Waarom bidden om Gods koninkrijk?

„ONZE Vader in de hemelen, uw naam worde geheiligd. Uw koninkrijk kome. Uw wil geschiede, gelijk in de hemel, alzo ook op aarde.” — Matthéüs 6:9, 10.

Al bijna tweeduizend jaar lang gebruiken christenen deze woorden als model voor hun eigen gebeden tot God. Dit gebed, dat voor het eerst werd uitgesproken door Jezus Christus, staat bekend als het Gebed des Heren of het Onze Vader.

Thans bidden velen het Onze Vader echter niet meer. In plaats van naar Gods koninkrijk op te zien, verwachten zij dat menselijke regeringen, economische stelsels, wetenschappelijke methoden of de Verenigde Naties hun een hoop voor de toekomst zullen verschaffen. Doet u dat ook? En zo ja, bent u dan realistisch?

De problemen

Sommigen beschouwen de huidige beschaving als de welvarendste in de geschiedenis. Maar ze verkeert in een hachelijke situatie. Vele krachten bedreigen de toekomst van de beschaving, ja, de toekomst van het leven op aarde zelf. Sta eens stil bij slechts enkele van deze bedreigende krachten.

Kernwapens

De totale kracht van de op het ogenblik bestaande wapens van dit soort staat gelijk met meer dan drie ton TNT voor iedere man en vrouw en ieder kind op aarde. In een artikel met de titel „De bom — niet meer onder controle?” merkte de Canadese journalist David Lancashire op dat „met de toegenomen verfijning van de wapens de kans groter is geworden dat een oorlog per abuis uitbreekt door een vergissing in de computer”. En hij citeerde een onderzoeksrapport van de Verenigde Naties als volgt: „De geschiedenis toont aan dat een bepaald soort wapen, wanneer het experimentele stadium eenmaal voorbij is, over het algemeen ook gebruikt zal worden. Voor kernwapens geldt dit, met twee uitzonderingen [Hirosjima en Nagasaki], tot dusver niet, maar er kan niet met zekerheid worden gezegd dat dit zo zal blijven.”

Wereldomvattende armoede

Hoewel sommige natiën thans een uitermate hoge levensstandaard hebben, zijn andere ontstellend arm. Een schrijver in het tijdschrift New Scientist was van mening dat, indien de huidige ongelijkheden blijven voortduren, ze „onvermijdelijk op een of ander conflict zullen uitlopen”. Maar zelfs als deze ongelijkheden niet op een conflict uitlopen, zouden ze tot een ramp kunnen leiden. Hoe dat zo?

De armere landen hebben enorme schulden. In 1981 legde correspondent John Madeley uit: „Hierdoor is het internationale bank- en financiële stelsel dichter bij de rand van een afgrond gekomen dan het bankwezen voorheen heeft willen toegeven. Tenzij er onmiddellijke en fundamentele hervormingen in het systeem van de wereldeconomie worden doorgevoerd ten einde ontwikkelingslanden de kans te geven meer te verdienen, [zou dit wel eens] nog meer wanbetalingen en herstructureringen [tot gevolg kunnen hebben], die via een kettingreactie tot een ineenstorting leiden” (World Press Review). In verschillende landen blijft het financiële stelsel wankel.

Luchtvervuiling

Lange tijd heeft de mensheid onbekommerd vervuilende stoffen in de atmosfeer gespuid. Thans, zo zegt de Chicago Tribune, „vreest een toenemend aantal wetenschappers dat de lucht die de aarde omringt, net als een tot barstens toe uitgerekte ballon, zo volgeblazen is dat er catastrofale veranderingen op til kunnen zijn. . . . Enkele rampen zijn al over ons gekomen en andere komen eerder dan verwacht”.

Watervervuiling

De mensheid heeft het water van de aarde op verscheidene plaatsen vervuild. In de Verenigde Staten bijvoorbeeld wordt bericht: „In Biscayne Bay veranderen de vissen in zieke gedrochten. In New Orleans, waar 112 verschillende chemische stoffen in het drinkwater zijn aangetroffen, stijgt de sterfte ten gevolge van kanker in een razend tempo. Van kust tot kust betalen zowel mens als dier een vreselijke prijs voor de aanhoudende verontreiniging van ons zoete water, ons zeewater en ons kraanwater.” — New Times.

Dit zijn slechts enkele van de problemen die onze toekomst bedreigen. Tot de andere behoren het uitgeput raken van energiebronnen, de bevolkingsexplosie, de ontbossing, de oprukkende woestijnen en het groeiende tekort aan zoet water. Mogelijk zijn sommige gevaren overdreven voorgesteld, maar gelooft u nu eerlijk dat ze allemaal alleen op overdrijving berusten? En wanneer u alle problemen beziet, denkt u dan dat er enige kans is dat de mens ze zal oplossen? Maar als ze niet worden opgelost, welke toekomst is er dan voor het mensdom? En waarom worden wij geteisterd door zoveel schijnbaar onoplosbare problemen?

Waarom de problemen?

Welnu, deze problemen vormen een demonstratie van een fundamentele waarheid: De mens kan zichzelf werkelijk niet met succes besturen. Geen menselijke heerser heeft ooit de wijsheid, de liefde voor anderen of de macht bezeten om tot het grootste welzijn van allen te kunnen regeren. De bijbel deelt ons mee dat „het niet aan de aardse mens is zijn weg te bepalen. Het staat niet aan een man die wandelt, zelfs maar zijn schrede te richten” (Jeremia 10:23). De mens werd niet gemaakt om zichzelf te besturen.

Er is nog een factor, een factor die velen in dit materialistische tijdperk moeilijk te aanvaarden vinden. Bij de heerschappij van de mensheid zijn niet alleen mensen betrokken. Toen Jezus op aarde was, bood een bovenmenselijk schepsel, Satan, hem de heerschappij over alle koninkrijken van de wereld aan. En later werd Satan door Jezus’ volgeling Paulus „de god van dit samenstel van dingen” genoemd (2 Korinthiërs 4:4; Matthéüs 4:8, 9). Hoe kan Satan de heerser van deze wereld zijn, als zovelen niet meer in hem geloven? Omdat de meeste mensen — al is het misschien ook onbewust — Gods heerschappij niet aanvaarden en daardoor Satan in de kaart spelen. — Matthéüs 12:30.

Satans situatie is sinds de dagen van Jezus verslechterd. De bijbel onthult dat Satan thans „grote toorn” heeft „daar hij weet dat hij slechts een korte tijdsperiode heeft” (Openbaring 12:12). Net als Hitler tegen het einde van de laatste wereldoorlog, is Satan in zijn wanhoop vastbesloten „te heersen of te vernietigen”. Aangezien de langdurige heerschappij van Satan de Duivel zo’n mislukking is geweest, is hij er nu duidelijk opuit het mensdom te gronde te richten. Is het niet ontnuchterend te weten dat er zo’n kwaadaardige, sterke macht bestaat? Dat is vooral het geval wanneer wij bedenken dat de mens die hele voorraad kernwapens „niet meer onder controle” schijnt te hebben! Maar wat heeft dit alles met Gods koninkrijk te maken?

Wij hebben het Koninkrijk nodig

Aangezien onze problemen worden veroorzaakt door het onvermogen van de mens om zichzelf te besturen, en tevens door de rampzalige invloed van een bovenmenselijke macht, is het duidelijk dat de oplossing buiten het bereik van het mensdom ligt. Daarom hebben wij Gods koninkrijk wanhopig hard nodig. Dit Koninkrijk is een echte regering. Maar het is een bovenmenselijke, hemelse regering, die de macht heeft de overwinning op Satan te behalen. Omdat het Gods koninkrijk is, bezit het ook de wijsheid, de liefde voor anderen en de autoriteit om juiste beslissingen te nemen en met succes te regeren.

Wij kunnen dan ook blij zijn dat de bijbel ons laat weten: „In de dagen van die koningen [hedendaagse heersers] zal de God des hemels een koninkrijk oprichten dat nooit te gronde zal worden gericht. En het koninkrijk zelf zal aan geen ander volk worden overgedragen. Het zal al deze koninkrijken verbrijzelen en er een eind aan maken, en zelf zal het tot onbepaalde tijden blijven bestaan” (Daniël 2:44). De Koning van dat koninkrijk is Jezus Christus, over wie profetisch werd gezegd: „In zijn dagen zal de rechtvaardige uitspruiten, en overvloed van vrede, totdat de maan niet meer is. En hij zal onderdanen hebben van zee tot zee en van de Rivier tot de einden der aarde.” — Psalm 72:7, 8.

Ja, Gods koninkrijk zal de problemen van de mensheid oplossen. Waarom zou u dus niet de bijbel onderzoeken om te weten te komen wat dit Koninkrijk is en hoe u er nu reeds een onderdaan van kunt worden? U, en alle andere mensen hebben dit Koninkrijk werkelijk nodig. Jehovah’s Getuigen staan klaar om u te helpen ermee op de hoogte te raken.

[Illustratieverantwoording op blz. 4]

U.S. National Archives

[Illustratieverantwoording op blz. 4]

Foto WHO