford, Gileadleraar en zelf een gewezen zendeling, besprak in zijn laatste toespraak enkele uitdagingen die de nieuwe zendelingen te wachten zouden staan. Hij beklemtoonde dat zij door volledig op Jehovah te vertrouwen ieder obstakel kunnen overwinnen, of het nu gaat om het leren van een nieuwe taal, heimwee, onder andere mensen leven, zich aanpassen aan een andere cultuur of het oplossen van persoonlijkheidsconflicten. Het punt waar het hem om ging, was: „Probeer het niet in eigen kracht te doen. Eén Korinthiërs 3:9 zegt: ’Wij zijn Gods medewerkers.’” Hij gaf hun de verzekering: „Als jij jouw deel doet, kun je er zeker van zijn dat Jehovah het zijne doet.”
„De Wachttoren-Bijbelschool Gilead is een geschenk van God!” Met die woorden begon Frederick W. Franz, de president van het Genootschap, de slottoespraak van het ochtendprogramma. De Gileadschool, zo zei hij, „was er om te voorzien in mensen die zouden dienen als getuigen, een levend getuigenis van het feit dat Gods koninkrijk in handen van Jezus Christus nu reeds functioneert”. Vervolgens herinnerde hij de 81ste klas eraan dat hun toewijding aan dit ene doel hun een grote verantwoordelijkheid oplegt, „want jullie gaan het getuigenisveld in op het kritiekste tijdstip in de geschiedenis van de mensheid. Jehovah heeft ons daarom de verantwoordelijkheid opgelegd om het goede nieuws van dat Koninkrijk te verkondigen en de hele mensheid in de verre uithoeken van de aarde te wijzen op Gods middel tot ontkoming.”
De vreugde en dankbaarheid voor het voorrecht de Gileadschool bijgewoond te hebben, trad aan het licht toen de graduerende studenten hun diploma’s ontvingen. Met hun zendingsdoel duidelijk voor ogen besloot de 81ste klas van Gilead, in een brief aan het Besturende Lichaam en de Bethelfamilie, loyaal de belangen van Jehovah God te dienen en onder de natiën ’voor zijn naam melodieën te spelen’ (2 Samuël 22:50). In de middag werd in tafereeltjes iets getoond van het getuigeniswerk in vorige toewijzingen, in New York en in het zendingsveld. Na de presentatie van een bezielend hedendaags drama werd het Gileadprogramma door Lyman Swingle met gebed besloten.
De 23 graduerende studenten zien met gespannen verwachting uit naar de grote vreugde van de zendingsdienst. Waarom? Zoals een van de gegradueerden uiteenzette:
„Jezus zei: ’Verkoop uw bezittingen, kom, wees mijn volgeling, . . . en maak alom het koninkrijk Gods bekend’ [Matthéüs 19:21; Lukas 9:60]. De zendingsdienst werd ons doel als gevolg van ons verlangen zoveel mogelijk mensen geestelijk te helpen, waar wij maar nodig waren en het meest gebruikt konden worden.” — Fredrick Steiner, toegewezen aan Guatemala.
Zoudt u uw dienst voor God kunnen uitbreiden en produktiever kunnen maken? Zo ja, leg u dan daarop toe, zoals deze graduerende studenten hebben gedaan om voor het zendingsveld in aanmerking te komen. Hun grootste vreugde, en ook de uwe, is te vinden in een rijkgevuld leven van toegewijde dienst voor Jehovah. — Maleachi 3:10.
[Kader op blz. 22]
„Broeder Larsons toespraak doordrong mij werkelijk van de noodzaak bereid te zijn om mij aan te passen. Om mijn rol als zendeling te kunnen vervullen, moet ik een ’vleselijk denkpatroon’ vermijden en in plaats daarvan de zin van Jehovah en van zijn Zoon, Jezus, zien te vinden.” — Alain Saint-Jean, toegewezen aan Nieuw-Caledonië.
[Kader op blz. 23]
„De toespraak van broeder Glass heeft mij de belangrijkheid van een juist waardenbesef beter doen inzien. Wij mogen ons niet door onbeduidendheden op een dwaalspoor laten brengen. Wij moeten evenwichtig zijn.” — Humphrey Hermanus, toegewezen aan Suriname.
[Kader op blz. 24]
„Toen ik naar broeder Redford luisterde, voelde ik een besef van geborgenheid, in de wetenschap dat de problemen die wij zullen tegenkomen niet nieuw zijn. Anderen zijn erin geslaagd ze te overwinnen, en dat kunnen wij ook indien wij vertrouwen op Jehovah’s sterkte en niet op onze eigen kracht.” — Veronica Lipham, toegewezen aan Papoea Nieuw-Guinea.
[Kader op blz. 24]
GEGEVENS OVER DE KLAS:
Aantal vertegenwoordigde landen: 7
Aantal landen waaraan toegewezen: 12
Gemiddelde leeftijd: 30,3
Gemiddeld aantal jaren in de waarheid: 13,4
Gemiddeld aantal jaren in volle-tijddienst: 9,3
[Illustraties op blz. 23]
COSTA, Alan en Betty Verenigde Staten
GANSLMEIER, Anton en Rita Duitsland
GONZALES, John en Cynthia Verenigde Staten
GRAULICH, Uwe en Katherine Duitsland
HERMANUS, Humphrey en Ludmila Nederlandse Antillen
JOHANSEN, Bård en Ester Noorwegen
KLOOSTERMAN, Otto en Yvonne Nederland
LARSON, Gary en Annette Canada
LIPHAM, Mark en G. Veronica Verenigde Staten
SAINT-JEAN, Alain Frankrijk
STEINER, Fredrick en Helen Verenigde Staten
SZYMANSKI, Cynthia Verenigde Staten
WILKE, David Verenigde Staten